Marcos 11
Lumun (LMD) vs BKJ
1 Anakka okin okko ciki iccik koUruccelim okin thakkakathe nokaꞌran koPeththppaci ana koPeththania nocoꞌrong coCeththun, aIeccuo othïat ul weꞌra nti iul iammakothok,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 akwiꞌrekat kin itti, “Ngkonon nokaꞌran engkrïk tokït kon ana amma anniꞌrikorit, onon thiot ngeꞌringka iotte ngïꞌrïkakot ana ngarthuk arrakot tan annokꞌro annonanin cene.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Ana amma pul pꞌrek pipittothenon itti, ‘Onon thaik thakꞌro ngeꞌringka iotte akaintha?’ anniꞌrethok itti, ‘Ili akkiꞌret itti onïn thathokꞌro ana kwathïot ntan accokkot.’”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Akin oingkat akin othiat ngeꞌringka iotte ngïꞌrïkakothe nocürük thapat ikathar. Akka okin thokꞌrot
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 aul wꞌrek wokat cik acoꞌro cïnang ipittat kin itti, “Ngintha akka annokꞌrine ngeꞌringka iotte?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Akin othïat tit ammakka oIeccuo piꞌrethekin ana ul wokorronnathekin akin eo.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Akka okin thonanet oIeccuo ngeꞌringka iotte akin ongkuꞌrupat eret nan wen neꞌringka iotte akwarrat tan akwikkat cik noret.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ul woppot wongkuꞌrupathe eret wen cik ikathar ana opilingon ongatho uꞌri wokira nti ipon akin ipot cik ikathar.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ana okkwion itheot tokït ana okkwion ithomakothekin thiꞌrekathe mpoꞌre cittan itti,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 “Athethïetta oka nongili iaik nganthan ngongappa ponnon oThauth.”
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 AIeccuo iꞌrikat nokaꞌran koUruccelim ana kwoingkathe noppan toKapik. Akwokathaccekat aꞌrupu appik anaruk akka cik cokat ceot kwopakkathe nokaꞌran koPeththania okin oul wung iattul ana ikken keꞌra.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ngorrot ngen akka okin thokat cik akin oththe nokaꞌran koPeththania oIeccuo pokakathe piamat.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Akwimmakat pïcït natha nan akwoingkat akwothokathakat amma ponat nyukul nyen, akka kweot iccik ken akwokinniat papꞌrek nan anaruk natha nulluk akka okorronno oka thuput thopira itti partha.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Ncïnang akwiꞌrekat pira itti, “Apul pella ipaꞌrko nyukul nyang nocaꞌri cꞌrek.” Aul iammakothok occïkat akka kwiꞌret.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Anakka okin thiꞌrikot nokaꞌran koUruccelim oIeccuo piꞌrikathe noppan toKapik ana kwokïccekathe okkwion ithokat cik akin okette aꞌrupu ana ithonat aꞌrupu icekerek ceneket. Kwongkuꞌrupathe uppuꞌrung cik woul iokat akucitto akucci ana orrok wokkwion ithokat akin okette mülükkür.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ana kwakanno okorronnat okkwion ithonat aꞌrupu iaketta akin okko noppan toKapik.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Anakka kwongkenet kin akwiꞌrekat itti, “Lokurrakot itti,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik occïkat elli akin ikkat cik akin okwancot kathar ikakin okkwothok ngngin akka okin thapellenok, akka ul appik woprttakinthet thongkene thung tit.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Anakka cipin capot akin oingkat thapat nti icarak coman conokaꞌran koUruccelim.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Ana ngïꞌrïmak akka okin thokat cik akin omakot kathar akin immakat pïcït apponthomat ncik ilaka len.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 APoththuruc okwarikat pira akwiꞌrekat oIeccuo itti, “Pul ipangkene, antokatha pira popïcït ipangkwattat ponthomat.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 AIeccuo opakkekat tit itti, “Noccokot lon loKapik nomïkït.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Mpiꞌret non ilaik ïcat, amma opilin piꞌrethe coꞌrong enci itti, ‘Ngko arret ka kang irok irapangka,’ ana ella lon tit leꞌra nocïkït, anaruk ngkwoccokothe lon nocïkït itti ila ngkwiꞌret itti lathakka ana lakkattanthung.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ittina mpiꞌret non itti, ilanon thipittot ngngaꞌrama nonekket nomïkït itti nthiot ana lakanenon.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Ana amma annocoꞌro annaꞌra ngaꞌrama anthonu lon lꞌrek nomïkït mon napilingon noccïkot kin othakka itti aththe pon porothiꞌrot occïkïnthet non lon lon ilokithak cakuruk.”
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 [Ana amma onon thakannoccïkïnthet kin lon ilokithak ilakin thokkinthet non, oththe pon pakannoccïkïnthet non lon lon ilokithak cakuruk.]
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Akin okkaprttakat nokaꞌran koUruccelim anakka oIeccuo pokat cik akwonyaro noppan toKapik, ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ana ul ittïttïk woul akkakanthok.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Akin ipittathok itti, “Ngngili ngiatha ingakkot llon elli? Ana oththa akkethung ngili itti ngkwakkot elli?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 AIeccuo opakkekanthet kin tit itti, “Mpipittot non lon lulukku. Nothïnthin tit ana mpakenenon itti ngngili ngiatha akka anokkot nelli.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Mamuthie moIuanna mokat nnoKapiki ana amma okorronno oka nnoKapik ana noul ionyi? Niꞌrethin.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Akin erekat thellek akin iꞌrekat itti, “Amma oron thiꞌret itti, ‘NoKapik’ kwipittot ton itti, ‘Ana onon thonin akka nthꞌrat occokot lon lung nomïkït mon?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Anaruk oron thakinniꞌre itti, ‘Noul ionyi.’” Okin theret elli akka okin thonat nꞌre noul akka ul winat itti oIuanna pokat pul pothernte lon loKapik ïcarïcat.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Menik akin othïanthet oIeccuo tit itti, “Onïn thomma.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.