Mateus 27
Lumun (LMD) vs NTLH
1 Ana ngorrot ngïꞌrïmak, aul ittïttïk appik wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul akkakat akin ïꞌrïkat lon itti okin thakkwot oIeccuo.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Ittina akin ïꞌrïkïkkathok akin onekathok akin ekathok oPilaththoc ipokat ili wonoththok poIouthia.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Anakka oIoutha ipokerot oIeccuo pimmat itti oIeccuo pakkmakot, kwopakkekathe cïkït ana kwaththiat itti lon ila kwokkothe lokithak, kwoprttathe lon cik ana kwopakkekanthet ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul mallong imallio imokat arrial ana alkaire.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Ana kwiꞌrekathe itti, “Mpokkothe lon ilokithak akka mpokerot pul ipakannokkot lon lꞌrek ilokithak ana paik pathokkuttat.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 AIoutha orrekat akucci noppan toKapik akwoingkat thapat akwïꞌrïkat thoꞌrak nopira akwokarthat calak cung nthoꞌrak akwiat aꞌriko nopira.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Aul ittïttïk woul wonoppan toKapik onekat akucci akin iꞌrekat itti, “Akucci enni weettathe pul othakka itti apokkwot pangken ana ittina lon lothonceꞌret lon cik lonnon lakannangkot itti wanekkettat tothun ittit pakucci worupan toKapik.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Ittina okin thïꞌrïkathe lon itti akucci enni akin okero ngkopon kopul ipakkot api akin ocïkkaro ul tit wokwaat.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ana ilen akka okin thocciekanthet kaꞌran itti, kopon koÜccük manna inenni.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Ittina alokakat ammakka pul pothernte lon loKapik Armia papperethe itti,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 itti okin thakero kopon kopul ipakkot api ammakka Ili wawiꞌrethin.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Anakka oIeccuo pocoꞌrot tokït koili oPilaththoc, aili ipittathok itti, “Oung Ili woIouthi?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ul ittïttïk wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul wokat arukwet oIeccuo llon loppot anaruk kwakanniꞌrekat kin lon lꞌrek.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 APilaththoc ipittathok itti, “Ngkwakannoccïkot lon elli ilakin thaik tharukwethung ngngini?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Anaruk oIeccuo pakannothïanthok tit llon lꞌrek aththik, oPilaththoc oprttakat tit cannan.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Ittina thathuma thokat cik oPilaththoc itti kwelikkine ul pul pulukku nti ikorrkkor ipa ul wongothe itti pelikkako nocaꞌri cokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ana caꞌri cen okin thonat pul ikorrkkor ipinakot cannan itti pokithak poccot kꞌran itti oParapac.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Ana cungkut coul caꞌrntakathe tothun aPilaththoc ipittat kin itti, “Oththa akka onon thongothe itti mpelikkinenon nti iul enni, oParapaci ana amma okorronno oka ook oIeccuo iponu kꞌran itti oMicciei?”Ili oPilaththoc pipittothe ul itti kwakkot oIeccuo ngintha.|alt="Pilate asked the people what he should do with Jesus." src="cn01828B.tif" size="span" copy="© 1996 David C. Cook" ref="27.17"
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Ana oPilaththoc pappina kicce itti ul ittïttïk wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul woIccereil, wokat wonanok oIeccuo akka okin thaththonyiranok.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Anakka oPilaththoc pokat cik akwikkoik toprrok poili pothakkma akwokathacce lon len, opari pung pothïanthok thon itti, “Kirrnni okkot lon lꞌrek nopul emprïk ipella lon cik ila kwokkothe lokithak akka mporekot thiak maman ngkoꞌra anathantakothok.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Anaruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul werekekathe ul itti okin thipitto oParapac akwelikkakinekin, aIeccuo okkuttat.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 APilaththoc ipittat cungkut coul itti, “Oththa akka onon thongothe itti mpelikkinenon nti iul enni weꞌra?