Marcos 4
Lumun (LMD) vs ARIB
1 Ana oIeccuo pikkatheik cakuruk akwongkene ul iccik korok. Ana cungkut coul woppot caꞌrantakathe ammrththakathok, akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik tit ana ul appik wokat cik nokuthut korok.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Kwongkenekathekin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik ana kwikkatheik akwongkenekin itti,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Nantoccïkot, pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Anakka pokat apee mïl, amꞌrek apukkat ikathar, auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Amꞌrek apukkat nokꞌrimi ikonat nünthü notte. Ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Anaruk akka cïngkï cuat, auꞌruccu womïl okꞌrat ana wonthomakathe akka mellat laka ippu.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï amocokkakat alï okarthat ana makannokwonat.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Anaruk amꞌrek mapukkathe nocapu icoporot. Mummathe amocokkakat ana mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ana alkaire (30), ana amꞌrek arrial wꞌrakkuruk (60) ana amꞌrek arrial ukuluk (100).”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 AIeccuo iꞌrekat itti, “Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Anakka kwokat cik prek, ul wung wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra ana opilingon ithokat ammrththakathok ipittathok lon lothokkwie lon kuru ncik.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Akwomekat kin itti, “Kumitta kongili ngoKapik kokenettat non anaruk pꞌrak iparon thakannoka uraththungon, piꞌrettat lon appik nthokkwie lon kuru ncik.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Othakka itti,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Ittina aIeccuo iꞌrekathekin itti, “Onon thomma lon lothokkwie lon kuru ncik elli? Ana onon thantinakat lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek ilaik tat?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Pul ipee, ook pul ipaik pangkene lon loKapik.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ul wꞌrek waik ammakka mïl imothithiekotheik ikathar. Amma okin thoccïkothe lon, pul pothopulut panthan accokkot aponekat kin lon ilakin thoccïkothe nnomïkït men.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Opilingon thammakka mïl imapukkothe nokꞌrimi, okin thaccïkot lon akin opirakat noka.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Anaruk akka lon lakannoccokot cik nomïkït, lon len lakinnikkoik puccuk. Ana amma thokkiettat thiak thaat nti ilon len okin thapaꞌrineik accokkot.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ana opilingon, thammakka mïl imapukkothe ithoꞌrkït tholï, okin thaccïkot lon,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 anaruk thirro mïkït nti ikarak nolon lothikkoik enthi ana thammikkarakot thothaꞌrthan ana thongat thaꞌrupu wꞌrek thiꞌriko nomïkït cakuruk athokïttat lon loKapik.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ana ul wꞌrek wammakka mïl imerat nocik icoporot, okin thaccïkot lon akin angkat, akin okkwoniekat mïl arrial ana alkaire ana aꞌrek arrial wꞌrapuruk ana aꞌrek arrial ukuluk nomïl imokat mettat.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Ana kwiꞌrekathekin itti, “Onon thaccie thik annappokuꞌrupot cerok nani ana manna onekket thoceken copapꞌreki? Onon thakorronno onekket cik noꞌret athoccieiki?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Akka lon ilamuꞌruttakot ncik linako nan ana ilocukkwakot nan littako ncik.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot cik akwoccïkot.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Nokkwine lon kunu ncik kicce ilanon thaik thaccïkot, akka lon ilanon okkot lakkattanthet non ana manna arttakot nan.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Okkwi ipakkwine thongkene thin kunu ncik, kwina arttot nan, ana okkwi ipakorronno occïkot lon lin, antoka manna itti kwina kwanekittat thina then.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Ngili ngoKapik ngammakka lon elli. Pul peet mïl.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ngkoꞌra ana icïngkï core cocïl caik cacokka antoka manna itti kwomma itti caik cacokka tat.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Lon len lakkattat pellek, capu cummiet tꞌre cittokït aroingkat ikwonco arokkat tartta, arokkat cïl.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Ana amma mïl moꞌriat ana thuput thaat thothokio, kwaneko kiꞌrittang akwothokiat.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Kwappiꞌrekat cakuruk itti, “Ngintha akka oron ungkwie ngngili ngoKapik ngngin, ana manna thokkwie lon kuru ncik thiatha itharon eret ngngin?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ngili ngoKapik ngungkot core icoththe cannan iceera inocapu.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Anaruk amma ceerat cacokka acothakkakat pira pïttïk ipangken, apokkat uꞌri wïttïttïk auꞌrupe ikkat cik irnek ten.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 OIeccuo pokat cik akwerenekin nthokkwienekin lon kuru ncik loppot ammakka elli ilokat aliniekin lon.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Kwakannerenekin lon lꞌrek aththik okorronno okkwienekin lon kuru ncik anaruk amma okin thaik threk okin oul iammakothok akwerenekin lon kicce okorronno okkwienekin lon kuru ncik.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ana caꞌri cen cipin akwiꞌrekat ul iammakothok itti, “Ntun arrot nocarkan corok cꞌrek.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Akin oththekat nocungkut coul akin arriekathok ikuppuꞌrung konoiꞌri ana ul wꞌrek womakathok nuppuꞌrung wonoiꞌri wꞌrek cakuruk.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ana kanang kakkakathe akikkat cik akokkurarot cannan, athopangka thoiꞌri ongkuꞌrot ciki ithiꞌrot aiꞌri ikkat cik angothukkwot ikuppuꞌrung akikkat cik ere kuo thoꞌronthong.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Ana oIeccuo pappokat cik akwïcat thoceken cokuppuꞌrung akweot inthe, ana ul iammakothok wurttathok aiꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, ngkwella thiak thïn akka onïn thaik thïkïkko ngꞌri?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Akurokat kapik akwothirriekat kanang cik akwiꞌrekat thopangka thoiꞌri itti, “Angkik ana itti ocoꞌri.” Ana kanang kangkatheik accokkot ana cik cokkwathe ka appik.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Ana kwiꞌrekathe ul iammakothok itti, “Onon thontha akka annopelle? Onon tharthuk thella thoccokot lon loKapik nomïkïri?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ana okin thipathe nꞌre akin okkwe ka akin ikkat cik akin ipittararot itti, “Oththa empi? Akka manna kanang ana thopangka thoiꞌri thaccïkothok.”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.