Mateus 13

Lumun (LMD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nocaꞌri cen oIeccuo poingkathe ntuan akwothikkat cik nokuthut korue irapangka toCelïl akwongkene.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Acungkut coul oppakat iccik kung akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik, ana ul wokat cik acoꞌro nokuthut korue irapangka appik.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ana kwerekanthet kin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik akwiꞌret kin itti, “Pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Anakka kwokat cik akwee mïl, amꞌrek apukkat ikathar auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Amꞌrek apukkat nocapu iconat kꞌrimi ikonat nünthü notte noꞌra wen ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Anaruk akka cïngkï cuat, cokꞌrekathe ana millekathe akka mellat laka ippu.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï ana lï locokkakathe alonentekat cik amillekat.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Anaruk amꞌrek apukkat nocapu icoporot, na mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ukuluk (100) ana amꞌrek arrial wꞌrapuruk (60) ana amꞌrek arrial ana alkaire (30) nomïl imokat merat.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot akwoccïkot.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ul wung iammakothok wakkakanthok ana wipittathok itti, “Ngkwerene ul nthokkwie lon kuru ncik akaintha?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Ana kwothïanthet kin tit itti, “Lon lothina ngili ngorothiꞌrot ilamuꞌruttakot ncik lettathenon ana lakannettat kin.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Ana okkwion ithaccïkot lon lin, okin tharttakinthet nan, okin thina lon loppot. Anaruk okkwion ithaik thakannoccïkot lon lin, thanekittat thinaik ithakin thonu thotte.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ilen akka anerenekin nthokkwie lon kuru ncik amma anerenekin akka okin thakathacceik akin ikkoik ere okin thakinnimmaik ana akin occïkot lon akin ikkoik ere okin thakannoccïkot lon lꞌrek ana ina lon len.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Lon ila pul pothernte lon loKapik ipoccot kꞌran itti oIccaia perethe ul ngngin maꞌrot lokakathe nakin ïcat ila kwiꞌret itti,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Akka mïkït moul enni monthomat
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Anaruk kït kon kethïettat akka kakathacce cik, ana unu won wethïettat akka waccïkot cik.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Akka mpiꞌret non lon ilaik ïcat itti, ul woppot wothernte lon loKapik womaꞌrot ana ul ioporot tokït koKapik wokat akwantot kathar ikakin imma lon ngngin ila non thaik thakathacce inenni anaruk okin thakinniot, ana othakka itti akin occïkot lon ilanon thaik thaccïkot inenni, anaruk okin thakannoccïkot.”
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Ana kwikkatheik akwere itti, “Noccïkot lon lothokkwie lon kuru ncik lopul ipet mïl lonu lon len itti tat.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Amma pul pꞌrek poccïkothe lon longili ngorothiꞌrot ana kwakinnina kicce, pul pothopulut panthan ana panekothok lon ilokat liꞌrikot nocïkït cung. Lon elli locïl icapothe ikathar.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Lon locïl icapothe nokꞌrimi lonu itti pul ipaccïkot lon loKapik accokkot akwopirakat noka nocaꞌri cen.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Anaruk akka lon len lakinniꞌriko ci nocïkït, lintat cik nomaꞌri motte. Amma lon lꞌrek lainok ilokithak ana thokkiettat thiak nti ithoccïkot lon loKapik, kwapaꞌrine lon len cik accokkot.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Lon locïl icapothe ithoꞌrkït tholï lungkwiettat mpul ipaccïkot lon anaruk thirro cïkït nti icarak tholon lothikkoik ana thammikkot thothaꞌrathan thakorronno lon lung iliꞌrikot nocïkït alella ngre cik.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Anaruk lon locïl icapothe nocapu icoporot lungkwiettat mpul ipaccïkot lon ana ina kicce. Kwarttot nolon ila kwoccïkothe arrial ukuluk (100) ana arrial wꞌrapuruk (60) ana arrial ana alkaire (30).”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 OIeccuo pappererekanthet kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek akwiꞌrekat kin itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot pul ipeet mïl imoporot ikkwon kung.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Anaruk akka ul wonokworok wokat inthe ngkoꞌra, apul ipꞌrat pul pokkwon akkakat apeekanthok takkaa ikkwon na mïl meerat apoingkat.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Anakka mïl mummothe amoingkat ikwonco amokkwat ntit, arakkaa ummat ncik arokkwat ntit cakuruk.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Aul iareko ikkwon akkakanthet pul pokkwon aiꞌrekathok itti, ‘Pït pïn, ikkre ngkwakannee mïl imoporot ikkwon kang akka takkaa akkummothe ikkwon.’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Akwothïat tit itti, ‘Pul ipꞌrat lon lin akkokkinthin lon len.’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Akwothïat tit itti, ‘Nokorronno akka amma anon ïtho takkaa ana onon thïthot mïl cik ngngin.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Nokorronno arocokka mmïl appik acaꞌri cothokio akkakat. Nocaꞌri cen mpiꞌret ul iakio itti, cittokït nokkuttot takkaa annïꞌrïkïkko muꞌrukul muꞌrukul arothokꞌretta, ana annaꞌrntot mïl annona itharak thin thomïl.