Marcos 15
Lumun (LMD) vs ACF
1 Ana ngorrot ngïꞌrïmak ul ittïttïk woul wonoppan toKapik okin oul ittïttïk woul ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ana cuththun coul woIouth ittïttïk appik ïꞌrïkat lon akin ïꞌrïkïkkat oIeccuo akin onekanthok ili oPilaththoc.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, com os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio, tiveram conselho; e, ligando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 APilaththoc ipittathok itti, “Oung ili woIouthi?”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
3 Aul ittïttïk woul wonoppan toKapik orukwekathok llon loppot.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas; porém ele nada respondia.
4 APilaththoc appipittathok attang itti, “Ngkwaik pakannothïnthet ul enni tiri? Antokatha lon loronththa ilakin thaik thorukwethung ngngin.”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Anaruk oIeccuo pakannothïat tit aPilaththoc oprttakat tit.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ittina thathuma thokat cik nokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik itti nili nelikko pul nti ikorrkkor ipa ul ipitto itti pelikkako.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Ana pul pꞌrek pokat cik ikorrkkor ipoccot kꞌran itti oParapac akin oul ionu thukungkun ithokat thongwothe ul icamutta.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinado- res, tinha num motim cometido uma morte.
8 Acungkut coul akkakat acipittat oPilaththoc itti kwakkinthet kin ammakka akwokkettet appinappin.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 APilaththoc ipittat itti, “Onon thongothe itti mpelikkinenon ili woIouthi?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos Judeus?
10 Kwappina kicce itti ul ittïttïk woul wonoppan toKapik wokat wonanok oIeccuo akka okin thokat thua ka kung.
10 Porque ele bem sabia que por inveja os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Anaruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik werekekathe ul itti akin ipittot oPilaththoc itti akwelikkinekin oParapac.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 APilaththoc ipittat kin attang itti, “Mpakkot taththa nopul ipa annakkaro itti ili woIouth?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos Judeus?
13 Akin iꞌrekat mpoꞌre cittan itti, “Nokkwethok nothapak.”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 OPilaththoc ipittat kin itti, “Akaintha ngintha akka kwokkothe pamoloko?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 OPilaththoc pangkathe itti kwapirie ul noka ana kwelikkanthet kin oParapac. Akwothïat oIeccuo akwothopoko ana okkuttat nothapak.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás e, açoitado Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ul irro wonekathe oIeccuo nokaꞌran koili ikrïk ana okin thakkarathe mungkut moul irro appik
16 E os soldados o levaram dentro à sala, que é a da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Akin akiekathok kret kothlo ere maa ika nili ako, akin otheranthok tukwia tolï, akin akiekathok ica ere ili.
17 E vestiram-no de púrpura, e tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Akin ikkat cik akin akkakkarok itti, “Ili woIouth, taththa.”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos Judeus!
19 Akin okkwekok ca ngkurrong ana othukkwothok nguk ana irrinok cik nungku akin innikot itti nthaꞌranok ngaꞌrama.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele e, postos de joelhos, o adoraram.
20 Anakka okin thocothothe okkothok ngure naak kicce okin thuekathok kret ikothlo ere maa akin akiekathok kret kung akin ipathok thapat akin othokkwethok nothapak.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 Ana ikathar akin ocurat iaCcamaan ponokaꞌran koKirin akkwokat oththan pAlekenther ana oRuppuc. Kwokat akwoppo cinang akwanthan nti ipira thapat akweo icarak coman ana ul irro wonekiekathok thapak mpuꞌran.
21 E constrangeram um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Akin onakat oIeccuo nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Culucutha, (ilonu itti kaꞌran kokꞌrintil koca).
22 E levaram-no ao lugar doGólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Akin oIeccuo ngapak ngonu aꞌrupu wꞌrek tit apiet thokꞌrellako thoka cik anaruk kwꞌrakathe.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Ana okin thokkwekathok nothapak
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre elas sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Akka okin thokkwethok nothapak acïngkï cokkothe ukullacoꞌrin cocik corrot.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Lon ilakin thorukwethok ngngin lokurrakathe noꞌra wothapak itti, ILI WOIOUTH.
26 E por cima dele estava escrita a sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Okin thongwathe ul wothuꞌran nothapak weꞌra okin aththungon opilin thokkun wothothari ana opilin thokkun wothokure.
