Mateus 12
Lumun (LMD) vs ARC
1 Ana caꞌri cen aIeccuo oppat ikkwon komïl nocaꞌri caCcepith. Aul iammakothok wikkatheik acottot mïl nti ikkwon aꞌrko akka okin thokat thiamat.
1 Naquele tempo, passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Anakka ul woPriccin wimmat lon elli, amekathok itti, “Antokatha, ul iammakothung waik wakkot lon ilonu itti lakannokkattat nocaꞌri caCcepith.”
2 E os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 AIeccuo othïat tit itti, “Onon thakannakkakkaro lon iatham ila aThauth ana ul wung thokkothe akka okin thokat thiamari?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele
4 Kwiꞌrikot noppan toKapik, okin oul wung akin oꞌrkkat arrakith iothun iettathe Kapik iokat itti ul wulluk wonoppan toKapik akkaꞌrko.
4 Como entrou na Casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele
5 Onon thannakkakkaro lon lothonceꞌret lon cik iatham loMucca iliꞌre itti ul wonoppan toKapik wareko nocaꞌri caCcepith ana lon len lakorronnoka lamolokoi?
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa?
6 Mpiꞌret non itti opilin paik cene prïk nnonoppan toKapik.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Atham wiꞌre itti, ‘Mpongothe itti onon thana thiak, mpakannangkot aꞌrupu wothokiot ngüccük cik won.’ Ana amma onon akkokat thinat lon len, onon thakannakkmat ul iammakothin iella lon cik ila moloko.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Akka ukul wopul iponyi Ili wocaꞌri caCcepith.”
8 Porque o Filho do Homem até do sábado é Senhor.
9 AIeccuo oththekat nokaꞌran ken akwoingkat nocuththun caꞌrama cen,
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 ana pul pokat cik than ponat ukun waiꞌrilla. Ul woPriccin wikkatheik akin okwancot lon ilakin orukwet oIeccuo ngngin, akin ipittathok itti, “Locoꞌrotheik itti thittiettat thaka nocaꞌri caCcepithi?”
10 E estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para acusarem Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 AIeccuo iꞌrekat kin itti, “Amma opilin nti ianon ponu thungkat ana thapothe irok nocaꞌri caCcepith kwakanneo itti kwaccokot akwonthot thapat nti iroki?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela e a levantará?
12 Pul iponyi akkoporot cannan nothungkat. Ittina locoꞌrotheik itti lon iloporot lakkattat nocaꞌri caCcepith.”
12 Pois quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por consequência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Ittina kwiꞌrekathe pul pen itti, “Othie ukun ntit.” Akwothiekat ukun ntit athakkakat woporot ammakka aꞌrek iokat woporot.
13 Então disse àquele homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Anaruk ul woPriccin woingkathe athikkat cik nocuththun akin ïꞌrïkat lon itti okin thakkwot oIeccuo tat.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Anakka oIeccuo pinat nolon len, akwoththekat nokaꞌran ken. Ul womakathok woppot, ana kwittiekathekin appik ithongat,
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanhou-o uma grande multidão de gente, e ele curou a todos.
16 akwiꞌrekat kin lon lonthoththomat itti okin thakannongano itti ook okkwen.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Elli lokkattathe othakka itti alomartto lon ila pul pothernte lon loKapik oIccaia piꞌret itti,
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 “Pul iparekinin empi ipa mpakkarot,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu Espírito, e anunciará aos gentios o juízo.
19 Kwakannokkot poꞌre ikathar ana aꞌretto noul wꞌrek.
19 Não contenderá, nem clamará, nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 Kwannie pul ka kongo ipella puꞌran cik
20 não esmagará a cana quebrada e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo.
21 Ngkꞌran kung ul appik wana thoꞌrïkot cik iaak.”
21 E, no seu nome, os gentios esperarão.
22 Ittina akin onakanthok pul ponat uꞌrupa iokithak ana pokat piꞌrimathe cakuruk ana pommat ere ana oIeccuo pittiekathok, othakka itti apere ana immaik.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Ul woprttakatherit appik ana wiꞌrekathe itti, “Ukul enni waka woThauthi?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Anaruk akka ul woPriccin woccïkothe lon elli, aiꞌrekat itti, “Kwakïcce uꞌrupa iokithak akka Pelecepul ili wouꞌrupa iokithak wethok puꞌran.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 OIeccuo pinakathe lon ilokat ima men ana kwiꞌrekathekin itti, “Amma ngili ngillillakot tit kurekkurek ngintat cik, ana amma kaꞌran ana manna ul woruan willillakot tit kurekkurek, wakannoꞌrungkot cik tothun.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Amma pul pothopulut pakïcce pul pothopulut, poprttakothe ika kung. Ittina ngili ngung ngaꞌrungkot cik taththa?
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Ana amma mpakïcce uꞌrupa iokithak mpuꞌran poPelecepul, ul won wakïcce uꞌrupa iokithak mpuꞌran poththa? Ittina ul iammakot non waka ul iakkma non.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam, então, os vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Anaruk amma mpakïcce uꞌrupa iokithak mpuꞌran poKanang koKapik, ittina ngili ngoKapik ngaik ianon.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, é conseguintemente chegado a vós o Reino de Deus.