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 APilaththoc ipittat kin itti, “Ngintha akka anokkot naIeccuo ipoccot kꞌran itti oMiccie?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 APilaththoc iꞌrekat itti, “Akaintha? Ngintha akka kwokkothe pokithak?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Anakka oPilaththoc pimmat itti lella ila akwokkot ana camutta cokat acuroko, kwonekathe ngꞌri ana kwilakkathe nyaun tokït koul appik. Ana kwiꞌrekathe itti, “Mpella lon ikkun lothokkwot pul empi, onon akkonu lon ikkun.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Aul othïat tit appik itti, “Kirrnni alon lothio thung oka nanïn ana nonyukul nyïn.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ittina kwelikkanthet kin oParapac. Anaruk kwiꞌrekathe itti oIeccuo papoko kicce akwettakat ul irro akin othokkwethok nothapak.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Ittina ul irro woPilaththoc wonekathe oIeccuo nokaꞌran koili ikrïk na ul irro wokat cik ana waꞌrntakathe appik iccik koIeccuo.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Ana okin thuekathe oIeccuo eret noka ana okin thakiekathok kret kꞌrek koꞌre konili noul irro,
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 ana okin thotherathe tukwia tolï, akin akiekathok ica. Okin thonekkekanthok kurrong ikkun wothothari akin eekat ungku ncik tokït kung akin okkothok ngure ngngin. Akin iꞌre itti, “Ili woIouth, taththa.”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Ana okin othukkwothok nguk ana okin thonekathok kurrong akin ikkat cik akin okkwekok ngngin ica.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Anakka okin thokkothok ngure ngngin, akin uekathok kret konili noul irro akin opakkekanthok eret wung noka. Ittina okin thipathok akin othokkwethok nothapak.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Anakka okin thokat cik akin eo, akin ocurat ipul pꞌrek ponokaꞌran koKirin poccot kꞌran itti oCcamaan ana okin thonekiekathok thapak thoIeccuo mpuꞌran.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Okin thakkakathe nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Culucutha (ilonu itti kaꞌran kokꞌrintil koca).
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ana nokaꞌran ken akin eekat oIeccuo ngapak ngocikittakot naꞌrupu wꞌrek wopun aapiet ka ikakꞌrellok cik, anaruk akka oIeccuo pinothe, akwꞌrakat ïkko.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Anakka okin thokkwethok nothapak, akin illillat iret wung nthokkwarot moꞌrio.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Ana ul irro wikkatheik nocapu akin angwothok nothapak.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Ana toꞌra woIeccuo nothapak, okin thaꞌrekathe lon ilokurrakot ilakin thorukwethok ngngin itti, OIECCUO EMPI ILI WOIOUTH.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Ana ul wothuꞌran weꞌra wakin thokkwethe nothapak akin oIeccuo cakuruk, apꞌrek nthokkun wothothari ana apꞌrek nthokkun wothokure.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Ul iokat cik akkette aꞌrupu cïnang wikkatheik aꞌrïntïtto ma ana ocungkwok,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 akin iꞌre itti, “Oung ipaik pathokïtto tupan toKapik aunat maꞌri mꞌrapuruki? Oꞌrethe ka kang. Orpu ntan nothapak amma oung ukul woKapik.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Ana menik cakuruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ana ul ittïttïk woul wikkatheik akkothok ngure ngngin.Ul ittïttïk wonoppan toKapik wakkot ngure naIeccuo nothapak.|alt="The chief priests mocked Jesus on the cross." src="DN00493b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham, © United Bible Societies, 1989" ref="27.41"