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 E cumprindo-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Ana okin ithokat cik akin okkette cïnang thikkatheik akin ocungkok ana oꞌrïntïtto ma ana erenok itti, “Oung ipaik pathokïtto tupan toKapik auno nomaꞌri mꞌrapuruki?
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! tu que derrubas o templo, e em três dias o edificas,
30 Orpu ntan nnothapak aꞌret ka kang.”
30 Salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Ana cakuruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik nerettaranthet akin okkot ngure naak akin iꞌre itti, “Kwoꞌrethe ul wꞌrek anaruk kwomma oꞌret ka kung.
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros, e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Kirrnni aMiccie empi poIccereil orpo ntan nothapak othakka itti unimma unoccokot lon lung nomïkït.” Okin ithokkwettathe nothapak akin aththungon thikkatheik akin ocungkok cakuruk.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Anakka cïngkï angko ippa ngïꞌrïmak ngoꞌratheik nocapu ncik appik puccuk mono acïngkï okkat cꞌrapuruk cipin.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Ana nocïngkï cꞌrapuruk cocipin cen aIeccuo eekat ngeme mpoꞌre cittan itti, “Eloi, Eloi, lama capakththani?” ilonu itti, “Kapik kin, Kapik kin ngkwoththet naun akaintha?”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Anakka ul wꞌrek iokat cik acoꞌro cïnang woccïkothe lon len okin thakanninakat lon len akin iꞌrekat itti, “Nokkwo kunu ncik kwaik pakkaro pul ipernte lon loKapik oIlia.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Apilin ollat mono okwothonakat kret akwothapekat ngngapak ingor akwonekkekat nokwoꞌren akwekat oIeccuo itti kwïkko. Akwiꞌrekat itti, “Ntrun antokorronnok pellek unokatha amma oIlia anthan akworpethok cik nothapak.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 AIeccuo othukat cokwa mpoꞌre cittan akwommottakat.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Akret ikapettoik konoppan toKapik illakat tit mprak weꞌra, ncik toꞌra mono uat ciki nocapu.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Anakka ili woul arrial ukuluk irro iokat cik acoꞌro tokït koIeccuo woccïkothe akka kwet ngeme ana akka kwiot akwiꞌrekat itti, “Ïcat pul empi pokat ukul woKapik.”Kret ikaꞌriko konoppan toKapik killakathe tit amprak weꞌra.|alt="The cloth hanging in the house of God was torn in two." src="LB00265B.TIF" size="span" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="15.38"
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ul iari wꞌrek wokat cik, akathacceik nciththan. Ana nti iakin oMeriom moMacthelia, ana oMeriom onnan poIakup ipotte ana poIuccip, ana oCcaluma.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Ul iari enni akkommakothok ana ittarothok akka kwokat noththok poCelïl. Ul wꞌrek iari wokat cik cakuruk woppot iomakothok ntan nokaꞌran koUruccelim.
41 As quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galiléia; e muitas outras, que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Caꞌri cokat cik cothokuccekot cik (ilonu itti acaꞌri caCcepith carthuk anthan). Manakka cipin cokat cik acapo,
42 E, chegada a tarde, porquanto era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 oIuccip poRami ipokat iprïk icuththun coul woIouth ittïttïk ana ipokat cik akwoꞌrïkot ngili ngoKapik, poingkanthet oPilaththoc ella nꞌre akwipittathok kumi koIeccuo.
43 Chegou José de Arimatéia, senador honrado, que também esperava o reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 OPilaththoc poprttakathe tit akka kwoccïkothe itti oIeccuo piot akwakkarat ili woul irro ana kwipittathok itti amma oIeccuo piot akkumman.
44 E Pilatos se maravilhou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Anakka kwinat lon len noili woul irro itti oIeccuo piot akwekat oIuccip kumi koIeccuo.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José;
46 Ittina oIuccip pokerathe kret kie akwoꞌremethekathok ngngin ana kwaththocïkkathok ippu ipaꞌranthang pocuꞌrol. Akwothïat kaꞌraccak tocürük coppu.
46 O qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha; e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 OMeriom moMacthelia ana oMeriom onnan poIuccip thimmakathe na kwocïkkakot.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.