Marcos 9
Lumun (LMD) vs NTLH
1 Akwiꞌrekat kin itti, “Mpiꞌret non ilaik ïcat itti opilingon thꞌrek ithaik thacoꞌro cene thakannille aththik, akin tharthuk imma ngili ngoKapik aanthan mpuꞌran.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Anakka kwikkot cik maꞌri mꞌrakkuruk akwipat oPoththuruc ana oIakup ana oIuanna akwoingkat kin ngngin thellek ci noꞌra wocoꞌrong. Ana kwoprttakatheik tokït ken nan.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ana eret wung wikkatheik allio thollio thapul pella pimet kret akolliat ittina nocapu ncik appik.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ana ncïnang oIlia ana oMucca ummat ncik tokït ken akin ikkat cik akin erene oIeccuo.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 APoththuruc omekat oIeccuo itti, “Pul ipangkene loporot itti oron thikkoik cene. Tun uno müꞌrük mꞌrapuruk, culukku cang ana culukku coMucca ana culukku coIlia.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Kwommat ila akwiꞌre akka okin thaththonat nꞌre cannan.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Nci cïnang anuththe oꞌrumat kin apoꞌre akkakat nti inuththe apiꞌre itti, “Ukul win enni ia mpongothe, noccïkothok.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Anakka okin tholliakotheik akin okinnimmakat pul pꞌrek, oIeccuo pulluk.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Anakka okin thokat cik akin uo ntan nnocoꞌrong, aIeccuo iꞌrekat kin itti okin thakanniꞌret pul pꞌrek ilakin thimmat puccuk aukul wopul iponyi urokat nti ithio.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Okin thangwathe lon len nomïkït men akin ere itti, “Ngintha akkonu itti, thuroko nti ithio?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ana okin thipittathe itti, “Ngintha akka ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik iꞌrene itti oIlia ponu itti kwanthan tokït naMiccie?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 AIeccuo othïat tit itti, “Ii itti, oIlia panthan cittokït akwopakket lon cik appik. Ngintha akka lokurrakinet iatham itti ukul wopul iponyi wonu itti waccokot thiak cannan ana ul wꞌrak?
12 Ele respondeu:
13 Anaruk mpiꞌret non, oIlia paat ana okin thokkwothok lon ilakin thaththongothe, ammakka lokurrakot alerethok.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Anakka okin thainet ul iammakothok wꞌrek akin immakat cungkut coul iccik ken akin opllarot lon okin oul iangkene lon lothonceꞌret lon cik.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Ana accokkot akka ul appik wimmat oIeccuo aprttakat tit cannan akin ollat taak othomiccok.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Akwipittat kin itti, “Ngintha akka onon opllarot nan anaththungon?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Apul pꞌrek nti icungkut coul othïat tit itti, “Pul ipangkene, mponanung ukul win wauꞌrupa iokithak woꞌrot nan ana wakannokorronno itti were.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Amma uꞌrupa iokithak wen woꞌrot naak worrethok nocapu, kuꞌre pok nti ithon ana okꞌrellot kïnyït thocipit akwollat ikapa. Mpipittothe ul iammakothung itti okin thakïcce uꞌrupa iokithak wen ana okin thommakathe okïcce.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 AIeccuo othïat tit itti, “Nantokatha ul enni iakorronno occokot lon loKapik nomïkït. Oron thikkoik uraththut manna kartha? Mparukot ilon lon manna kartha? Onanin ukul cene.”
19 Jesus disse:
20 Akin onakanthok ukul. Akka uꞌrupa iokithak wimmat oIeccuo alliekat ukul ikapa accokkot apat nocapu aththaththarakat, auꞌre pok nti ithon.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 AIeccuo ipittat oththan pokkul, itti, “Wonu maꞌri mornoththa akkot ittina?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Uꞌrupa iokithak waarrethok ithik ana iꞌri appinappin itti wakkwothok. Anaruk amma oung akkakkot lon, ipi thiak thïn aittarot nïn.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 AIeccuo iꞌrekat itti, “Amma oung akkakkot lon? Lon appik lathakkane pul lippappat amma poccokothe lon loKapik nocïkït.”
