Lucas 9
Lumun (LMD) vs VC
1 Anakka oIeccuo pakkarot ul wung ithun wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra, kwekathekin ngili ingakin okïcce uꞌrupa iokithak ngngin ana ittiet ul iongo ngngin.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ana kwothïathekin akin othongkene lon longili ngoKapik ana ittiet ul iongo.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Kwiꞌrekathekin itti, “Nokorronno oneko alpꞌrek aththik nokurtti kon, nokorronno oneko kurrong ana kaꞌruk konokurtti ana thuꞌrit ana akucci ana eret weꞌra.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ana man imanon thiꞌrikot tit, nikkoik tit puccuk annoththekat nokaꞌran ken.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Ana amma ul nokaꞌran ken wakinnikkienon cik, nokkwe tuꞌrupang cik nnoracok ton amma annoththe nokaꞌran ken aloka lon ilimmat lon ngkït itti okin thꞌrat lon lon.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Ittina okin thurokathe akin oingkat naꞌran akin ikkat cik akin ongkene lon iloporot loIeccuo ana ittiet ul iongo naꞌran appik.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 AIruthuc ili wonoththok poCelïl occïkat lon ilokat cik appik. Alon ocikittakanthok ca akka opilingon thokat cik akin ere itti oIuanna purokot nti ithio,
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 ana opilingon iꞌre itti pul pothernte lon loKapik oIlia pummothe ncik ana opilingon iꞌre icci itti pul pothernte lon loKapik pothupuththuput purokot nti ithio cakuruk.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Anaruk oIruthuc piꞌrekathe itti, “OIuanna pampokiothe ca cik ana okkwen pꞌrek empi ampappoccïkot lon len?” Ana kwokat cik akwokwantot kathar ika akwimmak ngngin.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Anakka ul wung wothothïlettat wokkaprttakot ntan okin therekanthet oIeccuo lon ilakin thokkothe. Menik kwipathekin ana okin thellek thoingkathe nokaꞌran koPeththcceitha
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 anaruk ul wawinat nan ana womakathok. Kwikkiekathe ul cik akwikkat cik akwerenekin lon longili ngoKapik ana kwittiekathe ul iokat cik wongothe itti wittiettat.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Anakka cipin cokat capot, ul wothothïlettat wung wakkakanthok aiꞌrekathok itti, “Omethe ul apettakot cik, akin eo naꞌran iccik konnon akin othokwancot thuꞌrit thꞌrek akin oꞌrko ana kaꞌran nakin ïcat akka kaꞌran engki kaik thomnther.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 AIeccuo iꞌrekat kin itti, “Nethet kin apꞌrek akin oꞌrko.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Ul iomura iokat cik ceneket athar ukuluk (5,000).
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Aul iammakothok ikkiekat ul cik ammakka kwiꞌret.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 OIeccuo ponekathe arrakith ukuluk ana ape weꞌra akwokathakat cik tothiꞌrot ana kwopirakanthet Kapik noka ana kwomithathe iarrakith ana kwekathe ul iammakothok aikket ul. Ana cakuruk kwummathe ape weꞌra ana kwillillanthet kin tit appik.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ul woꞌrkkathe thuꞌrit aththakakat appik aul iammakothok aꞌrntat thuꞌrit ithokwentakot nan oppappat nyalünthüng attul ana ikken keꞌra.Ul iammakothok wikkekathe ul arrakith.|alt="The disciples distributed bread to the people." src="WA03856b.tif" size="span" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="9.16"
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ana caꞌri cꞌrek aIeccuo pokat cik akwaꞌra ngaꞌrama akin oul iammakothok iattul ana ikken keꞌra akwipittat kin itti, “Ul waik wame itti oun oththa?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Akin othïat tit itti, “Ul waik wame itti oung oIuanna pomamuthie apilingon thame itti oIlia ana apilingon ome itti pul pothernte lon loKapik pomaꞌrot purokot nti ithio.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 AIeccuo ipittat ul wothothïlettat wung itti, “Ana onon there tat? Onon thame itti oun oththa?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Menik aIeccuo iꞌrekat kin itti okin thakorronno iꞌret puꞌrek itti ook okkwen.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Akwiꞌrekat itti, “Ukul wopul iponyi wonu itti wakkiettat thiak cannan ana ul ittïttïk woul ana ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik wꞌrak ana wonu itti wakkuttat ana wurokietta nti ithio nomaꞌri imꞌrapuruk.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Ana kwiꞌrekathekin appik itti, “Okkwi ipongothe itti kwamakot lon lin kwonu itti kure noka kung ana oneko thapak thung appinappin akwomakothin.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Okkwi ipongothe itti kwaꞌret thikkoik thung akure noka kung. Anaruk okkwi ipurethe thikkoik thung cik nti ilon lin kwaꞌret.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Ngintha akkoporot amma pul pothikkiet capu ncik appik cung ana kurethe calak cung cik?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Okkwi ipella lon lin ana ella kït kolon lin, oun ukul wopul iponyi wella kït kolon lung caꞌri ica anthan nthrïk thung ana nthrïk thoththan ana thouꞌrupa wothothïlettat woKapik.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Mpiꞌret non lon ïcat itti ul wꞌrek waik cene wannille aththik akin tharthuk imma ngili ngoKapik.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Anakka maꞌri meot ncik mormor nocaꞌri ica kweret nan, kwipathe oPoththuruc ana oIuanna ana oIakup akwokuꞌrat kin ngngin toꞌra wocoꞌrong akin othaꞌra ngꞌrama.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Anakka kwokat cik akwaꞌra ngaꞌrama toca tung toprttakatheik ana eret wung ollio ere thuleꞌrak thokapik.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Aul iomura weꞌra oMucca ana oIlia,