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Akwapperekanthet kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot core icoththe cannan iceera nocapu.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Antoka manna itti core icoththe nonyukul nyokira appik, anaruk amma wummothe wathakka pira pïttïk, ana uꞌrupe manna wanthan athuno nune nan ana ikkoik nouꞌri wen.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ana kwappiꞌrekat kin lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek icci itti, “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot müꞌrükül motteik ima pul ipopari porrethe imꞌre moppot amma akwokkot arrakith anakka mikkot cik aminyakat amothakkakat moppot cannan.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 OIeccuo perenet cungkut coul lon elli appik nthokkwie lon kuru ncik, kwakanniꞌret kin lon lꞌrek ella thokkwie lon kuru ncik.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Ittina lon lokakathe ïcat ila pul pothernte lon loKapik piꞌret itti,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 OIeccuo poththekathe noul ana kwoingkathe tuan. Ul iammakothok wakkakanthok aiꞌrekathok itti, “Okenenïn lon lothokkwie lon kuru ncik lorakkaa ikkwon.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kwothïatherit itti, “Okkwi ipeet mïl imoporot ook ukul wopul iponyi.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Kopon konu lon itti capu ncik appik ana lon itti mïl imoporot lonu itti nyukul nyongili ngorothiꞌrot. Takkaa tonu lon itti nyukul nyopul pothopulut,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 ana pul ipꞌrat lon lopul pokkwon, ook pul pothopulut ana ook ipeet takkaa. Thokio mïl thonu itti caꞌri ica luput ocothakot nan, ana lon itti ul iathokio lonu itti uꞌrupa wothothïlettat woKapik.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ana thïtho takkaa ana okꞌre, laka ittina amma aKapik athakkma ul amma luput locothakothe.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Ukul wopul iponyi wathïot uꞌrupa wung wothothïlettat, athocumo okkwion ithakkiet ul lon ilokithak ana okkwion ithakkot lon ilokithak appik nti ingili ngorothiꞌrot.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Okin tharret kin icꞌrot ithik thothothïrïn, nakin oot ana okꞌrellot kïnyït thocipit ngngeme.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ittina ul ioporot tokït koKapik wallio ere cothot ingili ngoththan pen. Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Ngili ngorothiꞌrot ngungkot thaꞌrathan thamuꞌruttakot ikkwon. Anakka pul ipareko ikkwon kopul pꞌrek piothe thaꞌrthan then ikkwon apappamuꞌruttat. Ana akka pokat popirat noka paththokettekat aꞌrupu appik akwothokero kopon ken.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Attang, ngili ngorothiꞌrot ngungkot pul ipakette aꞌrupu paik pakwantot muccu moriꞌri imallio.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Amma kwiothe culukku iconu cekerek crïk kwaeo ana kwothokette aꞌrupu appik ia kwonu akwathokero cuccu cen coriꞌri icallio.”
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Ana cakuruk, ngili ngorothiꞌrot ngungkot loꞌrak lape ilorrettathe irue irapangka aiꞌriththa ape ncik kurekkurek appik.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Anakka ape wiꞌriththat woppot, aul woloꞌrak othat loꞌrak nocarkan. Akin ikkat cik akin ocumo ape ioporot akin ipot inyalünthüng akin orre iokithak.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Laka ittina nocaꞌri ica luput ocothakot nan nocapu ncik appik. Uꞌrupa wothothïlettat woKapik wanthan ana wathopetto iul iokithak nti iul ioporot tokït koKapik
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 arret icꞌrot cothik thothothïrïn na akin oot ana okꞌrellot kïnyït thocipit.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 AIeccuo ipittat kin itti, “Onon thina lon elli appiki?”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Kwiꞌrekathekin itti, “Pul ipangkene lon lothonceꞌret lon cik ipongkenettat lon longili ngorothiꞌrot paik ere pul pokaman ipana thaꞌrathan thung thapat ithie ana ithïpe ithokat thaꞌrantakothe athothongkenetta opilingon.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Anakka oIeccuo pomarttot lon lothokkwie lon kuru ncik len, kwoththekathe nokaꞌran ken.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Anakka kwokat cik akweo nokaꞌran koNaccir na kupokkothe, kwikkatheik akwappongkene ul nocuththun caꞌrama cen, ana okin thoprttakatherit. Akin ipittat itti, “Pul empi ponat thinaik nti ica enthi ngkartha? Ana puꞌran pothokkot lon ilommaththik elli ngkeren?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Okorronno oka ukul enni wopul ipaccatha oꞌreni? Ana okorronno oka onnan iponu kꞌran itti oMeriomi, ana okorronno oka opangon ithonu ꞌran itti oIakup ana oIuccip ana oCcamaan ana oIouthai?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Okorronno oka opangon ithari enthi cene uraththungoni? Pul empi piothe lon elli kartha appik?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Ittina ul wꞌrakathe lon lung ila kwokat cik akwokkot.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Ana kwakannokkat lon ilommaththik loppot nokaꞌran ken akka okin thellat thoccokot lon nomïkït.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.