Mateus 15
Lumun (LMD) vs ACF
1 Ittina aul wꞌrek woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik akkakanthet oIeccuo nokaꞌran koUruccelim aipittathok itti,
1 Então chegaram ao pé de Jesus uns escribas e fariseus de Jerusalém, dizendo:
2 “Ngintha akka ul iammakothung wꞌranet lon lothathuma thoul ittïttïk woul? Okin thakinnilakko nyaun akin antoꞌrkoik.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos quando comem pão.
3 AIeccuo othïanthet kin tit itti, “Ana ngintha akka onon thꞌranet lon loKapik annoccokot lon lothathuma thon?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: Por que transgredis vós, também, o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Akka Kapik kiꞌret itti, ‘Othianet oththe ana onne cik,’ ana ‘Okkwi ipattatta oththan ana manna onnan kwonu itti kwakkuttat.’
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
5 Anaruk onon thangkene itti, amma pul ponu papꞌrek itti pittarot oththan ana manna onnan ngngin, akwomet kin itti, ‘Aꞌrupu enni wampaik pethet Kapik,’
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser ao pai ou à mãe: É oferta ao Senhor o que poderias aproveitar de mim; esse não precisa honrar nem a seu pai nem a sua mãe,
6 kathar engki ikakin othiane oththan ana onnan cik ngngini? Onon thorakket lon loKapik othakka itti annomakot thongkene thothathuma thon.
6 E assim invalidastes, pela vossa tradição, o mandamento de Deus.
7 Onon ithongothe itti nthinnikot lon, lon loIccaia pul pothernte lon loKapik laik ïcat ila kwerethenon ngngin itti,
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Ul enni wathianin cik llon nuthuk,
8 Este povo se aproxima de mim com a sua boca e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Okin thaꞌranin ngaꞌrama ella mïkït nan,
9 Mas, em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos dos homens.
10 AIeccuo akkarat cungkut coul akwiꞌrekat kin itti, “Noccïkot anninakat lon len.
10 E, chamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Aꞌrupu ia pul oꞌrko wakorronno ipie pul nguꞌru, anaruk lon ila pul ere, ilen akkathikkiek pokithak.”
11 O que contamina o homem não é o que entra na boca, mas o que sai da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Ittina aul iammakothok akkakanthok aipittathok itti, “Ngkwina itti ul woPriccin wuat ka akka okin thoccïkothe lon elli?”
12 Então, acercando-se dele os seus discípulos, disseram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 AIeccuo othïat tit itti, “Aꞌrupu ia angappa porothiꞌrot pakannee wïthako nti impu llaka len.
13 Ele, porém, respondendo, disse: Toda a planta, que meu Pai celestial não plantou, será arrancada.
14 Nokorronno kin, okin ul itte pangken ana okin thamma kathar. Amma pul ipiꞌrimathe paik pathutho pul ipiꞌrimathe okin aththuththeꞌra thapot ippu.”
14 Deixai-os; são cegos condutores de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão na cova.
15 APoththuruc iꞌrekat itti, “Okenenïn lon lothokkwie lon kuru ncik.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 AIeccuo ipittat kin itti, “Onon tharthuk thomma lon ila mpaik pereri?
16 Jesus, porém, disse: Até vós mesmos estais ainda sem entender?
17 Nthomma itti aꞌrupu iartta wuo icarak ana nti icarak wakinyakoi?
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre, e é lançado fora?
18 Anaruk lon ila pul ere nti ithon lanthan nocïkït, ana ilen akkathikkiek pokithak.
18 Mas, o que sai da boca, procede do coração, e isso contamina o homem.
19 Akka lon ammakka thokwarttikot cik ithokithak ana thokkwot pul ana aꞌro nul iari ittat ana aꞌro nul nuthuk ana thuꞌran ana ammikkot ana thocungkwo, lanthan nocïkït.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, mortes, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Lon elli akkathikkie pul pokithak anaruk thoꞌrkoik nynyaun nyongï thakorronno othikkie pul ponyï.”
20 São estas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos, isso não contamina o homem.
21 OIeccuo poththekathe nokaꞌran ken akwoingkat nocik iccik kokaꞌran koCcur ana koCcithon.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as partes de Tiro e de Sidom.
22 Apul pꞌrek ipopari ipokat cik than poul woKanaan akkakanthet oIeccuo apakkakkarok mpoꞌre cittan itti, “Ili, ukul woThauth, ipi thiak thin, ukul win iopari waik wiine uꞌrupa iokithak iaik iaak.”
22 E eis que uma mulher cananéia, que saíra daquelas cercanias, clamou, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim, que minha filha está miseravelmente endemoninhada.
