Marcos 6

Lumun (LMD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 OIeccuo poththekathe nocik cen ana kwoingkathe nokaꞌran kung ikokat kaꞌran koNaccir, ana ul iammakothok woingkathe okin aththut.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Anakka caꞌri caCcepith caat, kwikkatheik akwongkenekin nocuththun caꞌrama ana okin ithoccïkothe lon lung thikkatheik akin oprttakot tit.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Okorronno oka ook pul ipaccatha oꞌreni? Okorronno oka ukul woMeriomi ana opang oIakup ana oIuccip ana oIouthai ana oCcamaani? Okorronno oka opangon ithari itharon thaik cenei?” Ana okin thꞌrakathe lon lung.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 OIeccuo piꞌrekathekin itti, “Pul pothernte lon loKapik pothiakinet cik naꞌran appik anaruk kwakannothiakineik nokaꞌran kung ana nokuꞌri kung ana noul woruan thanung.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Kwommat okkot lon ilommaththik ceneket, anaruk kwonekkekathe nyaun noul wotteik iongo ana kwothikkiekathekin thoporot.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ana kwokat cik akwoprttakot tit akka okin thellat thoccokot lon loKapik nomïkït.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Kwakkarathe okin ithattul ana ikken keꞌra (12) akwothïlekat kin theꞌra theꞌra naꞌran kurekkurek ana kwekathekin ngili akin okïcce uꞌrupa iokithak.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Ana kwiꞌrekathekin lon lonthoththomat itti, “Nokorronno oneko alpꞌrek aththik nokurtti kon, noneko kurrong kulluk. Nokorronno oneko thuꞌrit ngkaꞌruk nokurtti ana akucci iaꞌruk.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Nako wok annokorronno oneko eret arttot nan.”
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Amma onon thiꞌrikot tuan topul, nikkoik noppan ten puccuk annoththekat nokaꞌran ken.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Ana amma ul wonokaꞌran ken wakinnikkienon cik ana okorronno occïkot lon, annokkwe tuꞌrupang noracok ton amma annoththe nokaꞌran ken, aloka lon ilimmat lon ngkït itti okin thꞌrat lon lon.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Okin thoingkathe akin ongkene ul itti wapaꞌrine lon ilokithak cik.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ana okin thokïccekathe uꞌrupa iokithak woppot nnoul ana oꞌro ul ngaak iupupure woppot ana okin thothikkiekathekin thoporot.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 AIli oIruthuc occïkat lon len, akka kꞌran koIeccuo kokat kinakot ncik appik. Opilingon thokat cik akin ere itti, “OIuanna pomamuthie purokot nti ithio, ana ilen akka puꞌran polon ilommaththik paik parekine iaak.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ana opilingon iꞌre itti, “Ook oIlia.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Anaruk akka Ili oIruthuc poccïkothe lon elli, kwiꞌrekathe itti, “OIuanna pomamuthie ipa mpokiothe ca akkurokot nti ithio.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Akka oIruthuc ngka kung akkiꞌret itti oIuanna paccokittat akwïꞌrïkïkkako, ana oIuanna poccokittakathe ana kwonekkettakathe ikorrkkor. Kwokkothe elli nti ilon loIruthia pari popang oPilippic ipa kwappipothok.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Akka oIuanna pokat akwerene oIruthuc itti, “Lon elli lakannoka locoꞌrotheik itti ngkwipo pari popangkang.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 OIruthia puakathe ka koIuanna itti kwakkwothok anaruk kwommat itti kwakkwothok tat
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 akka oIruthuc ponat nꞌre noIuanna akwaꞌrettanthok akka kwinarok itti kwokat pul ipoporot pupupure. Anakka oIruthuc poccïkothe akka oIuanna ere, alon ocikittanthok ca anaruk kwokat pongothe itti kwaccïkot lon lung.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 OIruthia piathe caꞌri ica kwokat cik akwokwancot. Nokamuthe kocaꞌri cothokwonta thoIruthuc, oIruthuc pakkarathe ul ittïttïk ana nili noul irro ana ul ionu lon ikkun wonoththok poCelïl.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Ana ukul iopari woIruthia wukkwathe ana wopiriekathe oIruthuc noka ana ul wung iakin thokat cik akin oꞌrko thuꞌrit.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ana kwonekkekanthet ukul lon cik akwiꞌrekat itti, “Papu ipa ngkwipittothin mpethung, antoka manna ngili ngin appꞌrut.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ukul woppathe thapat ana wiꞌrekathe onnan itti, “Ngintha akka anipitto?”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Ukul woingkanthet Ili oIruthuc ana wipittathok itti, “Mpongothe itti ngkwethin ca coIuanna pomamuthie nocaththak inaina.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ili wappakannapira noka cannan, anaruk akka kwapponekkethe lon cik, ana ul wung woccïkothe ana ilen akka kwakannangkot itti kwꞌrane lon lokkul.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Nci cïnang kwothïathe pul pothorro llon lonthoththomat itti kwathokiot ca coIuanna. Pul pothorro poingkathe ana pokiathe oIuanna ca cik ikorrkkor.