Marcos 15
Lumun (LMD) vs BKJ
1 Ana ngorrot ngïꞌrïmak ul ittïttïk woul wonoppan toKapik okin oul ittïttïk woul ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ana cuththun coul woIouth ittïttïk appik ïꞌrïkat lon akin ïꞌrïkïkkat oIeccuo akin onekanthok ili oPilaththoc.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 APilaththoc ipittathok itti, “Oung ili woIouthi?”
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Aul ittïttïk woul wonoppan toKapik orukwekathok llon loppot.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 APilaththoc appipittathok attang itti, “Ngkwaik pakannothïnthet ul enni tiri? Antokatha lon loronththa ilakin thaik thorukwethung ngngin.”
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Anaruk oIeccuo pakannothïat tit aPilaththoc oprttakat tit.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ittina thathuma thokat cik nokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik itti nili nelikko pul nti ikorrkkor ipa ul ipitto itti pelikkako.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Ana pul pꞌrek pokat cik ikorrkkor ipoccot kꞌran itti oParapac akin oul ionu thukungkun ithokat thongwothe ul icamutta.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Acungkut coul akkakat acipittat oPilaththoc itti kwakkinthet kin ammakka akwokkettet appinappin.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 APilaththoc ipittat itti, “Onon thongothe itti mpelikkinenon ili woIouthi?”
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Kwappina kicce itti ul ittïttïk woul wonoppan toKapik wokat wonanok oIeccuo akka okin thokat thua ka kung.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Anaruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik werekekathe ul itti akin ipittot oPilaththoc itti akwelikkinekin oParapac.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 APilaththoc ipittat kin attang itti, “Mpakkot taththa nopul ipa annakkaro itti ili woIouth?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Akin iꞌrekat mpoꞌre cittan itti, “Nokkwethok nothapak.”
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 OPilaththoc ipittat kin itti, “Akaintha ngintha akka kwokkothe pamoloko?”
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 OPilaththoc pangkathe itti kwapirie ul noka ana kwelikkanthet kin oParapac. Akwothïat oIeccuo akwothopoko ana okkuttat nothapak.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Ul irro wonekathe oIeccuo nokaꞌran koili ikrïk ana okin thakkarathe mungkut moul irro appik
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Akin akiekathok kret kothlo ere maa ika nili ako, akin otheranthok tukwia tolï, akin akiekathok ica ere ili.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 Akin ikkat cik akin akkakkarok itti, “Ili woIouth, taththa.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Akin okkwekok ca ngkurrong ana othukkwothok nguk ana irrinok cik nungku akin innikot itti nthaꞌranok ngaꞌrama.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Anakka okin thocothothe okkothok ngure naak kicce okin thuekathok kret ikothlo ere maa akin akiekathok kret kung akin ipathok thapat akin othokkwethok nothapak.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Ana ikathar akin ocurat iaCcamaan ponokaꞌran koKirin akkwokat oththan pAlekenther ana oRuppuc. Kwokat akwoppo cinang akwanthan nti ipira thapat akweo icarak coman ana ul irro wonekiekathok thapak mpuꞌran.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Akin onakat oIeccuo nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Culucutha, (ilonu itti kaꞌran kokꞌrintil koca).
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Akin oIeccuo ngapak ngonu aꞌrupu wꞌrek tit apiet thokꞌrellako thoka cik anaruk kwꞌrakathe.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Ana okin thokkwekathok nothapak
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Akka okin thokkwethok nothapak acïngkï cokkothe ukullacoꞌrin cocik corrot.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Lon ilakin thorukwethok ngngin lokurrakathe noꞌra wothapak itti, ILI WOIOUTH.
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 Okin thongwathe ul wothuꞌran nothapak weꞌra okin aththungon opilin thokkun wothothari ana opilin thokkun wothokure.
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Ana okin ithokat cik akin okkette cïnang thikkatheik akin ocungkok ana oꞌrïntïtto ma ana erenok itti, “Oung ipaik pathokïtto tupan toKapik auno nomaꞌri mꞌrapuruki?
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 Orpu ntan nnothapak aꞌret ka kang.”
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Ana cakuruk ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik nerettaranthet akin okkot ngure naak akin iꞌre itti, “Kwoꞌrethe ul wꞌrek anaruk kwomma oꞌret ka kung.
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Kirrnni aMiccie empi poIccereil orpo ntan nothapak othakka itti unimma unoccokot lon lung nomïkït.” Okin ithokkwettathe nothapak akin aththungon thikkatheik akin ocungkok cakuruk.
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Anakka cïngkï angko ippa ngïꞌrïmak ngoꞌratheik nocapu ncik appik puccuk mono acïngkï okkat cꞌrapuruk cipin.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Ana nocïngkï cꞌrapuruk cocipin cen aIeccuo eekat ngeme mpoꞌre cittan itti, “Eloi, Eloi, lama capakththani?” ilonu itti, “Kapik kin, Kapik kin ngkwoththet naun akaintha?”
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 Anakka ul wꞌrek iokat cik acoꞌro cïnang woccïkothe lon len okin thakanninakat lon len akin iꞌrekat itti, “Nokkwo kunu ncik kwaik pakkaro pul ipernte lon loKapik oIlia.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Apilin ollat mono okwothonakat kret akwothapekat ngngapak ingor akwonekkekat nokwoꞌren akwekat oIeccuo itti kwïkko. Akwiꞌrekat itti, “Ntrun antokorronnok pellek unokatha amma oIlia anthan akworpethok cik nothapak.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 AIeccuo othukat cokwa mpoꞌre cittan akwommottakat.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Akret ikapettoik konoppan toKapik illakat tit mprak weꞌra, ncik toꞌra mono uat ciki nocapu.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Anakka ili woul arrial ukuluk irro iokat cik acoꞌro tokït koIeccuo woccïkothe akka kwet ngeme ana akka kwiot akwiꞌrekat itti, “Ïcat pul empi pokat ukul woKapik.”Kret ikaꞌriko konoppan toKapik killakathe tit amprak weꞌra.|alt="The cloth hanging in the house of God was torn in two." src="LB00265B.TIF" size="span" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="15.38"
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ul iari wꞌrek wokat cik, akathacceik nciththan. Ana nti iakin oMeriom moMacthelia, ana oMeriom onnan poIakup ipotte ana poIuccip, ana oCcaluma.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Ul iari enni akkommakothok ana ittarothok akka kwokat noththok poCelïl. Ul wꞌrek iari wokat cik cakuruk woppot iomakothok ntan nokaꞌran koUruccelim.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 Caꞌri cokat cik cothokuccekot cik (ilonu itti acaꞌri caCcepith carthuk anthan). Manakka cipin cokat cik acapo,
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 oIuccip poRami ipokat iprïk icuththun coul woIouth ittïttïk ana ipokat cik akwoꞌrïkot ngili ngoKapik, poingkanthet oPilaththoc ella nꞌre akwipittathok kumi koIeccuo.
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 OPilaththoc poprttakathe tit akka kwoccïkothe itti oIeccuo piot akwakkarat ili woul irro ana kwipittathok itti amma oIeccuo piot akkumman.
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Anakka kwinat lon len noili woul irro itti oIeccuo piot akwekat oIuccip kumi koIeccuo.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Ittina oIuccip pokerathe kret kie akwoꞌremethekathok ngngin ana kwaththocïkkathok ippu ipaꞌranthang pocuꞌrol. Akwothïat kaꞌraccak tocürük coppu.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 OMeriom moMacthelia ana oMeriom onnan poIuccip thimmakathe na kwocïkkakot.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.