Marcos 4

Lumun (LMD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ana oIeccuo pikkatheik cakuruk akwongkene ul iccik korok. Ana cungkut coul woppot caꞌrantakathe ammrththakathok, akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik tit ana ul appik wokat cik nokuthut korok.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Kwongkenekathekin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik ana kwikkatheik akwongkenekin itti,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Nantoccïkot, pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Anakka pokat apee mïl, amꞌrek apukkat ikathar, auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Amꞌrek apukkat nokꞌrimi ikonat nünthü notte. Ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Anaruk akka cïngkï cuat, auꞌruccu womïl okꞌrat ana wonthomakathe akka mellat laka ippu.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï amocokkakat alï okarthat ana makannokwonat.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Anaruk amꞌrek mapukkathe nocapu icoporot. Mummathe amocokkakat ana mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ana alkaire (30), ana amꞌrek arrial wꞌrakkuruk (60) ana amꞌrek arrial ukuluk (100).”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 AIeccuo iꞌrekat itti, “Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Anakka kwokat cik prek, ul wung wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra ana opilingon ithokat ammrththakathok ipittathok lon lothokkwie lon kuru ncik.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Akwomekat kin itti, “Kumitta kongili ngoKapik kokenettat non anaruk pꞌrak iparon thakannoka uraththungon, piꞌrettat lon appik nthokkwie lon kuru ncik.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Othakka itti,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Ittina aIeccuo iꞌrekathekin itti, “Onon thomma lon lothokkwie lon kuru ncik elli? Ana onon thantinakat lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek ilaik tat?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Pul ipee, ook pul ipaik pangkene lon loKapik.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Ul wꞌrek waik ammakka mïl imothithiekotheik ikathar. Amma okin thoccïkothe lon, pul pothopulut panthan accokkot aponekat kin lon ilakin thoccïkothe nnomïkït men.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Opilingon thammakka mïl imapukkothe nokꞌrimi, okin thaccïkot lon akin opirakat noka.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Anaruk akka lon lakannoccokot cik nomïkït, lon len lakinnikkoik puccuk. Ana amma thokkiettat thiak thaat nti ilon len okin thapaꞌrineik accokkot.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Ana opilingon, thammakka mïl imapukkothe ithoꞌrkït tholï, okin thaccïkot lon,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 anaruk thirro mïkït nti ikarak nolon lothikkoik enthi ana thammikkarakot thothaꞌrthan ana thongat thaꞌrupu wꞌrek thiꞌriko nomïkït cakuruk athokïttat lon loKapik.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Ana ul wꞌrek wammakka mïl imerat nocik icoporot, okin thaccïkot lon akin angkat, akin okkwoniekat mïl arrial ana alkaire ana aꞌrek arrial wꞌrapuruk ana aꞌrek arrial ukuluk nomïl imokat mettat.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Ana kwiꞌrekathekin itti, “Onon thaccie thik annappokuꞌrupot cerok nani ana manna onekket thoceken copapꞌreki? Onon thakorronno onekket cik noꞌret athoccieiki?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Akka lon ilamuꞌruttakot ncik linako nan ana ilocukkwakot nan littako ncik.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot cik akwoccïkot.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Nokkwine lon kunu ncik kicce ilanon thaik thaccïkot, akka lon ilanon okkot lakkattanthet non ana manna arttakot nan.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Okkwi ipakkwine thongkene thin kunu ncik, kwina arttot nan, ana okkwi ipakorronno occïkot lon lin, antoka manna itti kwina kwanekittat thina then.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Ngili ngoKapik ngammakka lon elli. Pul peet mïl.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Ngkoꞌra ana icïngkï core cocïl caik cacokka antoka manna itti kwomma itti caik cacokka tat.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Lon len lakkattat pellek, capu cummiet tꞌre cittokït aroingkat ikwonco arokkat tartta, arokkat cïl.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Ana amma mïl moꞌriat ana thuput thaat thothokio, kwaneko kiꞌrittang akwothokiat.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Kwappiꞌrekat cakuruk itti, “Ngintha akka oron ungkwie ngngili ngoKapik ngngin, ana manna thokkwie lon kuru ncik thiatha itharon eret ngngin?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Ngili ngoKapik ngungkot core icoththe cannan iceera inocapu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Anaruk amma ceerat cacokka acothakkakat pira pïttïk ipangken, apokkat uꞌri wïttïttïk auꞌrupe ikkat cik irnek ten.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 OIeccuo pokat cik akwerenekin nthokkwienekin lon kuru ncik loppot ammakka elli ilokat aliniekin lon.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Kwakannerenekin lon lꞌrek aththik okorronno okkwienekin lon kuru ncik anaruk amma okin thaik threk okin oul iammakothok akwerenekin lon kicce okorronno okkwienekin lon kuru ncik.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Ana caꞌri cen cipin akwiꞌrekat ul iammakothok itti, “Ntun arrot nocarkan corok cꞌrek.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Akin oththekat nocungkut coul akin arriekathok ikuppuꞌrung konoiꞌri ana ul wꞌrek womakathok nuppuꞌrung wonoiꞌri wꞌrek cakuruk.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ana kanang kakkakathe akikkat cik akokkurarot cannan, athopangka thoiꞌri ongkuꞌrot ciki ithiꞌrot aiꞌri ikkat cik angothukkwot ikuppuꞌrung akikkat cik ere kuo thoꞌronthong.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Ana oIeccuo pappokat cik akwïcat thoceken cokuppuꞌrung akweot inthe, ana ul iammakothok wurttathok aiꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, ngkwella thiak thïn akka onïn thaik thïkïkko ngꞌri?”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Akurokat kapik akwothirriekat kanang cik akwiꞌrekat thopangka thoiꞌri itti, “Angkik ana itti ocoꞌri.” Ana kanang kangkatheik accokkot ana cik cokkwathe ka appik.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Ana kwiꞌrekathe ul iammakothok itti, “Onon thontha akka annopelle? Onon tharthuk thella thoccokot lon loKapik nomïkïri?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ana okin thipathe nꞌre akin okkwe ka akin ikkat cik akin ipittararot itti, “Oththa empi? Akka manna kanang ana thopangka thoiꞌri thaccïkothok.”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.