Marcos 6
Lumun (LMD) vs NVI
1 OIeccuo poththekathe nocik cen ana kwoingkathe nokaꞌran kung ikokat kaꞌran koNaccir, ana ul iammakothok woingkathe okin aththut.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Anakka caꞌri caCcepith caat, kwikkatheik akwongkenekin nocuththun caꞌrama ana okin ithoccïkothe lon lung thikkatheik akin oprttakot tit.
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Okorronno oka ook pul ipaccatha oꞌreni? Okorronno oka ukul woMeriomi ana opang oIakup ana oIuccip ana oIouthai ana oCcamaani? Okorronno oka opangon ithari itharon thaik cenei?” Ana okin thꞌrakathe lon lung.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 OIeccuo piꞌrekathekin itti, “Pul pothernte lon loKapik pothiakinet cik naꞌran appik anaruk kwakannothiakineik nokaꞌran kung ana nokuꞌri kung ana noul woruan thanung.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Kwommat okkot lon ilommaththik ceneket, anaruk kwonekkekathe nyaun noul wotteik iongo ana kwothikkiekathekin thoporot.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Ana kwokat cik akwoprttakot tit akka okin thellat thoccokot lon loKapik nomïkït.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Kwakkarathe okin ithattul ana ikken keꞌra (12) akwothïlekat kin theꞌra theꞌra naꞌran kurekkurek ana kwekathekin ngili akin okïcce uꞌrupa iokithak.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ana kwiꞌrekathekin lon lonthoththomat itti, “Nokorronno oneko alpꞌrek aththik nokurtti kon, noneko kurrong kulluk. Nokorronno oneko thuꞌrit ngkaꞌruk nokurtti ana akucci iaꞌruk.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Nako wok annokorronno oneko eret arttot nan.”
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Amma onon thiꞌrikot tuan topul, nikkoik noppan ten puccuk annoththekat nokaꞌran ken.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Ana amma ul wonokaꞌran ken wakinnikkienon cik ana okorronno occïkot lon, annokkwe tuꞌrupang noracok ton amma annoththe nokaꞌran ken, aloka lon ilimmat lon ngkït itti okin thꞌrat lon lon.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Okin thoingkathe akin ongkene ul itti wapaꞌrine lon ilokithak cik.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Ana okin thokïccekathe uꞌrupa iokithak woppot nnoul ana oꞌro ul ngaak iupupure woppot ana okin thothikkiekathekin thoporot.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 AIli oIruthuc occïkat lon len, akka kꞌran koIeccuo kokat kinakot ncik appik. Opilingon thokat cik akin ere itti, “OIuanna pomamuthie purokot nti ithio, ana ilen akka puꞌran polon ilommaththik paik parekine iaak.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Ana opilingon iꞌre itti, “Ook oIlia.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Anaruk akka Ili oIruthuc poccïkothe lon elli, kwiꞌrekathe itti, “OIuanna pomamuthie ipa mpokiothe ca akkurokot nti ithio.”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Akka oIruthuc ngka kung akkiꞌret itti oIuanna paccokittat akwïꞌrïkïkkako, ana oIuanna poccokittakathe ana kwonekkettakathe ikorrkkor. Kwokkothe elli nti ilon loIruthia pari popang oPilippic ipa kwappipothok.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Akka oIuanna pokat akwerene oIruthuc itti, “Lon elli lakannoka locoꞌrotheik itti ngkwipo pari popangkang.”
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 OIruthia puakathe ka koIuanna itti kwakkwothok anaruk kwommat itti kwakkwothok tat
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 akka oIruthuc ponat nꞌre noIuanna akwaꞌrettanthok akka kwinarok itti kwokat pul ipoporot pupupure. Anakka oIruthuc poccïkothe akka oIuanna ere, alon ocikittanthok ca anaruk kwokat pongothe itti kwaccïkot lon lung.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 OIruthia piathe caꞌri ica kwokat cik akwokwancot. Nokamuthe kocaꞌri cothokwonta thoIruthuc, oIruthuc pakkarathe ul ittïttïk ana nili noul irro ana ul ionu lon ikkun wonoththok poCelïl.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Ana ukul iopari woIruthia wukkwathe ana wopiriekathe oIruthuc noka ana ul wung iakin thokat cik akin oꞌrko thuꞌrit.
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Ana kwonekkekanthet ukul lon cik akwiꞌrekat itti, “Papu ipa ngkwipittothin mpethung, antoka manna ngili ngin appꞌrut.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Ukul woppathe thapat ana wiꞌrekathe onnan itti, “Ngintha akka anipitto?”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Ukul woingkanthet Ili oIruthuc ana wipittathok itti, “Mpongothe itti ngkwethin ca coIuanna pomamuthie nocaththak inaina.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Ili wappakannapira noka cannan, anaruk akka kwapponekkethe lon cik, ana ul wung woccïkothe ana ilen akka kwakannangkot itti kwꞌrane lon lokkul.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Nci cïnang kwothïathe pul pothorro llon lonthoththomat itti kwathokiot ca coIuanna. Pul pothorro poingkathe ana pokiathe oIuanna ca cik ikorrkkor.