23 OIeccuo pakinniꞌrekathok lon lꞌrek. Aul iammakothok akkakanthok amekathok itti, “Okïcce pul ipopari empi akka paik pammakot ton apakkakkaro mpoꞌre cittan.”
23 Mas ele não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, chegando ao pé dele, rogaram-lhe, dizendo: Despede-a, que vem gritando atrás de nós.
24 AIeccuo othïanthet kin tit itti, “Mpothïlanthet lungkat lulluk loul woIccereil ilurttatheik.”
24 E ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Apul ipopari akkakat apeekat ungku ncik tokït kung apiꞌrekat itti, “Ili, ittarothin.”
25 Então chegou ela, e adorou-o, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 AIeccuo othïat tit itti, “Lakannoka loporot itti thuꞌrit thanekittat nyukul athettat luk.”
26 Ele, porém, respondendo, disse: Não é bom pegar no pão dos filhos e deitá-lo aos cachorrinhos.
27 Apul ipopari iꞌrekat itti, “Ïï, Ili, anaruk luk manna laꞌrko thuꞌrit ithapukkot opingon nomaththak.”
27 E ela disse: Sim, Senhor, mas também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Ittina aIeccuo othïat tit itti, “Pul ipopari, ngkwonu thoccokot lon loKapik nocïkït thrïk, ana lon lang lakkattanthung.” Ana ukul wung wittakathe caꞌri cen caꞌri cen.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isso feito para contigo como tu desejas. E desde aquela hora a sua filha ficou sã.
29 OIeccuo poththekathe nokaꞌran ken akwoingkat akwomakot kuthut korok irapangka toCelïl akwokuꞌrat tocoꞌrong akwikkat cik.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia, e, subindo a um monte, assentou-se lá.
30 Amungkut moul akkakanthok moppot, ammonat imico ana ul iꞌrimathe, ana ul wꞌrek iommat onyaro lon loporot, ana ul iommat ere, ana aꞌrek akin onekkekanthok tokït kung, akwittiekat kin appik.
30 E veio ter com ele grandes multidões, que traziam coxos, cegos, mudos, aleijados, e outros muitos, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os sarou,
31 Ul woprttakatherit akka wimmat ul iommat ere awaik aere, ana iokat imico anyaro cakuruk ana iokat wiꞌrimathe awimmat cik. Ana okin thopirakanthet Kapik koIccereil noka.
31 De tal sorte, que a multidão se maravilhou vendo os mudos a falar, os aleijados sãos, os coxos a andar, e os cegos a ver; e glorificava o Deus de Israel.
32 OIeccuo pakkarathe ul iammakothok akwiꞌrekat kin itti, “Mpipot thiak thoul enni, akka okin thothikkiet maꞌri mꞌrapuruk inenni uraththungon cene ana okin thella alpꞌrek iakin oꞌrko. Mpakannangkot itti mpathïot kin ikathar thiamat, akka akin apukkot ikathar.”
32 E Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Tenho compaixão da multidão, porque já está comigo há três dias, e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Aul iammakothok othïat tit itti, “Oron thiot thuꞌrit kartha cene thoppot thomnther ithekko noul enni?”
33 E os seus discípulos disseram-lhe: De onde nos viriam, num deserto, tantos pães, para saciar tal multidão?
34 AIeccuo ipittat kin itti, “Onon thonu arrakith wornoththa?”
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães tendes? E eles disseram: Sete, e uns poucos de peixinhos.
35 Akwiꞌrekat cungkut coul itti okin thikkoik nocapu.
35 Então mandou à multidão que se assentasse no chão,
36 Ittina kwonekathe arrakith ieꞌreꞌrapuruk ana ape akwopirakanthet Kapik noka, ana kwomithatherit ana kwikkekathe ul iammakothok aikket ul.
36 E, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
37 Okin thoꞌrkkathe appik ana nthoththakakathe. Ana apotteik ul iammakothok wocumathe thuꞌrit ithokwentakot nan nyalünthüng nyeꞌreꞌrapuruk.
37 E todos comeram e se saciaram; e levantaram, do que sobejou, sete cestos cheios de pedaços.
38 Maun moul ioꞌrkot thuꞌrit mokat athar wocoꞌrin (4,000) ella ul iari ana nyukul inyarran tit.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Anakka oIeccuo pothïothe ul nokathar, akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwoingkat nokuthut korue irapangka tꞌrek akwakkakat noththok ipoccot kꞌran itti Macithan.
39 E, tendo despedido a multidão, entrou no barco, e dirigiu-se ao território de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.