Mateus 13

Lumun (LMD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nocaꞌri cen oIeccuo poingkathe ntuan akwothikkat cik nokuthut korue irapangka toCelïl akwongkene.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Acungkut coul oppakat iccik kung akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik, ana ul wokat cik acoꞌro nokuthut korue irapangka appik.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Ana kwerekanthet kin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik akwiꞌret kin itti, “Pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Anakka kwokat cik akwee mïl, amꞌrek apukkat ikathar auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Amꞌrek apukkat nocapu iconat kꞌrimi ikonat nünthü notte noꞌra wen ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Anaruk akka cïngkï cuat, cokꞌrekathe ana millekathe akka mellat laka ippu.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï ana lï locokkakathe alonentekat cik amillekat.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Anaruk amꞌrek apukkat nocapu icoporot, na mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ukuluk (100) ana amꞌrek arrial wꞌrapuruk (60) ana amꞌrek arrial ana alkaire (30) nomïl imokat merat.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot akwoccïkot.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ul wung iammakothok wakkakanthok ana wipittathok itti, “Ngkwerene ul nthokkwie lon kuru ncik akaintha?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Ana kwothïanthet kin tit itti, “Lon lothina ngili ngorothiꞌrot ilamuꞌruttakot ncik lettathenon ana lakannettat kin.
11 Jesus respondeu:
12 Ana okkwion ithaccïkot lon lin, okin tharttakinthet nan, okin thina lon loppot. Anaruk okkwion ithaik thakannoccïkot lon lin, thanekittat thinaik ithakin thonu thotte.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ilen akka anerenekin nthokkwie lon kuru ncik amma anerenekin akka okin thakathacceik akin ikkoik ere okin thakinnimmaik ana akin occïkot lon akin ikkoik ere okin thakannoccïkot lon lꞌrek ana ina lon len.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Lon ila pul pothernte lon loKapik ipoccot kꞌran itti oIccaia perethe ul ngngin maꞌrot lokakathe nakin ïcat ila kwiꞌret itti,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Akka mïkït moul enni monthomat
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Anaruk kït kon kethïettat akka kakathacce cik, ana unu won wethïettat akka waccïkot cik.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Akka mpiꞌret non lon ilaik ïcat itti, ul woppot wothernte lon loKapik womaꞌrot ana ul ioporot tokït koKapik wokat akwantot kathar ikakin imma lon ngngin ila non thaik thakathacce inenni anaruk okin thakinniot, ana othakka itti akin occïkot lon ilanon thaik thaccïkot inenni, anaruk okin thakannoccïkot.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Ana kwikkatheik akwere itti, “Noccïkot lon lothokkwie lon kuru ncik lopul ipet mïl lonu lon len itti tat.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Amma pul pꞌrek poccïkothe lon longili ngorothiꞌrot ana kwakinnina kicce, pul pothopulut panthan ana panekothok lon ilokat liꞌrikot nocïkït cung. Lon elli locïl icapothe ikathar.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Lon locïl icapothe nokꞌrimi lonu itti pul ipaccïkot lon loKapik accokkot akwopirakat noka nocaꞌri cen.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Anaruk akka lon len lakinniꞌriko ci nocïkït, lintat cik nomaꞌri motte. Amma lon lꞌrek lainok ilokithak ana thokkiettat thiak nti ithoccïkot lon loKapik, kwapaꞌrine lon len cik accokkot.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Lon locïl icapothe ithoꞌrkït tholï lungkwiettat mpul ipaccïkot lon anaruk thirro cïkït nti icarak tholon lothikkoik ana thammikkot thothaꞌrathan thakorronno lon lung iliꞌrikot nocïkït alella ngre cik.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Anaruk lon locïl icapothe nocapu icoporot lungkwiettat mpul ipaccïkot lon ana ina kicce. Kwarttot nolon ila kwoccïkothe arrial ukuluk (100) ana arrial wꞌrapuruk (60) ana arrial ana alkaire (30).”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 OIeccuo pappererekanthet kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek akwiꞌrekat kin itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot pul ipeet mïl imoporot ikkwon kung.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Anaruk akka ul wonokworok wokat inthe ngkoꞌra, apul ipꞌrat pul pokkwon akkakat apeekanthok takkaa ikkwon na mïl meerat apoingkat.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Anakka mïl mummothe amoingkat ikwonco amokkwat ntit, arakkaa ummat ncik arokkwat ntit cakuruk.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Aul iareko ikkwon akkakanthet pul pokkwon aiꞌrekathok itti, ‘Pït pïn, ikkre ngkwakannee mïl imoporot ikkwon kang akka takkaa akkummothe ikkwon.’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Akwothïat tit itti, ‘Pul ipꞌrat lon lin akkokkinthin lon len.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Akwothïat tit itti, ‘Nokorronno akka amma anon ïtho takkaa ana onon thïthot mïl cik ngngin.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Nokorronno arocokka mmïl appik acaꞌri cothokio akkakat. Nocaꞌri cen mpiꞌret ul iakio itti, cittokït nokkuttot takkaa annïꞌrïkïkko muꞌrukul muꞌrukul arothokꞌretta, ana annaꞌrntot mïl annona itharak thin thomïl.’”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Akwapperekanthet kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot core icoththe cannan iceera nocapu.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Antoka manna itti core icoththe nonyukul nyokira appik, anaruk amma wummothe wathakka pira pïttïk, ana uꞌrupe manna wanthan athuno nune nan ana ikkoik nouꞌri wen.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Ana kwappiꞌrekat kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek icci itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot müꞌrükül motteik ima pul ipopari porrethe imꞌre moppot amma akwokkot arrakith anakka mikkot cik aminyakat amothakkakat moppot cannan.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 OIeccuo perenet cungkut coul lon elli appik nthokkwie lon kuru ncik, kwakanniꞌret kin lon lꞌrek ella thokkwie lon kuru ncik.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Ittina lon lokakathe ïcat ila pul pothernte lon loKapik piꞌret itti,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 OIeccuo poththekathe noul ana kwoingkathe tuan. Ul iammakothok wakkakanthok aiꞌrekathok itti, “Okenenïn lon lothokkwie lon kuru ncik lorakkaa ikkwon.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Kwothïatherit itti, “Okkwi ipeet mïl imoporot ook ukul wopul iponyi.
