Mateus 13

Lumun (LMD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nocaꞌri cen oIeccuo poingkathe ntuan akwothikkat cik nokuthut korue irapangka toCelïl akwongkene.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Acungkut coul oppakat iccik kung akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik, ana ul wokat cik acoꞌro nokuthut korue irapangka appik.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ana kwerekanthet kin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik akwiꞌret kin itti, “Pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Anakka kwokat cik akwee mïl, amꞌrek apukkat ikathar auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Amꞌrek apukkat nocapu iconat kꞌrimi ikonat nünthü notte noꞌra wen ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Anaruk akka cïngkï cuat, cokꞌrekathe ana millekathe akka mellat laka ippu.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï ana lï locokkakathe alonentekat cik amillekat.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Anaruk amꞌrek apukkat nocapu icoporot, na mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ukuluk (100) ana amꞌrek arrial wꞌrapuruk (60) ana amꞌrek arrial ana alkaire (30) nomïl imokat merat.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot akwoccïkot.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ul wung iammakothok wakkakanthok ana wipittathok itti, “Ngkwerene ul nthokkwie lon kuru ncik akaintha?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Ana kwothïanthet kin tit itti, “Lon lothina ngili ngorothiꞌrot ilamuꞌruttakot ncik lettathenon ana lakannettat kin.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ana okkwion ithaccïkot lon lin, okin tharttakinthet nan, okin thina lon loppot. Anaruk okkwion ithaik thakannoccïkot lon lin, thanekittat thinaik ithakin thonu thotte.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ilen akka anerenekin nthokkwie lon kuru ncik amma anerenekin akka okin thakathacceik akin ikkoik ere okin thakinnimmaik ana akin occïkot lon akin ikkoik ere okin thakannoccïkot lon lꞌrek ana ina lon len.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Lon ila pul pothernte lon loKapik ipoccot kꞌran itti oIccaia perethe ul ngngin maꞌrot lokakathe nakin ïcat ila kwiꞌret itti,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Akka mïkït moul enni monthomat
15 Porque o coração deste povo
16 Anaruk kït kon kethïettat akka kakathacce cik, ana unu won wethïettat akka waccïkot cik.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Akka mpiꞌret non lon ilaik ïcat itti, ul woppot wothernte lon loKapik womaꞌrot ana ul ioporot tokït koKapik wokat akwantot kathar ikakin imma lon ngngin ila non thaik thakathacce inenni anaruk okin thakinniot, ana othakka itti akin occïkot lon ilanon thaik thaccïkot inenni, anaruk okin thakannoccïkot.”
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Ana kwikkatheik akwere itti, “Noccïkot lon lothokkwie lon kuru ncik lopul ipet mïl lonu lon len itti tat.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Amma pul pꞌrek poccïkothe lon longili ngorothiꞌrot ana kwakinnina kicce, pul pothopulut panthan ana panekothok lon ilokat liꞌrikot nocïkït cung. Lon elli locïl icapothe ikathar.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Lon locïl icapothe nokꞌrimi lonu itti pul ipaccïkot lon loKapik accokkot akwopirakat noka nocaꞌri cen.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Anaruk akka lon len lakinniꞌriko ci nocïkït, lintat cik nomaꞌri motte. Amma lon lꞌrek lainok ilokithak ana thokkiettat thiak nti ithoccïkot lon loKapik, kwapaꞌrine lon len cik accokkot.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Lon locïl icapothe ithoꞌrkït tholï lungkwiettat mpul ipaccïkot lon anaruk thirro cïkït nti icarak tholon lothikkoik ana thammikkot thothaꞌrathan thakorronno lon lung iliꞌrikot nocïkït alella ngre cik.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Anaruk lon locïl icapothe nocapu icoporot lungkwiettat mpul ipaccïkot lon ana ina kicce. Kwarttot nolon ila kwoccïkothe arrial ukuluk (100) ana arrial wꞌrapuruk (60) ana arrial ana alkaire (30).”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 OIeccuo pappererekanthet kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek akwiꞌrekat kin itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot pul ipeet mïl imoporot ikkwon kung.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Anaruk akka ul wonokworok wokat inthe ngkoꞌra, apul ipꞌrat pul pokkwon akkakat apeekanthok takkaa ikkwon na mïl meerat apoingkat.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Anakka mïl mummothe amoingkat ikwonco amokkwat ntit, arakkaa ummat ncik arokkwat ntit cakuruk.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Aul iareko ikkwon akkakanthet pul pokkwon aiꞌrekathok itti, ‘Pït pïn, ikkre ngkwakannee mïl imoporot ikkwon kang akka takkaa akkummothe ikkwon.’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Akwothïat tit itti, ‘Pul ipꞌrat lon lin akkokkinthin lon len.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Akwothïat tit itti, ‘Nokorronno akka amma anon ïtho takkaa ana onon thïthot mïl cik ngngin.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Nokorronno arocokka mmïl appik acaꞌri cothokio akkakat. Nocaꞌri cen mpiꞌret ul iakio itti, cittokït nokkuttot takkaa annïꞌrïkïkko muꞌrukul muꞌrukul arothokꞌretta, ana annaꞌrntot mïl annona itharak thin thomïl.’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Akwapperekanthet kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot core icoththe cannan iceera nocapu.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Antoka manna itti core icoththe nonyukul nyokira appik, anaruk amma wummothe wathakka pira pïttïk, ana uꞌrupe manna wanthan athuno nune nan ana ikkoik nouꞌri wen.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Ana kwappiꞌrekat kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek icci itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot müꞌrükül motteik ima pul ipopari porrethe imꞌre moppot amma akwokkot arrakith anakka mikkot cik aminyakat amothakkakat moppot cannan.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 OIeccuo perenet cungkut coul lon elli appik nthokkwie lon kuru ncik, kwakanniꞌret kin lon lꞌrek ella thokkwie lon kuru ncik.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Ittina lon lokakathe ïcat ila pul pothernte lon loKapik piꞌret itti,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 OIeccuo poththekathe noul ana kwoingkathe tuan. Ul iammakothok wakkakanthok aiꞌrekathok itti, “Okenenïn lon lothokkwie lon kuru ncik lorakkaa ikkwon.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Kwothïatherit itti, “Okkwi ipeet mïl imoporot ook ukul wopul iponyi.