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Ana ponakathe ca coIuanna nocaththak. Ana kwekathe ukul ana wekathe onnan.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Anakka lon len loccïkakothe, ul woIuanna iammakothok wakkakathe ana wonekathe kumi ana waththocïkkat.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ana ul wothothïlettat waꞌrntakathe iccik koIeccuo ana okin therekanthok lon appik ilakin thokkothe ana ilakin thongkenet.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Anakka ul wokat cik aeo ana anthan, okin thommakathe itti okin thaꞌrko thuꞌrit tat. Akwiꞌrekat kin itti, “Ntun thellek thomnther annothongoko papotteik.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ittina okin tharrathe kuppuꞌrung konoiꞌri ana okin thoingkathe cinokaꞌran thellek na ul wellat.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Anaruk ul woppot wimmakathekin akka akin eo ana wakkakathe nnaꞌran appik allat tokït ken aingkat nokaꞌran tokït koIeccuo ana ul wung iammakothok awarthuk ao.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Manakka oIeccuo porpotheik nocapu nti ikuppuꞌrung konoiꞌri, akwimmakat cungkut coul woppot, akwipat thiak then akka okin thokat ere lungkat ilella opït nan. Ittina kwikkatheik akwongkenekin lon loppot.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nocaꞌri cen cipin cokat capot ana ul iammakothok wakkakanthok, ana wiꞌrekathok itti, “Kaꞌran engki kella ulrit ana cik ceot.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Omethe ul apettakot cik othakka itti akin eo naꞌran iccik konnon akin othokerine ka ken alpꞌrek akin oꞌrko.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Anaruk kwothïatherit itti, “Nethet kin alpꞌrek akin oꞌrko.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 AIeccuo ipittat kin itti, “Ngkonon annothokatha, onon thonu arrakith wornoththa?”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 AIeccuo omekat kin itti okin thikkie ul cik appik mungkut mungkut noraco iricci.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Okin thikkiekathe ul cik nocapu mungkut, meꞌra culukku arrial ukuluk ana acꞌrek arrial weꞌra ana alkaire.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ana oIeccuo ponekathe arrakith ukuluk ana ape weꞌra akwokathakat tothiꞌrot ana kwopiriekathe Kapik ana kwomithathe iarrakith ana kwekathe ul iammakothok akin ikket ul. Ana cakuruk kwummathe ape weꞌra ana kwillillanthet kin tit appik.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ana okin thoꞌrkkathe appik ana okin thoththakakathe.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Ana ul iammakothok wocumathe arrakith ana ape iokwentakot nan nyalünthüng attul ana ikken keꞌra oppappat.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ana maun moul iomura iokat woꞌrkot cik wokat athar ukuluk (5,000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 AIeccuo iꞌrekat ul wung iammakothok accokkot itti warrot ikuppuꞌrung konoiꞌri akin eo tokït kung eo Peththcceitha akwiꞌrikot opettot ul cik, nci cïnang kwothïathe ul ikathar.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Anakka kwopettothe ul cik akwoingkat iccik kocoꞌrong akwothaꞌra ngaꞌrama.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Anakka cipin capot, kuppuꞌrung konoiꞌri kokat cik ipanan porok irapangka ana kwokat cik nocarkan corok prek.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 OIeccuo pimmakathe ul iammakothok akuppuꞌrung konoiꞌri attakin akka kanang kokat akaukkukkot kin. Ana cik cokat thothuput thorrot, oIeccuo pakkakathe nakin akwonyaro noꞌra woiꞌri. Ana kwokat cik ere kwaik parrot kin cik,
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 anaruk akka okin thimmarok akwonyaro noꞌra woiꞌri, akin iꞌrekat nomïkït men itti, “Ook purrut.” Akin ikkat cik akin oo,
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 akka okin appik thimmarok okin thipathe nꞌre.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Ana kwarrathe ikuppuꞌrung konoiꞌri akin aththungon, ana kanang kokapik kocoꞌrathe ana okin thoprttakatherit cannan.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Akka okin thokat thakinnina lon ilommaththik ila oIeccuo pokkothe akka kwoꞌrikiet ul woppot arrakith wotte ana ape akka mïkït men mokat munukkwakothe.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Manakka okin tharrotheik, akin orpat cik nocik coCeniccarth, akin ïꞌrïkat kuppuꞌrung konoiꞌri nan
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Manakka okin thorpot nti ikuppuꞌrung konoꞌri ul winakathe oIeccuo.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Ana okin thopellekathe ntan oppo naꞌran ennꞌre appik akin onnekinok ul iongo naꞌrangkal na akin thoccïkothe itti kwaik.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Ana naꞌran appik na kweot nomoꞌrong, akin ipot ul iongo keccuk. Akin ipittothok itti kwakorronno ul iongo athonto manna toꞌron lokret kung. Ana okin appik ithothntot thittakathe.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.