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Akin iꞌre itti, “Kwoꞌrethe opilingon anaruk kwakannoꞌret ka kungi? Amma ook Ili woIccereil, akworpo ntan nothapak inenni ana oron thaccokot lon lung nomïkït.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Kwonekkethe cïkït nolon loKapik, kirrnni aKapik oꞌrethok inenni amma kongothok akka kwiꞌret itti, ‘Oun ukul woKapik.’”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Ana menik cakuruk ul wothuꞌran iarokat cik wokkwettathe nothapak akin aththut wikkatheik acungkwok.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Anakka cïngkï angko ippa, ngïꞌrïmak ngoꞌratheik nocapu ncik appik puccuk mono acïngkï okkat cꞌrapuruk.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Anakka cïngkï cokkothe cꞌrapuruk cocipin, oIeccuo pakkarathe mpoꞌre cittan itti, “Eli, Eli, lama capakththani?” ilonu itti, “Kapik kin, Kapik kin, ngintha akka ngkwoththenet naun?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Anakka okkwion ithokat cik akin ocoꞌro cïnang thoccïkothe lon len akin iꞌrekat itti, “Kwaik pakkaro oIlia.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Ana accokkot apilin ntiakin ollat akwothonakat kret akwothapekat ngngapak ingor akwonekkekat nokwoꞌren ana kwonekkakathenthet oIeccuo tothon itti kwïkko.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Apilingon iꞌrekat itti, “Antocoꞌro aron okatha amma oIlia anthan akwathoꞌrethok.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Ana oIeccuo pappakkarat mpoꞌre cittan attang akwommottakat.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Menik akret ikapettoik konoppan toKapik illakat tit mprak weꞌra, ncik toꞌra mono uat ciki nocapu. Ana capu cikkatheik acoꞌrïntïttako ana amothok ongatta ntopangken.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Ana nupu noul illet nanyettekathe ana ka koul iupupure woKapik kurokiettakathe nti ithio koppot.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Anakka oIeccuo purokot nti ithio, okin thoppathe thapat nti inupu ana okin thoingkathe nokaꞌran ikupupure koUruccelim, akin ummanthet ul ncik woppot.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Anakka ili woul arrial ukuluk irro (100) ana okkwion ithokat cik akin angwot oIeccuo thimmat akka capu coꞌrïntïttakot ncik ana lon ilokkattathe appik, okin thipathe nꞌre akin iꞌrekat itti, “Ïcat okat ukul woKapik enni.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ul iari wokat cik than woppot iokat wommakathe oIeccuo noththok poCelïl aittarothok, wokat cik akathacceik nciththan.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Opilingon ntiakin thokat oMeriom moMacthelia, ana oMeriom onnan poIakup ana oIuccip, ana onnan ponyukul nyoCepethi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Anakka cipin capot, apul pꞌrek akkakat papaꞌrthan poccot kꞌran itti oIuccip ponokaꞌran koRami ipokat pul ipammakot oIeccuo.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Kwoingkanthet oPilaththoc ana kwipittathok kumi koIeccuo ana oPilaththoc pothïathe lon itti okin thethet oIuccip kumi.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Ana oIuccip ponekathe kumi koIeccuo ana kwoꞌremethekathe ngkret ikie kothocïkkarako ngngin
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 ana kwaththocïkkat ippu irie irapaꞌrathang pocuꞌrol ira kwappokkinthet ka kung ana kwothïathe kaꞌraccak icürük coppu ana kwoingkathe.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 OMeriom moMacthelia ana oMeriom mꞌrek, thokat cik akin ikkoik akin oprttakot iccik korupu.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Ana ngorrot ngen nocaꞌri icokat caCcepith, ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul woPriccin akkakanthet oPilaththoc.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Akin iꞌrekat itti, “Ili, onïn thokwarikothe lon ila okkwi ipammikkarot piꞌret akka kwokat cik ngkït thapat itti, ‘Mpuroko nti ithio amma mpokkothe maꞌri mꞌrapuruk ippu.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Ittina othïothe thon aul othangwot tupu puccuk amaꞌri okkat mꞌrapuruk. Othakka itti aul iammakothok okorronno omunyek nti ippu akin omekat ul itti pul pen purokiettat nti ithio. Akarra ken okakat kokithat cannan nakorokït.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Ittina aPilaththoc iꞌrekat kin itti, “Noneko ul iangwot cik anneo thoppu annokkot tupu kicce othakka itti arokorronno anyattat.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Menik okin thoingkathe ana okin thaththunukkat tupu kicce ana okin thonekkekathe ul cik iangwot tupu.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.