23 Jesus respondeu:
24 Aththan pokkul iꞌrekat accokkot mpoꞌre cittan itti, “Mpoccokothe lon loKapik nocïkït. Ittarothin anokïtto lon ila annokorronnon anoccokot lon loKapik nocïkït.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Anakka oIeccuo pimmat cungkut acollo othokatha ilokkattathe, akwothirriekat uꞌrupa iokithak cik itti, “Uꞌrupa iammie ul nthon ana othikkiekin nuril, mpiꞌrenon itti, noppot thapat nti iaak, nokorronno appopakkot iaak caꞌri cꞌrek.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Auꞌrupa iokithak ekat ngeme nti ikkul alliekat ikapa arrekat ukul nocapu appat thapat nti ikkul. Akul ikkat cik ere wiot. Aul woppot iꞌrekat itti, “Kwiot.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Anaruk oIeccuo poccokathe ukun wung akurokwiekathok kapik acoꞌrat.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Anakka oIeccuo piꞌrikot noppan aul iammakothok ipittathok pellek itti, “Onïn thannokïcce uꞌrupa iokithak nti ikkul akaintha?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Akwothïat tit itti, “Uꞌrupa iokithak ionu pangken empi wakïccetta ngaꞌrama tulluk.”
29 Jesus respondeu:
30 Akin oththekat nokaꞌran ken akin oingkat okko nocik coCelïl. OIeccuo pappakannangkot itti pul pꞌrek pina nakin thaik,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 akka kwokat cik akwongkene ul iammakothok. Akwiꞌrekat kin itti, “Ukul wopul iponyi waik wathokettat ul ionyi. Okin thakkwothok ana nomaꞌri mꞌrapuruk wuroko nti ithio.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Anaruk okin thommat ila kwiꞌrethekin ana okin thonakathe nꞌre ipittothok.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Okin thakkakathe ciki nokaꞌran koKapprnaum. Akka kwokat noppan, akwipittat kin itti, “Ngintha akka onon thokat cik annopllarot ngngin ikathar?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Anaruk okin thangkatheik akka okin thokat cik akin opllarot nokathar mai itti oththa akkrïk.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Akwikkat cik akwakkarat ul iammakothok iattul ana ikken keꞌra akwiꞌrekat kin itti, “Okkwi ipongothe itti kwathakka prïk, cittokït kwonu itti kwaka potteik ana orekine ul appik.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Akwonekat ukul iotteik akwoceꞌrekat ithoꞌrkït then. Akwonekat nokapen akwiꞌrekat kin itti,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Okkwi ipikkiet opilin cik nti iakkwion enthi itharran ngkꞌran kin kwikkierin cik ana okkwi ipikkierin cik, kwaik pakinnikkien cik anaruk kwaik pikkie okkwi ipothïothin cik.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 AIuanna iꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, onïn thimmat pul pꞌrek apokïcce uꞌrupa iokithak ngkꞌran kang ana onïn thoceꞌrerok akka kwannoka ponnon.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 AIeccuo iꞌrekat kin itti, “Nokorronno oceꞌrek. Pul pella ipakkot lon ilommaththik ngkꞌran kin ana nomaꞌri motte apapperethin llon ilokithak.
39 Jesus respondeu:
40 Akka pul ipakannꞌraron ook ponnon.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Mpappiꞌret non lon ilaik ïcat itti okkwi ipethet non keththeꞌret koiꞌri ngkꞌran kin akka onon ul woMiccie, kwakannuret thocco lon iloporot lung cik.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Ana amma opilin pokorronnot okkwion itharran ithoccokothe lon lin ammakka enthi akin okkot lon ilokithak laka loporot itti kwarrettat irok irapangka ncna caꞌrettanok icalak.
42 Jesus continuou:
43 Amma ukun wang wakorronnong akkot lon ilokithak, okiotheik akka loporot itti ngkwikkoik nukun wulukku nothona nyaun nyeꞌra ana ngkwaeo ngngnin ithik thothothïrïn ithomma io.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Na nangak inaꞌrko kin okorronno ille ana thik thakinnio.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Ana amma wek wang wakorronnong itti ngkwakkot lon ilokithak, okiotheik akka loporot itti ngkwikkoik ponu wek wulukku nothona tacok teꞌra ana ngkwarrettat ngngin ithik thothothïrïn.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Na nangak inaꞌrko kin okorronno ille ana thik thakannio.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ana amma cït cang cakorronnong itti ngkwakkot lon ilokithak, onthotheik nti ica akka loporot itti ngkwaeo ingili ngoKapik ncït culukku, nothona kït keꞌra ana ngkwarrettat ngngin ithik thothothïrïn.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 ‘Na nangak inaꞌrko kin okorronno ille
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Onon appik thathikkietta thoꞌrillir nthik.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Nguculoththu ngoporot anaruk amma ngothakkat ngocalang, ngappothikkietta ngira taththa? Nikkoik thoꞌrillir tokït koKapik ana oka ilon iloporot noulon ithun.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.