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 Ana ponakathe ca coIuanna nocaththak. Ana kwekathe ukul ana wekathe onnan.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Anakka lon len loccïkakothe, ul woIuanna iammakothok wakkakathe ana wonekathe kumi ana waththocïkkat.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Ana ul wothothïlettat waꞌrntakathe iccik koIeccuo ana okin therekanthok lon appik ilakin thokkothe ana ilakin thongkenet.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Anakka ul wokat cik aeo ana anthan, okin thommakathe itti okin thaꞌrko thuꞌrit tat. Akwiꞌrekat kin itti, “Ntun thellek thomnther annothongoko papotteik.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Ittina okin tharrathe kuppuꞌrung konoiꞌri ana okin thoingkathe cinokaꞌran thellek na ul wellat.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Anaruk ul woppot wimmakathekin akka akin eo ana wakkakathe nnaꞌran appik allat tokït ken aingkat nokaꞌran tokït koIeccuo ana ul wung iammakothok awarthuk ao.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Manakka oIeccuo porpotheik nocapu nti ikuppuꞌrung konoiꞌri, akwimmakat cungkut coul woppot, akwipat thiak then akka okin thokat ere lungkat ilella opït nan. Ittina kwikkatheik akwongkenekin lon loppot.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nocaꞌri cen cipin cokat capot ana ul iammakothok wakkakanthok, ana wiꞌrekathok itti, “Kaꞌran engki kella ulrit ana cik ceot.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Omethe ul apettakot cik othakka itti akin eo naꞌran iccik konnon akin othokerine ka ken alpꞌrek akin oꞌrko.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Anaruk kwothïatherit itti, “Nethet kin alpꞌrek akin oꞌrko.”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 AIeccuo ipittat kin itti, “Ngkonon annothokatha, onon thonu arrakith wornoththa?”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 AIeccuo omekat kin itti okin thikkie ul cik appik mungkut mungkut noraco iricci.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Okin thikkiekathe ul cik nocapu mungkut, meꞌra culukku arrial ukuluk ana acꞌrek arrial weꞌra ana alkaire.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ana oIeccuo ponekathe arrakith ukuluk ana ape weꞌra akwokathakat tothiꞌrot ana kwopiriekathe Kapik ana kwomithathe iarrakith ana kwekathe ul iammakothok akin ikket ul. Ana cakuruk kwummathe ape weꞌra ana kwillillanthet kin tit appik.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ana okin thoꞌrkkathe appik ana okin thoththakakathe.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Ana ul iammakothok wocumathe arrakith ana ape iokwentakot nan nyalünthüng attul ana ikken keꞌra oppappat.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ana maun moul iomura iokat woꞌrkot cik wokat athar ukuluk (5,000).
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 AIeccuo iꞌrekat ul wung iammakothok accokkot itti warrot ikuppuꞌrung konoiꞌri akin eo tokït kung eo Peththcceitha akwiꞌrikot opettot ul cik, nci cïnang kwothïathe ul ikathar.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Anakka kwopettothe ul cik akwoingkat iccik kocoꞌrong akwothaꞌra ngaꞌrama.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Anakka cipin capot, kuppuꞌrung konoiꞌri kokat cik ipanan porok irapangka ana kwokat cik nocarkan corok prek.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 OIeccuo pimmakathe ul iammakothok akuppuꞌrung konoiꞌri attakin akka kanang kokat akaukkukkot kin. Ana cik cokat thothuput thorrot, oIeccuo pakkakathe nakin akwonyaro noꞌra woiꞌri. Ana kwokat cik ere kwaik parrot kin cik,
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 anaruk akka okin thimmarok akwonyaro noꞌra woiꞌri, akin iꞌrekat nomïkït men itti, “Ook purrut.” Akin ikkat cik akin oo,
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 akka okin appik thimmarok okin thipathe nꞌre.
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Ana kwarrathe ikuppuꞌrung konoiꞌri akin aththungon, ana kanang kokapik kocoꞌrathe ana okin thoprttakatherit cannan.
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 Akka okin thokat thakinnina lon ilommaththik ila oIeccuo pokkothe akka kwoꞌrikiet ul woppot arrakith wotte ana ape akka mïkït men mokat munukkwakothe.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Manakka okin tharrotheik, akin orpat cik nocik coCeniccarth, akin ïꞌrïkat kuppuꞌrung konoiꞌri nan
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Manakka okin thorpot nti ikuppuꞌrung konoꞌri ul winakathe oIeccuo.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Ana okin thopellekathe ntan oppo naꞌran ennꞌre appik akin onnekinok ul iongo naꞌrangkal na akin thoccïkothe itti kwaik.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Ana naꞌran appik na kweot nomoꞌrong, akin ipot ul iongo keccuk. Akin ipittothok itti kwakorronno ul iongo athonto manna toꞌron lokret kung. Ana okin appik ithothntot thittakathe.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.