Marcos 12

Lumun (LMD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nci cïnang kwikkatheik akwerenekin okkwienekin lon kuru cik itti, “Pul pꞌrek pokat cik pocïkkarot kira komaa ikkwon kung apuꞌrakat nan ana kwokkanthet kaꞌran na akwathuꞌrukot ngꞌri ngen ana kwapprunat kaꞌran na pul ikkoik apangwot maa. Akwekat ul wꞌrek ara tit aikkethok maa nnan imakin thorat amma okin thokiot. Ana kwoingkathe nokurtti.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Ana nocaꞌri cothokio akwothïanthet ul iara wen pul pung iparekinok itti pathaꞌrntot aꞌrupu nakin ioꞌriat.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Anaruk okin thoccokathok akin okkwekathok akin opakkekathok nyaun ncürük.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Akwothïanthet kin pul ipareko pꞌrek akin okkwat ci ca ana okkiet thiak lon lokithak.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Akwappothïat apꞌrek icci, akin okkwat opaththi pen. Akwappothïat opilingon thoppot, akin okkwekat opilingon ana ongwo opilingon.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Akwokwentakanthet pul pulukku ipa akwothïot, ukul wung ia kwongothe. Ana kwothïathe ukul wung pꞌrïn ocothot akwopri okin thathiane cik akka ukul wung.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Anaruk ul woropon werekathe ithun itti, ‘Ook empi ipapakkot naꞌrupu woththan ton okkwothok ana aꞌrupu wung wathakka wonnon.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ittina okin thonekathok akin okkwathok akin orrekathok thapat nti ikkwon.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Ngintha akka pul pokkwon okkot? Kwanthan akwongwo ul worikkwon akwethet ul wꞌrek kopon.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Onon thakorronno akkakkaro lon ilaik iatham woKapiki? Liꞌre itti,
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Ili wokkothe elli ana loprttakietheron tit.’”
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Okin thokat thongothe itti okin thaccokothok akka okin thinat itti thokkwie lon kuru ncik, thokat cik atheret kin. Anaruk okin thonat nꞌre nocungkut coul ana okin thoththekathe naak ana okin thoingkathe.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Ana nomaꞌri motte, akin othïat ul wꞌrek woPriccin ana ul iongothe lon loIruthuc itti wathïꞌrak llon.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Okin thakkakanthok akin iꞌrekat itti, “Pul ipangkene, onïn thina itti oung pul ipiꞌre lon ilaik ïcat ngkwella nꞌre nopul iponyi, ngkwakannokkwine lon loul kunu ncik itti okin okkwengon, anaruk ngkwangkene lon ilaik ïcat ammakka Kapik kongothe. Locoꞌrotheik itti oKkaiccer paꞌrntakinthet akucci?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Onïn thaꞌrintinthoki, onïn thakannaꞌrintinthoki?”
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Akin onakat kakucci akwipittat kin itti, “Purrut poththa empi? Ana kꞌran koththa engki?”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Nci cïnang aIeccuo iꞌrekat kin itti, “Nethet oKkaiccer aꞌrupu woKkaiccer ana woKapik annethet Kapik.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Ittina aul woCcathukkin iame itti thuroko nti ithio thellaik akkakanthet oIeccuo nthipitto.
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 Akin ipittat itti, “Pul ipangkene, oMucca pokurrinet nïn itti amma opang popul piot nopari ana pella nyukul, opang ponu itti kwapakkot nan akwokwonine opang ipiot nyukul.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Caꞌri cen ul wꞌrek wokat cik weꞌreꞌrapuruk woththan pulukku. Okkwi iprïk pipot pari akwiat, akkwella nyukul.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Ana akkwi ipomakothok opakkat nopari ana kwiathe cakuruk akkwella ukul lokakathe menik napang ipomakothe.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Nti iul ieꞌreꞌrapuruk ionu oththan pulukku, opilin pellat ipokwonot ukul nti ipul ipopari. Ana pul ipopari piathe acakuruk.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nocaꞌri cothuroko nti ithio pari paka poththa nti iakin? Akka pokat pittat nnul weꞌreꞌrapuruk.”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 AIeccuo othïat tit itti, “Onon thommaik akka onon thomma lon latham wopuꞌran poKapiki?
