Marcos 6
Lumun (LMD) vs BKJ
1 OIeccuo poththekathe nocik cen ana kwoingkathe nokaꞌran kung ikokat kaꞌran koNaccir, ana ul iammakothok woingkathe okin aththut.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Anakka caꞌri caCcepith caat, kwikkatheik akwongkenekin nocuththun caꞌrama ana okin ithoccïkothe lon lung thikkatheik akin oprttakot tit.
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Okorronno oka ook pul ipaccatha oꞌreni? Okorronno oka ukul woMeriomi ana opang oIakup ana oIuccip ana oIouthai ana oCcamaani? Okorronno oka opangon ithari itharon thaik cenei?” Ana okin thꞌrakathe lon lung.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 OIeccuo piꞌrekathekin itti, “Pul pothernte lon loKapik pothiakinet cik naꞌran appik anaruk kwakannothiakineik nokaꞌran kung ana nokuꞌri kung ana noul woruan thanung.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Kwommat okkot lon ilommaththik ceneket, anaruk kwonekkekathe nyaun noul wotteik iongo ana kwothikkiekathekin thoporot.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Ana kwokat cik akwoprttakot tit akka okin thellat thoccokot lon loKapik nomïkït.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Kwakkarathe okin ithattul ana ikken keꞌra (12) akwothïlekat kin theꞌra theꞌra naꞌran kurekkurek ana kwekathekin ngili akin okïcce uꞌrupa iokithak.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ana kwiꞌrekathekin lon lonthoththomat itti, “Nokorronno oneko alpꞌrek aththik nokurtti kon, noneko kurrong kulluk. Nokorronno oneko thuꞌrit ngkaꞌruk nokurtti ana akucci iaꞌruk.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Nako wok annokorronno oneko eret arttot nan.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Amma onon thiꞌrikot tuan topul, nikkoik noppan ten puccuk annoththekat nokaꞌran ken.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ana amma ul wonokaꞌran ken wakinnikkienon cik ana okorronno occïkot lon, annokkwe tuꞌrupang noracok ton amma annoththe nokaꞌran ken, aloka lon ilimmat lon ngkït itti okin thꞌrat lon lon.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Okin thoingkathe akin ongkene ul itti wapaꞌrine lon ilokithak cik.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ana okin thokïccekathe uꞌrupa iokithak woppot nnoul ana oꞌro ul ngaak iupupure woppot ana okin thothikkiekathekin thoporot.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 AIli oIruthuc occïkat lon len, akka kꞌran koIeccuo kokat kinakot ncik appik. Opilingon thokat cik akin ere itti, “OIuanna pomamuthie purokot nti ithio, ana ilen akka puꞌran polon ilommaththik paik parekine iaak.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ana opilingon iꞌre itti, “Ook oIlia.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Anaruk akka Ili oIruthuc poccïkothe lon elli, kwiꞌrekathe itti, “OIuanna pomamuthie ipa mpokiothe ca akkurokot nti ithio.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Akka oIruthuc ngka kung akkiꞌret itti oIuanna paccokittat akwïꞌrïkïkkako, ana oIuanna poccokittakathe ana kwonekkettakathe ikorrkkor. Kwokkothe elli nti ilon loIruthia pari popang oPilippic ipa kwappipothok.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Akka oIuanna pokat akwerene oIruthuc itti, “Lon elli lakannoka locoꞌrotheik itti ngkwipo pari popangkang.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 OIruthia puakathe ka koIuanna itti kwakkwothok anaruk kwommat itti kwakkwothok tat
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 akka oIruthuc ponat nꞌre noIuanna akwaꞌrettanthok akka kwinarok itti kwokat pul ipoporot pupupure. Anakka oIruthuc poccïkothe akka oIuanna ere, alon ocikittanthok ca anaruk kwokat pongothe itti kwaccïkot lon lung.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 OIruthia piathe caꞌri ica kwokat cik akwokwancot. Nokamuthe kocaꞌri cothokwonta thoIruthuc, oIruthuc pakkarathe ul ittïttïk ana nili noul irro ana ul ionu lon ikkun wonoththok poCelïl.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ana ukul iopari woIruthia wukkwathe ana wopiriekathe oIruthuc noka ana ul wung iakin thokat cik akin oꞌrko thuꞌrit.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ana kwonekkekanthet ukul lon cik akwiꞌrekat itti, “Papu ipa ngkwipittothin mpethung, antoka manna ngili ngin appꞌrut.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ukul woppathe thapat ana wiꞌrekathe onnan itti, “Ngintha akka anipitto?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ukul woingkanthet Ili oIruthuc ana wipittathok itti, “Mpongothe itti ngkwethin ca coIuanna pomamuthie nocaththak inaina.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ili wappakannapira noka cannan, anaruk akka kwapponekkethe lon cik, ana ul wung woccïkothe ana ilen akka kwakannangkot itti kwꞌrane lon lokkul.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Nci cïnang kwothïathe pul pothorro llon lonthoththomat itti kwathokiot ca coIuanna. Pul pothorro poingkathe ana pokiathe oIuanna ca cik ikorrkkor.