37 E Jesus respondeu:
38 Kopon konu lon itti capu ncik appik ana lon itti mïl imoporot lonu itti nyukul nyongili ngorothiꞌrot. Takkaa tonu lon itti nyukul nyopul pothopulut,
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 ana pul ipꞌrat lon lopul pokkwon, ook pul pothopulut ana ook ipeet takkaa. Thokio mïl thonu itti caꞌri ica luput ocothakot nan, ana lon itti ul iathokio lonu itti uꞌrupa wothothïlettat woKapik.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Ana thïtho takkaa ana okꞌre, laka ittina amma aKapik athakkma ul amma luput locothakothe.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Ukul wopul iponyi wathïot uꞌrupa wung wothothïlettat, athocumo okkwion ithakkiet ul lon ilokithak ana okkwion ithakkot lon ilokithak appik nti ingili ngorothiꞌrot.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Okin tharret kin icꞌrot ithik thothothïrïn, nakin oot ana okꞌrellot kïnyït thocipit ngngeme.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ittina ul ioporot tokït koKapik wallio ere cothot ingili ngoththan pen. Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot thaꞌrathan thamuꞌruttakot ikkwon. Anakka pul ipareko ikkwon kopul pꞌrek piothe thaꞌrthan then ikkwon apappamuꞌruttat. Ana akka pokat popirat noka paththokettekat aꞌrupu appik akwothokero kopon ken.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Attang, ngili ngorothiꞌrot ngungkot pul ipakette aꞌrupu paik pakwantot muccu moriꞌri imallio.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Amma kwiothe culukku iconu cekerek crïk kwaeo ana kwothokette aꞌrupu appik ia kwonu akwathokero cuccu cen coriꞌri icallio.”
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Ana cakuruk, ngili ngorothiꞌrot ngungkot loꞌrak lape ilorrettathe irue irapangka aiꞌriththa ape ncik kurekkurek appik.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Anakka ape wiꞌriththat woppot, aul woloꞌrak othat loꞌrak nocarkan. Akin ikkat cik akin ocumo ape ioporot akin ipot inyalünthüng akin orre iokithak.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Laka ittina nocaꞌri ica luput ocothakot nan nocapu ncik appik. Uꞌrupa wothothïlettat woKapik wanthan ana wathopetto iul iokithak nti iul ioporot tokït koKapik
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 arret icꞌrot cothik thothothïrïn na akin oot ana okꞌrellot kïnyït thocipit.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 AIeccuo ipittat kin itti, “Onon thina lon elli appiki?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Kwiꞌrekathekin itti, “Pul ipangkene lon lothonceꞌret lon cik ipongkenettat lon longili ngorothiꞌrot paik ere pul pokaman ipana thaꞌrathan thung thapat ithie ana ithïpe ithokat thaꞌrantakothe athothongkenetta opilingon.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Anakka oIeccuo pomarttot lon lothokkwie lon kuru ncik len, kwoththekathe nokaꞌran ken.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Anakka kwokat cik akweo nokaꞌran koNaccir na kupokkothe, kwikkatheik akwappongkene ul nocuththun caꞌrama cen, ana okin thoprttakatherit. Akin ipittat itti, “Pul empi ponat thinaik nti ica enthi ngkartha? Ana puꞌran pothokkot lon ilommaththik elli ngkeren?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Okorronno oka ukul enni wopul ipaccatha oꞌreni? Ana okorronno oka onnan iponu kꞌran itti oMeriomi, ana okorronno oka opangon ithonu ꞌran itti oIakup ana oIuccip ana oCcamaan ana oIouthai?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Okorronno oka opangon ithari enthi cene uraththungoni? Pul empi piothe lon elli kartha appik?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Ittina ul wꞌrakathe lon lung ila kwokat cik akwokkot.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ana kwakannokkat lon ilommaththik loppot nokaꞌran ken akka okin thellat thoccokot lon nomïkït.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.