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Amma okin ithillet thurokot nti ithio okin thakannipo ana okin thakinnitta, okin thaka ere uꞌrupa wothothïlettat woKapik tothiꞌrot.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Ana nolon lothuroko nti ithio onon thakannakkakkaro lon lokerung kopira ipokat apokꞌro iatham woMuccai akka Kapik kiꞌrethok itti, ‘Oun Kapik kApreim ana Kapik koIccaak ana Kapik koIakupi’?
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Kwakannoka Kapik koul illet, anaruk Kapik koul iaik ngkït thapat. Onon thamoloko cannan.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Apilin nti iul iangkene lon lothonceꞌret lon cik loKapik akkakat akwoccïkat kin akin eret lon len. Akwinakat itti oIeccuo pothïnthet ul woCcathukkin tit papenang akwipittathok itti, “Nti ilon appik ilonekkettatheik ilonthomat loKapik, liatha akkoporot cannan?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 AIeccuo othïat tit itti, “Elli akkoporot cannan, ‘Ul woIccereil, noccïkot Ili Kapik konnon, Ili wulukku.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Ongathe Ili Kapik kang ncïkït cang appik ana ngka kang appik ana ngatheꞌre ngang appik ana mpuꞌran pang appik.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Ana ilamakot liꞌre itti, ‘Ongathe ul wꞌrek ammakka ngkwongothe ka kang.’ Lella iloporot cannan nelli aluleꞌra.”
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Apul ipangkene lon lothonceꞌret lon ncik othïat tit itti, “Loporot pul ipangkene, lon lang laik ïcat itti Kapik kulukku ana akꞌrek kella, anaruk ook pulluk.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Ongathok ncïkït cang appik ana ngatheꞌre ngang appik ana mpuꞌran pang appik, ana ongat ul wꞌrek ammakka ngkwongothe ka kang ilen akkoporot cannan naꞌrupu appik iokꞌrettanet Kapik ana aꞌrupu wothokinthet Kapik ngüccük cik.”
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Anakka oIeccuo pimmat itti kwothïotherit nthinaik nti ica, akwiꞌrekathok itti, “Ngkwakannoka ciththan nongili ngoKapik.” Ana nci cïnang ul wꞌrek wellakathe itti wappipittothok lon lꞌrek.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Anakka oIeccuo pokat cik akwongkene noppan toKapik, kwipittathe itti, “Taththa akka ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik iꞌrene itti oMiccie ukkul woThauth?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 OThauth ngka kung peret ngKanang ikupupure itti,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 OThauth ngka kung pakkarot oMiccie itti, ‘Ili win’ ana tat akka akwoka ukul wung?”
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Akka kwongkenet kin akwiꞌrekat itti, “Noꞌrumoik noul iangkene lon lothonceꞌret lon cik okin thongothe itti okin thanyaro neret iukwirukwit ana omiccako keccuk
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 ana ikkoik naꞌran wothothiakine cik nomuththun maꞌrama ana nokamuthe.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Okin thammikkot muruma ana onnekot kin kaman ken ana aꞌra ngaꞌrama aul imma kin appik, ul ammakka enni wakkiettat thiak cannan.”
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 AIeccuo pokat cik akwikkoik akwokathacce ul iannekket akucci nokaꞌran kothaꞌrntot akucci iaꞌrntakinthet ngre ngonoppan toKapik, ul iaꞌrthan woppot wonekkekathe akucci woppot.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Anaruk pul pꞌrek ipa curuma pakannoka papaꞌrthan pakkakathe aponekkekat akucci weꞌra wokït.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 AIeccuo akkarat ul iammakothok akwiꞌrekat kin itti, “Mpiꞌret non ilaik ïcat, pul empi ipa curuma ponekkethe akucci woppot cannan noul appik.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Okin thonekkethe nothaꞌrthan then, anaruk curuma enci icopari icella aꞌrupu cik conekkethe nnaꞌrupu ia kwonat appik, iarokat cik itti kwikkoik ngngin.”
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.