Marcos 4
Lumun (LMD) vs NTLH
1 Ana oIeccuo pikkatheik cakuruk akwongkene ul iccik korok. Ana cungkut coul woppot caꞌrantakathe ammrththakathok, akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik tit ana ul appik wokat cik nokuthut korok.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Kwongkenekathekin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik ana kwikkatheik akwongkenekin itti,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Nantoccïkot, pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Anakka pokat apee mïl, amꞌrek apukkat ikathar, auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Amꞌrek apukkat nokꞌrimi ikonat nünthü notte. Ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Anaruk akka cïngkï cuat, auꞌruccu womïl okꞌrat ana wonthomakathe akka mellat laka ippu.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï amocokkakat alï okarthat ana makannokwonat.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Anaruk amꞌrek mapukkathe nocapu icoporot. Mummathe amocokkakat ana mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ana alkaire (30), ana amꞌrek arrial wꞌrakkuruk (60) ana amꞌrek arrial ukuluk (100).”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 AIeccuo iꞌrekat itti, “Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Anakka kwokat cik prek, ul wung wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra ana opilingon ithokat ammrththakathok ipittathok lon lothokkwie lon kuru ncik.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Akwomekat kin itti, “Kumitta kongili ngoKapik kokenettat non anaruk pꞌrak iparon thakannoka uraththungon, piꞌrettat lon appik nthokkwie lon kuru ncik.
11 Jesus disse a eles:
12 Othakka itti,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Ittina aIeccuo iꞌrekathekin itti, “Onon thomma lon lothokkwie lon kuru ncik elli? Ana onon thantinakat lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek ilaik tat?
13 Então Jesus perguntou:
14 Pul ipee, ook pul ipaik pangkene lon loKapik.
14 E continuou:
15 Ul wꞌrek waik ammakka mïl imothithiekotheik ikathar. Amma okin thoccïkothe lon, pul pothopulut panthan accokkot aponekat kin lon ilakin thoccïkothe nnomïkït men.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Opilingon thammakka mïl imapukkothe nokꞌrimi, okin thaccïkot lon akin opirakat noka.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Anaruk akka lon lakannoccokot cik nomïkït, lon len lakinnikkoik puccuk. Ana amma thokkiettat thiak thaat nti ilon len okin thapaꞌrineik accokkot.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Ana opilingon, thammakka mïl imapukkothe ithoꞌrkït tholï, okin thaccïkot lon,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 anaruk thirro mïkït nti ikarak nolon lothikkoik enthi ana thammikkarakot thothaꞌrthan ana thongat thaꞌrupu wꞌrek thiꞌriko nomïkït cakuruk athokïttat lon loKapik.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ana ul wꞌrek wammakka mïl imerat nocik icoporot, okin thaccïkot lon akin angkat, akin okkwoniekat mïl arrial ana alkaire ana aꞌrek arrial wꞌrapuruk ana aꞌrek arrial ukuluk nomïl imokat mettat.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Ana kwiꞌrekathekin itti, “Onon thaccie thik annappokuꞌrupot cerok nani ana manna onekket thoceken copapꞌreki? Onon thakorronno onekket cik noꞌret athoccieiki?
21 Jesus continuou:
22 Akka lon ilamuꞌruttakot ncik linako nan ana ilocukkwakot nan littako ncik.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot cik akwoccïkot.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Nokkwine lon kunu ncik kicce ilanon thaik thaccïkot, akka lon ilanon okkot lakkattanthet non ana manna arttakot nan.
24 Disse também:
25 Okkwi ipakkwine thongkene thin kunu ncik, kwina arttot nan, ana okkwi ipakorronno occïkot lon lin, antoka manna itti kwina kwanekittat thina then.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Ngili ngoKapik ngammakka lon elli. Pul peet mïl.
26 Jesus disse:
27 Ngkoꞌra ana icïngkï core cocïl caik cacokka antoka manna itti kwomma itti caik cacokka tat.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Lon len lakkattat pellek, capu cummiet tꞌre cittokït aroingkat ikwonco arokkat tartta, arokkat cïl.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ana amma mïl moꞌriat ana thuput thaat thothokio, kwaneko kiꞌrittang akwothokiat.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Kwappiꞌrekat cakuruk itti, “Ngintha akka oron ungkwie ngngili ngoKapik ngngin, ana manna thokkwie lon kuru ncik thiatha itharon eret ngngin?
30 Jesus continuou:
31 Ngili ngoKapik ngungkot core icoththe cannan iceera inocapu.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Anaruk amma ceerat cacokka acothakkakat pira pïttïk ipangken, apokkat uꞌri wïttïttïk auꞌrupe ikkat cik irnek ten.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 OIeccuo pokat cik akwerenekin nthokkwienekin lon kuru ncik loppot ammakka elli ilokat aliniekin lon.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Kwakannerenekin lon lꞌrek aththik okorronno okkwienekin lon kuru ncik anaruk amma okin thaik threk okin oul iammakothok akwerenekin lon kicce okorronno okkwienekin lon kuru ncik.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Ana caꞌri cen cipin akwiꞌrekat ul iammakothok itti, “Ntun arrot nocarkan corok cꞌrek.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Akin oththekat nocungkut coul akin arriekathok ikuppuꞌrung konoiꞌri ana ul wꞌrek womakathok nuppuꞌrung wonoiꞌri wꞌrek cakuruk.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Ana kanang kakkakathe akikkat cik akokkurarot cannan, athopangka thoiꞌri ongkuꞌrot ciki ithiꞌrot aiꞌri ikkat cik angothukkwot ikuppuꞌrung akikkat cik ere kuo thoꞌronthong.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Ana oIeccuo pappokat cik akwïcat thoceken cokuppuꞌrung akweot inthe, ana ul iammakothok wurttathok aiꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, ngkwella thiak thïn akka onïn thaik thïkïkko ngꞌri?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Akurokat kapik akwothirriekat kanang cik akwiꞌrekat thopangka thoiꞌri itti, “Angkik ana itti ocoꞌri.” Ana kanang kangkatheik accokkot ana cik cokkwathe ka appik.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ana kwiꞌrekathe ul iammakothok itti, “Onon thontha akka annopelle? Onon tharthuk thella thoccokot lon loKapik nomïkïri?”
40 Aí ele perguntou:
41 Ana okin thipathe nꞌre akin okkwe ka akin ikkat cik akin ipittararot itti, “Oththa empi? Akka manna kanang ana thopangka thoiꞌri thaccïkothok.”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.