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 ummat ncik nthrïk akin erene oIeccuo. Okin thokat cik akin eret kathar ika oIeccuo paik pathio ngngin nokaꞌran koUruccelim.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 OPoththuruc okin opurukon thokat inthe anaruk akka okin thurttat nti inthe akin immakat thrïk thoIeccuo ana opilingon theꞌra akin ocoꞌro akin aththut.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Anakka ul weꞌra iomura wokat cik aththe naIeccuo aPoththuruc iꞌrekat oIeccuo itti, “Pul ipangkene, loporot itti oron thikkoik cene. Tun uno müꞌrük mꞌrapuruk culukku cang ana culukku coMucca ana culukku coIlia.” Kwokat pommat itti kwaik peret ngimpen.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Anakka kwokat cik akwere, nuththe nakkakathe nakin anoꞌrumat kin ana okin thipathe nꞌre akka okin thiꞌrikot inuththe.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Apoꞌre akkakat nti inuththe apiꞌre itti, “Ukul win enni ia mpakkarot itti wakkot ngre ngin ana nthaccïkot lon lung.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Akka poꞌre peret akin immakat oIeccuo akkwaik pellek. Caꞌri cen ul iammakothok wangkatheik llon len aththung okin thakinniꞌrekat pul pꞌrek lon ilakin thimmat.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Ana ngorrot ngen akka okin thuot ntan ntocoꞌrong acungkut coul ocurarat iaak.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Apul pꞌrek ipocura akkarat nti ithoꞌrikït thoul apakkaro oIeccuo mpoꞌre itti, “Pul ipangkene, mpipittothung itti ngkwakathanin ukul win enni iulukku.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Auꞌrupa iokithak woꞌrot nan ana amma woꞌrot naak walliethok ikapa ana wicethok tit puccuk akwapat nocapu arre ntit ana okkiethok thiak kicce ana woo mpoꞌre cittan ana wuꞌre pok nti ithon ana wannokorronnok ana waik wakïttok.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Ana mpipittothe ul iammakothung itti okin thakïccenenïn anaruk okin thannokïccekat nan.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 AIeccuo iꞌrekat itti, “Nantokatha, onon ul iakannoccokot lon loKapik nomïkït ana tholon ilokithak tulluk. Oron thikkoik aththut manna kartha?” Akwiꞌrekat pul itti, “Nakut ukul wang cene.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Anakka ukul wokat athakkarot iccik koIeccuo auꞌrupa iokithak iꞌrikat ikkul arrekat nocapu. AIeccuo othirriekat uꞌrupa iokithak cik aththekat nokkul akwekat oththan.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Aul iokat cik cïnang appik oprttakanthet lon len tit lopuꞌran poKapik.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Noccïkot lon papenang ila mpaik piꞌret non itti, ukul wopul iponyi waik wathokettat ul.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Anaruk okin thanninakat lon len. Lokat lamuꞌruttakothekin othakka itti akin okorronno ina ana okin thonat nꞌre ipitto lon len.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Aul iammakothok ikkat cik apllarot llon itti, oththa akkaka prïk.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 AIeccuo inakat lon ilakin thonat nomïkït men akwonekat ukul iotteik akwoceꞌrekat iccik kung.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Akwiꞌrekat kin itti, “Okkwi ipikkiet ukul cik enni iotteik ngkꞌran kin kwikkierin cik ana okkwi ipikkierin cik kwikkiet okkwi ipothïothin cik. Akka okkwi ipotteik ianon appik ook akkrïk.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 AIuanna iꞌrekat itti, “Pul ipangkene, ïnthimmat aul wꞌrek okïcce uꞌrupa iokithak ngkꞌran kang ana onïn thoceꞌrerok akka kwannoka uraththungon.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 AIeccuo iꞌrekat kin itti, “Nokorronno oceꞌrek akka pul ipannꞌra lon lon, ook ponnon.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Manakka caꞌri cakat acokko napuththut itti oIeccuo panekittat tothiꞌrot akwonekkekat lon cik itti kuroko eo nokaꞌran koUruccelim.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Ana kwothïathe ul wothothïlettat tokït kung nokaꞌran koCcamirin itti akin othokuccenthok aꞌrupu cik.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Anaruk ul wonokaꞌran ken wꞌrakathe ikkiek cik akka kwokat cik akweo nokaꞌran koUruccelim.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Anakka ul iammakothok ionat ꞌran itti oIakup ana oIuanna thimmat lon len akin ipittat oIeccuo itti, “Ili, loporot itti onïn thipitto thik ntothiꞌrot athathokꞌrekini?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Anaruk oIeccuo polliakathekin akwothirriekat kin cik
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 ana okin thoingkathe nokaꞌran kꞌrek.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Anakka okin thokat cik akin onyaro ikathar apuꞌrek iꞌrekat oIeccuo itti, “Mpamakothung na aeo.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 AIeccuo othïanthok tit itti, “Mipa monu kürük imuꞌrol ikakin ikkoik tit ana uꞌrupe wonu nune anaruk ukul wopul iponyi wella kaꞌran na anekket ca.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Akwiꞌrekat opilin pꞌrek itti, “Omakothin.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 AIeccuo othïanthok tit itti, “Kirrnni aul illet ocïkko ul illet anaruk ngko atherene opilingon lon longili ngoKapik.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ana icci apilin appiꞌrekat itti, “Ili, mpamakothung anaruk korronnon anopakkot anothiꞌret ul woruan itti mpei paik paeo pꞌrin.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 AIeccuo othïanthok tit itti, “Pul ipongothe itti pamakothin ana apappopakkinthet lon lung ilipe, pannekko nan itti kwareko ingili ngoKapik, pikkoik ere pul ipara apolliakot thoceken aporakat tapak topaꞌrot cik.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.