Marcos 15
Lumun (LMD) vs VC
1 Ana ngorrot ngïꞌrïmak ul ittïttïk woul wonoppan toKapik okin oul ittïttïk woul ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ana cuththun coul woIouth ittïttïk appik ïꞌrïkat lon akin ïꞌrïkïkkat oIeccuo akin onekanthok ili oPilaththoc.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 APilaththoc ipittathok itti, “Oung ili woIouthi?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Aul ittïttïk woul wonoppan toKapik orukwekathok llon loppot.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 APilaththoc appipittathok attang itti, “Ngkwaik pakannothïnthet ul enni tiri? Antokatha lon loronththa ilakin thaik thorukwethung ngngin.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Anaruk oIeccuo pakannothïat tit aPilaththoc oprttakat tit.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ittina thathuma thokat cik nokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik itti nili nelikko pul nti ikorrkkor ipa ul ipitto itti pelikkako.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ana pul pꞌrek pokat cik ikorrkkor ipoccot kꞌran itti oParapac akin oul ionu thukungkun ithokat thongwothe ul icamutta.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Acungkut coul akkakat acipittat oPilaththoc itti kwakkinthet kin ammakka akwokkettet appinappin.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 APilaththoc ipittat itti, “Onon thongothe itti mpelikkinenon ili woIouthi?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Kwappina kicce itti ul ittïttïk woul wonoppan toKapik wokat wonanok oIeccuo akka okin thokat thua ka kung.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Anaruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik werekekathe ul itti akin ipittot oPilaththoc itti akwelikkinekin oParapac.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 APilaththoc ipittat kin attang itti, “Mpakkot taththa nopul ipa annakkaro itti ili woIouth?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Akin iꞌrekat mpoꞌre cittan itti, “Nokkwethok nothapak.”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 OPilaththoc ipittat kin itti, “Akaintha ngintha akka kwokkothe pamoloko?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 OPilaththoc pangkathe itti kwapirie ul noka ana kwelikkanthet kin oParapac. Akwothïat oIeccuo akwothopoko ana okkuttat nothapak.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ul irro wonekathe oIeccuo nokaꞌran koili ikrïk ana okin thakkarathe mungkut moul irro appik
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Akin akiekathok kret kothlo ere maa ika nili ako, akin otheranthok tukwia tolï, akin akiekathok ica ere ili.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Akin ikkat cik akin akkakkarok itti, “Ili woIouth, taththa.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Akin okkwekok ca ngkurrong ana othukkwothok nguk ana irrinok cik nungku akin innikot itti nthaꞌranok ngaꞌrama.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Anakka okin thocothothe okkothok ngure naak kicce okin thuekathok kret ikothlo ere maa akin akiekathok kret kung akin ipathok thapat akin othokkwethok nothapak.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ana ikathar akin ocurat iaCcamaan ponokaꞌran koKirin akkwokat oththan pAlekenther ana oRuppuc. Kwokat akwoppo cinang akwanthan nti ipira thapat akweo icarak coman ana ul irro wonekiekathok thapak mpuꞌran.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Akin onakat oIeccuo nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Culucutha, (ilonu itti kaꞌran kokꞌrintil koca).
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Akin oIeccuo ngapak ngonu aꞌrupu wꞌrek tit apiet thokꞌrellako thoka cik anaruk kwꞌrakathe.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ana okin thokkwekathok nothapak
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Akka okin thokkwethok nothapak acïngkï cokkothe ukullacoꞌrin cocik corrot.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Lon ilakin thorukwethok ngngin lokurrakathe noꞌra wothapak itti, ILI WOIOUTH.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Okin thongwathe ul wothuꞌran nothapak weꞌra okin aththungon opilin thokkun wothothari ana opilin thokkun wothokure.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ana okin ithokat cik akin okkette cïnang thikkatheik akin ocungkok ana oꞌrïntïtto ma ana erenok itti, “Oung ipaik pathokïtto tupan toKapik auno nomaꞌri mꞌrapuruki?
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Orpu ntan nnothapak aꞌret ka kang.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ana cakuruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik nerettaranthet akin okkot ngure naak akin iꞌre itti, “Kwoꞌrethe ul wꞌrek anaruk kwomma oꞌret ka kung.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Kirrnni aMiccie empi poIccereil orpo ntan nothapak othakka itti unimma unoccokot lon lung nomïkït.” Okin ithokkwettathe nothapak akin aththungon thikkatheik akin ocungkok cakuruk.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Anakka cïngkï angko ippa ngïꞌrïmak ngoꞌratheik nocapu ncik appik puccuk mono acïngkï okkat cꞌrapuruk cipin.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ana nocïngkï cꞌrapuruk cocipin cen aIeccuo eekat ngeme mpoꞌre cittan itti, “Eloi, Eloi, lama capakththani?” ilonu itti, “Kapik kin, Kapik kin ngkwoththet naun akaintha?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Anakka ul wꞌrek iokat cik acoꞌro cïnang woccïkothe lon len okin thakanninakat lon len akin iꞌrekat itti, “Nokkwo kunu ncik kwaik pakkaro pul ipernte lon loKapik oIlia.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Apilin ollat mono okwothonakat kret akwothapekat ngngapak ingor akwonekkekat nokwoꞌren akwekat oIeccuo itti kwïkko. Akwiꞌrekat itti, “Ntrun antokorronnok pellek unokatha amma oIlia anthan akworpethok cik nothapak.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 AIeccuo othukat cokwa mpoꞌre cittan akwommottakat.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Akret ikapettoik konoppan toKapik illakat tit mprak weꞌra, ncik toꞌra mono uat ciki nocapu.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Anakka ili woul arrial ukuluk irro iokat cik acoꞌro tokït koIeccuo woccïkothe akka kwet ngeme ana akka kwiot akwiꞌrekat itti, “Ïcat pul empi pokat ukul woKapik.”Kret ikaꞌriko konoppan toKapik killakathe tit amprak weꞌra.|alt="The cloth hanging in the house of God was torn in two." src="LB00265B.TIF" size="span" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="15.38"
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Ul iari wꞌrek wokat cik, akathacceik nciththan. Ana nti iakin oMeriom moMacthelia, ana oMeriom onnan poIakup ipotte ana poIuccip, ana oCcaluma.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ul iari enni akkommakothok ana ittarothok akka kwokat noththok poCelïl. Ul wꞌrek iari wokat cik cakuruk woppot iomakothok ntan nokaꞌran koUruccelim.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Caꞌri cokat cik cothokuccekot cik (ilonu itti acaꞌri caCcepith carthuk anthan). Manakka cipin cokat cik acapo,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 oIuccip poRami ipokat iprïk icuththun coul woIouth ittïttïk ana ipokat cik akwoꞌrïkot ngili ngoKapik, poingkanthet oPilaththoc ella nꞌre akwipittathok kumi koIeccuo.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 OPilaththoc poprttakathe tit akka kwoccïkothe itti oIeccuo piot akwakkarat ili woul irro ana kwipittathok itti amma oIeccuo piot akkumman.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Anakka kwinat lon len noili woul irro itti oIeccuo piot akwekat oIuccip kumi koIeccuo.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ittina oIuccip pokerathe kret kie akwoꞌremethekathok ngngin ana kwaththocïkkathok ippu ipaꞌranthang pocuꞌrol. Akwothïat kaꞌraccak tocürük coppu.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 OMeriom moMacthelia ana oMeriom onnan poIuccip thimmakathe na kwocïkkakot.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.