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Ana ponakathe ca coIuanna nocaththak. Ana kwekathe ukul ana wekathe onnan.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Anakka lon len loccïkakothe, ul woIuanna iammakothok wakkakathe ana wonekathe kumi ana waththocïkkat.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Ana ul wothothïlettat waꞌrntakathe iccik koIeccuo ana okin therekanthok lon appik ilakin thokkothe ana ilakin thongkenet.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Anakka ul wokat cik aeo ana anthan, okin thommakathe itti okin thaꞌrko thuꞌrit tat. Akwiꞌrekat kin itti, “Ntun thellek thomnther annothongoko papotteik.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ittina okin tharrathe kuppuꞌrung konoiꞌri ana okin thoingkathe cinokaꞌran thellek na ul wellat.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Anaruk ul woppot wimmakathekin akka akin eo ana wakkakathe nnaꞌran appik allat tokït ken aingkat nokaꞌran tokït koIeccuo ana ul wung iammakothok awarthuk ao.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Manakka oIeccuo porpotheik nocapu nti ikuppuꞌrung konoiꞌri, akwimmakat cungkut coul woppot, akwipat thiak then akka okin thokat ere lungkat ilella opït nan. Ittina kwikkatheik akwongkenekin lon loppot.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nocaꞌri cen cipin cokat capot ana ul iammakothok wakkakanthok, ana wiꞌrekathok itti, “Kaꞌran engki kella ulrit ana cik ceot.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Omethe ul apettakot cik othakka itti akin eo naꞌran iccik konnon akin othokerine ka ken alpꞌrek akin oꞌrko.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Anaruk kwothïatherit itti, “Nethet kin alpꞌrek akin oꞌrko.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 AIeccuo ipittat kin itti, “Ngkonon annothokatha, onon thonu arrakith wornoththa?”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 AIeccuo omekat kin itti okin thikkie ul cik appik mungkut mungkut noraco iricci.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Okin thikkiekathe ul cik nocapu mungkut, meꞌra culukku arrial ukuluk ana acꞌrek arrial weꞌra ana alkaire.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ana oIeccuo ponekathe arrakith ukuluk ana ape weꞌra akwokathakat tothiꞌrot ana kwopiriekathe Kapik ana kwomithathe iarrakith ana kwekathe ul iammakothok akin ikket ul. Ana cakuruk kwummathe ape weꞌra ana kwillillanthet kin tit appik.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ana okin thoꞌrkkathe appik ana okin thoththakakathe.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Ana ul iammakothok wocumathe arrakith ana ape iokwentakot nan nyalünthüng attul ana ikken keꞌra oppappat.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Ana maun moul iomura iokat woꞌrkot cik wokat athar ukuluk (5,000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 AIeccuo iꞌrekat ul wung iammakothok accokkot itti warrot ikuppuꞌrung konoiꞌri akin eo tokït kung eo Peththcceitha akwiꞌrikot opettot ul cik, nci cïnang kwothïathe ul ikathar.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Anakka kwopettothe ul cik akwoingkat iccik kocoꞌrong akwothaꞌra ngaꞌrama.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Anakka cipin capot, kuppuꞌrung konoiꞌri kokat cik ipanan porok irapangka ana kwokat cik nocarkan corok prek.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 OIeccuo pimmakathe ul iammakothok akuppuꞌrung konoiꞌri attakin akka kanang kokat akaukkukkot kin. Ana cik cokat thothuput thorrot, oIeccuo pakkakathe nakin akwonyaro noꞌra woiꞌri. Ana kwokat cik ere kwaik parrot kin cik,
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 anaruk akka okin thimmarok akwonyaro noꞌra woiꞌri, akin iꞌrekat nomïkït men itti, “Ook purrut.” Akin ikkat cik akin oo,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 akka okin appik thimmarok okin thipathe nꞌre.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Ana kwarrathe ikuppuꞌrung konoiꞌri akin aththungon, ana kanang kokapik kocoꞌrathe ana okin thoprttakatherit cannan.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Akka okin thokat thakinnina lon ilommaththik ila oIeccuo pokkothe akka kwoꞌrikiet ul woppot arrakith wotte ana ape akka mïkït men mokat munukkwakothe.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Manakka okin tharrotheik, akin orpat cik nocik coCeniccarth, akin ïꞌrïkat kuppuꞌrung konoiꞌri nan
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Manakka okin thorpot nti ikuppuꞌrung konoꞌri ul winakathe oIeccuo.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Ana okin thopellekathe ntan oppo naꞌran ennꞌre appik akin onnekinok ul iongo naꞌrangkal na akin thoccïkothe itti kwaik.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ana naꞌran appik na kweot nomoꞌrong, akin ipot ul iongo keccuk. Akin ipittothok itti kwakorronno ul iongo athonto manna toꞌron lokret kung. Ana okin appik ithothntot thittakathe.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.