29 Pul pella piꞌriko noppan topul iponthomat mparran akwonekothok aꞌrupu pung, kwonu itti kwaccokot pul pen kappak akwïꞌrïkïkkok kicce akwantiꞌriko noppan akwoneko aꞌrupu wung.
29 Ou como pode alguém entrar em casa do e furtar os seus bens, se primeiro não manietar o valente, saqueando, então, a sua casa?
30 Okkwi ipakannoka ïnaththeꞌra kwakannongkat lon lin ana okkwi ipakinnittarothin ire kwaik pakïtto ngre ngin.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Ana ittina mpiꞌret non itti lon ilokithak loul ana thocungkwo ul laccïkakot ncik appik anaruk pul ipacungkwo Kanang koKapik pakannoccïkakinthet lon.
31 Portanto, eu vos digo: todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Okkwi ipere lon lokithak nokkul wopul iponyi, kwikko paccïkakinthet lon ilokithak, anaruk okkwi ipere lon lokithak noKanang ikupupure, kwakorronno occïkakinthet lon ilokithak, noluput elli ana manna noluput ilanthan.
32 E, se qualquer disser
33 Amma pira poporot ana pakwono nyukul nyoporot, ana amma pira pokithak ana pakwono nyukul nyokithak. Pira pinako nynyukul nyen inya pokwonot.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e o seu fruto, bom, ou dizeis que a árvore é má e o seu fruto, mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Ul ionu karra iurttet pangken cik, onon there lon loporot taththa anon thokithak? Akka thon there lon nnolon iloppathe nocïkït.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas
35 Pul ipoporot pere lon iloporot nolon iloporot ilaꞌrntakothe iaak, ana pul ipokithak pere lon ilokithak nolon ilokithak ilaꞌrntakothe iaak.
35 O homem bom tira boas
36 Anaruk mpiꞌret non itti nocaꞌri cothakkmako ul wakkmakot nolon len ilella lon cik ilakin theret.
36 Mas eu vos digo que de toda palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no Dia do Juízo.
37 Akka llon lang ilere ngkwakorronno akkmako ana llon lang ngkwakkmako.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado e por tuas palavras serás condenado.
38 Ittina aul wꞌrek woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik iꞌrekat oIeccuo itti, “Pul ipangkene, onïn thongothe itti ngkwakkinthet nïn lon ilommaththik anïn ina itti ngkwaat nnoKapik.”
38 Então, alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Akwothïat tit itti, “Onon ul iannoccokot lon loKapik ana nthaul iokithak thipitto lon ilommaththik, lon ilommaththik lella ilakkattanthet non anaruk lulluk ilokkattanthet pul pothernte lon loKapik oIunan akkettat non.
39 Mas ele lhes respondeu e disse: Uma geração má e adúltera pede
40 Ana ammakka oIunan pikkot cik icarak copape iprïk mïngkï mꞌrapuruk ana ngkoꞌra ngꞌrapuruk, ittina ukul wopul iponyi wikkoik ippu mïngkï mꞌrapuruk ana ngkoꞌra ngꞌrapuruk.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do Homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Nocaꞌri ica Kapik athakkma nan, ul wonokaꞌran koNinua waꞌretto ianon akka okin thopaꞌrinet lon cik ilokithak nocaꞌri ica aIunan perenet kin lon loKapik, ana mpiꞌret non itti opilin paik cene prïk naIunan.
41 Os ninivitas ressurgirão no Juízo com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que
42 Nocaꞌri cothakkmako Ili iopari wonoththok poCipa waꞌretto ianon ana wakkma non akka waat nciththan othakka itti athoccïkot lon lothinaik nti ica loCiliman ana inenni opilin paik cene prïk naCiliman.
42 A Rainha do Sul se levantará no
43 Amma uꞌrupa iokithak woppothe thapat nti ipul, wanyarot cik ithampang ithonthomat akwantot kaꞌran na ikkoik ana wakinniot.
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Ana wiꞌre itti, ‘Mpapakkot ikaman ika mpoththet nan.’ Ana amma waat, wathiot man mella pul tit ana mollakot kicce ana mothettakotheik kicce.
44 Então, diz: Voltarei para a minha casa, donde saí. E, voltando, acha-
45 Waeo ana wathona uꞌrupa wꞌrek weꞌreꞌrapuruk iokithak cannan aiꞌrikat ipul aikkat cik iaak. Ana thikkoik thopul emprïk thaka thokithak cannan nocaꞌri conomun. Elli akkaka noul enni iokithak.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e são os últimos
46 Anakka oIeccuo pokat cik akwerene ul, onnan ana opangon thocoꞌrathe thapat akin thongothe itti okin therenok.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Apilin omekat oIeccuo itti, “Onne ana opangkangon thaik thacoꞌro thapat ana okin thongothe itti okin therenung.”
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Kwothïanthok tit itti, “Oiaia oththa, ana opangkingon oththan?”
48 Porém ele, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Akwothiekat caun noul iammakothok akwiꞌrekat itti, “Oiaia empi ana opangkingon enthi.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Akka okkwi ipakkot lon ila ongappa pongothe tothiꞌrot ook opangkin ipopari ana ipocura ana oiaia.”
50 porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai, que
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.