Marcos 4
Lumun (LMD) vs ARC
1 Ana oIeccuo pikkatheik cakuruk akwongkene ul iccik korok. Ana cungkut coul woppot caꞌrantakathe ammrththakathok, akwarrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwikkat cik tit ana ul appik wokat cik nokuthut korok.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Kwongkenekathekin lon loppot nthokkwie lon kuru ncik ana kwikkatheik akwongkenekin itti,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Nantoccïkot, pul pokkwon peot itti pathee mïl.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Anakka pokat apee mïl, amꞌrek apukkat ikathar, auꞌrupe akkakat acumat ncik appik.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Amꞌrek apukkat nokꞌrimi ikonat nünthü notte. Ana mummathe cokoccokot akka mokat noꞌrpu.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Anaruk akka cïngkï cuat, auꞌruccu womïl okꞌrat ana wonthomakathe akka mellat laka ippu.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï amocokkakat alï okarthat ana makannokwonat.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Anaruk amꞌrek mapukkathe nocapu icoporot. Mummathe amocokkakat ana mokwonathe mïl mipiet kicce, amꞌrek ipiekat kït ken arrial ana alkaire (30), ana amꞌrek arrial wꞌrakkuruk (60) ana amꞌrek arrial ukuluk (100).”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 AIeccuo iꞌrekat itti, “Okkwi iponu unu itti kwaccïkot, akwoccïkot.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Anakka kwokat cik prek, ul wung wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra ana opilingon ithokat ammrththakathok ipittathok lon lothokkwie lon kuru ncik.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Akwomekat kin itti, “Kumitta kongili ngoKapik kokenettat non anaruk pꞌrak iparon thakannoka uraththungon, piꞌrettat lon appik nthokkwie lon kuru ncik.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Othakka itti,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ittina aIeccuo iꞌrekathekin itti, “Onon thomma lon lothokkwie lon kuru ncik elli? Ana onon thantinakat lon lothokkwie lon kuru ncik lꞌrek ilaik tat?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Pul ipee, ook pul ipaik pangkene lon loKapik.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Ul wꞌrek waik ammakka mïl imothithiekotheik ikathar. Amma okin thoccïkothe lon, pul pothopulut panthan accokkot aponekat kin lon ilakin thoccïkothe nnomïkït men.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Opilingon thammakka mïl imapukkothe nokꞌrimi, okin thaccïkot lon akin opirakat noka.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Anaruk akka lon lakannoccokot cik nomïkït, lon len lakinnikkoik puccuk. Ana amma thokkiettat thiak thaat nti ilon len okin thapaꞌrineik accokkot.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ana opilingon, thammakka mïl imapukkothe ithoꞌrkït tholï, okin thaccïkot lon,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 anaruk thirro mïkït nti ikarak nolon lothikkoik enthi ana thammikkarakot thothaꞌrthan ana thongat thaꞌrupu wꞌrek thiꞌriko nomïkït cakuruk athokïttat lon loKapik.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ana ul wꞌrek wammakka mïl imerat nocik icoporot, okin thaccïkot lon akin angkat, akin okkwoniekat mïl arrial ana alkaire ana aꞌrek arrial wꞌrapuruk ana aꞌrek arrial ukuluk nomïl imokat mettat.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Ana kwiꞌrekathekin itti, “Onon thaccie thik annappokuꞌrupot cerok nani ana manna onekket thoceken copapꞌreki? Onon thakorronno onekket cik noꞌret athoccieiki?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Akka lon ilamuꞌruttakot ncik linako nan ana ilocukkwakot nan littako ncik.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Okkwi iponu unu itti kwaccïkot cik akwoccïkot.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Nokkwine lon kunu ncik kicce ilanon thaik thaccïkot, akka lon ilanon okkot lakkattanthet non ana manna arttakot nan.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Okkwi ipakkwine thongkene thin kunu ncik, kwina arttot nan, ana okkwi ipakorronno occïkot lon lin, antoka manna itti kwina kwanekittat thina then.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ana kwiꞌrekathekin cakuruk itti, “Ngili ngoKapik ngammakka lon elli. Pul peet mïl.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ngkoꞌra ana icïngkï core cocïl caik cacokka antoka manna itti kwomma itti caik cacokka tat.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Lon len lakkattat pellek, capu cummiet tꞌre cittokït aroingkat ikwonco arokkat tartta, arokkat cïl.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Ana amma mïl moꞌriat ana thuput thaat thothokio, kwaneko kiꞌrittang akwothokiat.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Kwappiꞌrekat cakuruk itti, “Ngintha akka oron ungkwie ngngili ngoKapik ngngin, ana manna thokkwie lon kuru ncik thiatha itharon eret ngngin?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ngili ngoKapik ngungkot core icoththe cannan iceera inocapu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Anaruk amma ceerat cacokka acothakkakat pira pïttïk ipangken, apokkat uꞌri wïttïttïk auꞌrupe ikkat cik irnek ten.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 OIeccuo pokat cik akwerenekin nthokkwienekin lon kuru ncik loppot ammakka elli ilokat aliniekin lon.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Kwakannerenekin lon lꞌrek aththik okorronno okkwienekin lon kuru ncik anaruk amma okin thaik threk okin oul iammakothok akwerenekin lon kicce okorronno okkwienekin lon kuru ncik.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ana caꞌri cen cipin akwiꞌrekat ul iammakothok itti, “Ntun arrot nocarkan corok cꞌrek.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Akin oththekat nocungkut coul akin arriekathok ikuppuꞌrung konoiꞌri ana ul wꞌrek womakathok nuppuꞌrung wonoiꞌri wꞌrek cakuruk.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ana kanang kakkakathe akikkat cik akokkurarot cannan, athopangka thoiꞌri ongkuꞌrot ciki ithiꞌrot aiꞌri ikkat cik angothukkwot ikuppuꞌrung akikkat cik ere kuo thoꞌronthong.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Ana oIeccuo pappokat cik akwïcat thoceken cokuppuꞌrung akweot inthe, ana ul iammakothok wurttathok aiꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, ngkwella thiak thïn akka onïn thaik thïkïkko ngꞌri?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Akurokat kapik akwothirriekat kanang cik akwiꞌrekat thopangka thoiꞌri itti, “Angkik ana itti ocoꞌri.” Ana kanang kangkatheik accokkot ana cik cokkwathe ka appik.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ana kwiꞌrekathe ul iammakothok itti, “Onon thontha akka annopelle? Onon tharthuk thella thoccokot lon loKapik nomïkïri?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ana okin thipathe nꞌre akin okkwe ka akin ikkat cik akin ipittararot itti, “Oththa empi? Akka manna kanang ana thopangka thoiꞌri thaccïkothok.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.