37 Jesus respondeu:
38 Kopon konu lon itti capu ncik appik ana lon itti mïl imoporot lonu itti nyukul nyongili ngorothiꞌrot. Takkaa tonu lon itti nyukul nyopul pothopulut,
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 ana pul ipꞌrat lon lopul pokkwon, ook pul pothopulut ana ook ipeet takkaa. Thokio mïl thonu itti caꞌri ica luput ocothakot nan, ana lon itti ul iathokio lonu itti uꞌrupa wothothïlettat woKapik.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Ana thïtho takkaa ana okꞌre, laka ittina amma aKapik athakkma ul amma luput locothakothe.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Ukul wopul iponyi wathïot uꞌrupa wung wothothïlettat, athocumo okkwion ithakkiet ul lon ilokithak ana okkwion ithakkot lon ilokithak appik nti ingili ngorothiꞌrot.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Okin tharret kin icꞌrot ithik thothothïrïn, nakin oot ana okꞌrellot kïnyït thocipit ngngeme.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Ittina ul ioporot tokït koKapik wallio ere cothot ingili ngoththan pen. Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot thaꞌrathan thamuꞌruttakot ikkwon. Anakka pul ipareko ikkwon kopul pꞌrek piothe thaꞌrthan then ikkwon apappamuꞌruttat. Ana akka pokat popirat noka paththokettekat aꞌrupu appik akwothokero kopon ken.
44 — O
45 Attang, ngili ngorothiꞌrot ngungkot pul ipakette aꞌrupu paik pakwantot muccu moriꞌri imallio.
45 — O
46 Amma kwiothe culukku iconu cekerek crïk kwaeo ana kwothokette aꞌrupu appik ia kwonu akwathokero cuccu cen coriꞌri icallio.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Ana cakuruk, ngili ngorothiꞌrot ngungkot loꞌrak lape ilorrettathe irue irapangka aiꞌriththa ape ncik kurekkurek appik.
47 — O
48 Anakka ape wiꞌriththat woppot, aul woloꞌrak othat loꞌrak nocarkan. Akin ikkat cik akin ocumo ape ioporot akin ipot inyalünthüng akin orre iokithak.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Laka ittina nocaꞌri ica luput ocothakot nan nocapu ncik appik. Uꞌrupa wothothïlettat woKapik wanthan ana wathopetto iul iokithak nti iul ioporot tokït koKapik
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 arret icꞌrot cothik thothothïrïn na akin oot ana okꞌrellot kïnyït thocipit.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 AIeccuo ipittat kin itti, “Onon thina lon elli appiki?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Kwiꞌrekathekin itti, “Pul ipangkene lon lothonceꞌret lon cik ipongkenettat lon longili ngorothiꞌrot paik ere pul pokaman ipana thaꞌrathan thung thapat ithie ana ithïpe ithokat thaꞌrantakothe athothongkenetta opilingon.”
52 Jesus disse:
53 Anakka oIeccuo pomarttot lon lothokkwie lon kuru ncik len, kwoththekathe nokaꞌran ken.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Anakka kwokat cik akweo nokaꞌran koNaccir na kupokkothe, kwikkatheik akwappongkene ul nocuththun caꞌrama cen, ana okin thoprttakatherit. Akin ipittat itti, “Pul empi ponat thinaik nti ica enthi ngkartha? Ana puꞌran pothokkot lon ilommaththik elli ngkeren?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Okorronno oka ukul enni wopul ipaccatha oꞌreni? Ana okorronno oka onnan iponu kꞌran itti oMeriomi, ana okorronno oka opangon ithonu ꞌran itti oIakup ana oIuccip ana oCcamaan ana oIouthai?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Okorronno oka opangon ithari enthi cene uraththungoni? Pul empi piothe lon elli kartha appik?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Ittina ul wꞌrakathe lon lung ila kwokat cik akwokkot.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ana kwakannokkat lon ilommaththik loppot nokaꞌran ken akka okin thellat thoccokot lon nomïkït.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.