Marcos 4
Lumun (LMD) vs ARA
1 Ana oIeccuo pikkatheik cakuruk akwongkene ul iccik korok. Ana cungkut coul woppot caꞌrantakathe ammrththakathok, akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik tit ana ul appik wokat cik nokuthut korok.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Kwongkenekathekin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik ana kwikkatheik akwongkenekin itti,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Nantoccïkot, pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Anakka pokat apee mïl, amꞌrek apukkat ikathar, auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Amꞌrek apukkat nokꞌrimi ikonat nünthü notte. Ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Anaruk akka cïngkï cuat, auꞌruccu womïl okꞌrat ana wonthomakathe akka mellat laka ippu.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï amocokkakat alï okarthat ana makannokwonat.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Anaruk amꞌrek mapukkathe nocapu icoporot. Mummathe amocokkakat ana mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ana alkaire (30), ana amꞌrek arrial wꞌrakkuruk (60) ana amꞌrek arrial ukuluk (100).”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 AIeccuo iꞌrekat itti, “Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Anakka kwokat cik prek, ul wung wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra ana opilingon ithokat ammrththakathok ipittathok lon lothokkwie lon kuru ncik.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Akwomekat kin itti, “Kumitta kongili ngoKapik kokenettat non anaruk pꞌrak iparon thakannoka uraththungon, piꞌrettat lon appik nthokkwie lon kuru ncik.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Othakka itti,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Ittina aIeccuo iꞌrekathekin itti, “Onon thomma lon lothokkwie lon kuru ncik elli? Ana onon thantinakat lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek ilaik tat?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Pul ipee, ook pul ipaik pangkene lon loKapik.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ul wꞌrek waik ammakka mïl imothithiekotheik ikathar. Amma okin thoccïkothe lon, pul pothopulut panthan accokkot aponekat kin lon ilakin thoccïkothe nnomïkït men.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Opilingon thammakka mïl imapukkothe nokꞌrimi, okin thaccïkot lon akin opirakat noka.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Anaruk akka lon lakannoccokot cik nomïkït, lon len lakinnikkoik puccuk. Ana amma thokkiettat thiak thaat nti ilon len okin thapaꞌrineik accokkot.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ana opilingon, thammakka mïl imapukkothe ithoꞌrkït tholï, okin thaccïkot lon,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 anaruk thirro mïkït nti ikarak nolon lothikkoik enthi ana thammikkarakot thothaꞌrthan ana thongat thaꞌrupu wꞌrek thiꞌriko nomïkït cakuruk athokïttat lon loKapik.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Ana ul wꞌrek wammakka mïl imerat nocik icoporot, okin thaccïkot lon akin angkat, akin okkwoniekat mïl arrial ana alkaire ana aꞌrek arrial wꞌrapuruk ana aꞌrek arrial ukuluk nomïl imokat mettat.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ana kwiꞌrekathekin itti, “Onon thaccie thik annappokuꞌrupot cerok nani ana manna onekket thoceken copapꞌreki? Onon thakorronno onekket cik noꞌret athoccieiki?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Akka lon ilamuꞌruttakot ncik linako nan ana ilocukkwakot nan littako ncik.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot cik akwoccïkot.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Nokkwine lon kunu ncik kicce ilanon thaik thaccïkot, akka lon ilanon okkot lakkattanthet non ana manna arttakot nan.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Okkwi ipakkwine thongkene thin kunu ncik, kwina arttot nan, ana okkwi ipakorronno occïkot lon lin, antoka manna itti kwina kwanekittat thina then.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Ngili ngoKapik ngammakka lon elli. Pul peet mïl.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Ngkoꞌra ana icïngkï core cocïl caik cacokka antoka manna itti kwomma itti caik cacokka tat.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Lon len lakkattat pellek, capu cummiet tꞌre cittokït aroingkat ikwonco arokkat tartta, arokkat cïl.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ana amma mïl moꞌriat ana thuput thaat thothokio, kwaneko kiꞌrittang akwothokiat.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Kwappiꞌrekat cakuruk itti, “Ngintha akka oron ungkwie ngngili ngoKapik ngngin, ana manna thokkwie lon kuru ncik thiatha itharon eret ngngin?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ngili ngoKapik ngungkot core icoththe cannan iceera inocapu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Anaruk amma ceerat cacokka acothakkakat pira pïttïk ipangken, apokkat uꞌri wïttïttïk auꞌrupe ikkat cik irnek ten.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 OIeccuo pokat cik akwerenekin nthokkwienekin lon kuru ncik loppot ammakka elli ilokat aliniekin lon.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Kwakannerenekin lon lꞌrek aththik okorronno okkwienekin lon kuru ncik anaruk amma okin thaik threk okin oul iammakothok akwerenekin lon kicce okorronno okkwienekin lon kuru ncik.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ana caꞌri cen cipin akwiꞌrekat ul iammakothok itti, “Ntun arrot nocarkan corok cꞌrek.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Akin oththekat nocungkut coul akin arriekathok ikuppuꞌrung konoiꞌri ana ul wꞌrek womakathok nuppuꞌrung wonoiꞌri wꞌrek cakuruk.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ana kanang kakkakathe akikkat cik akokkurarot cannan, athopangka thoiꞌri ongkuꞌrot ciki ithiꞌrot aiꞌri ikkat cik angothukkwot ikuppuꞌrung akikkat cik ere kuo thoꞌronthong.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Ana oIeccuo pappokat cik akwïcat thoceken cokuppuꞌrung akweot inthe, ana ul iammakothok wurttathok aiꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, ngkwella thiak thïn akka onïn thaik thïkïkko ngꞌri?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Akurokat kapik akwothirriekat kanang cik akwiꞌrekat thopangka thoiꞌri itti, “Angkik ana itti ocoꞌri.” Ana kanang kangkatheik accokkot ana cik cokkwathe ka appik.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Ana kwiꞌrekathe ul iammakothok itti, “Onon thontha akka annopelle? Onon tharthuk thella thoccokot lon loKapik nomïkïri?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Ana okin thipathe nꞌre akin okkwe ka akin ikkat cik akin ipittararot itti, “Oththa empi? Akka manna kanang ana thopangka thoiꞌri thaccïkothok.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.