Lucas 8

Lumun (LMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anakka lon len lomttathe oIeccuo poingkathe onyaro nomoꞌrong ammakka maik akwongkene ul lon iloporot longili ngoKapik ana ul wung wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra wokat cik akin aththut.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Ana cakuruk ul iari wꞌrek ia kwokïccet uꞌrupa iokithak nan ana ia kwittiethe nomio ammakka oMeriom iponat kꞌran itti oMacthelia okkwi ipa oIeccuo pokïccet uꞌrupa iokithak nan weꞌreꞌrapuruk.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Ana oIona opari poKucci ook iponu lon ikkun loruan toIli oIruthuc, ana oCuccana ana opilingon thꞌrek thoppot. Ul iari enni wokat aittarot kin llon ilakin thongothe.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Anakka ul wokat cik aꞌrntakot mungkut mungkut naꞌran woppot kurekkurek oIeccuo perekanthet kin lon nthokkwie lon kuru ncik.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Pul pokkwon peot itti pathee, akka kwokat akwee mïl, amꞌrek apukkat ikathar aul ocukkarat cik auꞌrupe ocumat appik.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Amꞌrek apukkat nokꞌrimi akka mummothe acïngkï okꞌrekat akka ngun ngellat nan.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï akka mocokkat alï okiꞌrittat cik amillekat.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ana icci amꞌrek mapukkathe nocapu icoporot. Mummathe amokwonat mïl mipiet kicce, kït ken arrial ukuluk (100).”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Aul iammakothok ipittathok itti lon lothokkwie lon kuru ncik elli lonu itti ngintha?
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 AIeccuo iꞌrekat kin itti, “Onon thokenettat kumitta kongili ngoKapik anaruk ul wꞌrek wakenetta lon nthokkwie lon kuru ncik.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Lon elli ilakene lon lothokkwietta kuru ncik lonu itti, cïl lon loKapik.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Mïl imapukkothe ikathar mungkwot okkwion ithaccïkot lon loKapik ana pul pothopulut panthan aponekat kin nomïkït othakka itti akin okorronno occokot lon loKapik nomïkït akin oꞌrettat.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ana imapukkothe nokꞌrimi mungkwot ul ioccokothe lon loKapik nomïkït nthopira noka anaruk akka lon lakannoccokot cik nomïkït, lon len lakinnikkoik puccuk. Okin thoccokot lon nomïkït papotte anaruk amma thokkiettat thiak thainet kin ana okin thapaꞌrine cik.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Mïl imapukkothe ilï mungkwot ul ioccïkothe lon loKapik ana akka akin ikkoik, thirro mïkït nti ikarak tholon lothikkoik lonocapu ana thaꞌrthan ana thopira noka thaꞌrupu wonocapu thanomot kin cik akin okorronno upokkat ilon loKapik.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Anaruk mïl imapukkothe nocapu icoporot mungkot okkwion ithaccïkothe lon loKapik akin oꞌrumat nan nomïkït appang akin okkat lon iakin iloporot ana lakwono pangken.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Pul pella paccie cuꞌru cothik ithacco akwantokuꞌrupot cerok nan ana manna onekket thoceken copapꞌrek akwokorronno onekket noꞌret othakka itti aul immaik iꞌriko noppan.Cuꞌru icuntat ngaak tit iaccieik|alt="A lamp put on the lampstand" src="HK00152B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, .1972, 1995." ref="8.16"
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Akka lon ilamuꞌruttakot linako nan ana ilocukkwakot nan littako ncik ana manna oka attattar.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ittina nokkwo kunu ncik papenang. Okkwi ipaccïkot lon lin, kwarttakinthet nan, kwina arttot nan. Anaruk okkwi ipannoccïkot lon lin, ila kwina lotteik lanekittathok.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Onnan poIeccuo ana opangon thakkakanthok akin othokathak, anaruk okin thanniat kathar ikakin immak ngngin akka cungkut coul cokat cik coppot.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Apilin iꞌrekat oIeccuo itti, “Onne okin opangkangon thaik thapat thaik thakwariccathung.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 AIeccuo othïat tit itti, “Ongaia ana opangkingon okin ul iaccïkot lon loKapik akin okkat lon len.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Caꞌri cꞌrek cokat cik aIeccuo iꞌrekat ul iammakothok itti, “Ntun arrot tomarakan mꞌrek morok irapangka.” Okin tharrathe ikuppuꞌrung ana okin thoingkathe.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Akka okin eo ngkuppuꞌrung konoiꞌri oIeccuo poingkathe inthe. Kanang kakkakathe norok irapangka akokkuro akatta cik akuppuꞌrung konoiꞌri ikkat cik ere kuo thoꞌronthong ana okin thokakatheik ithiak ithokithak.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ul iammakothok woingkathe ana wurttathok aiꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, pul ipangkene, oron thaik thathïkïkko ngꞌri.”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 AIeccuo ipittat ul iammakothok itti, “Thoccokot lon loKapik nomïkït mon thaik kartha?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ana okin thoingkathe akin arrat tok cik irapangka tonocik coCcethirin icaik arrot cik noththok poCelïl.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Manakka oIeccuo porpotheik nocarkan corok irapangka akwocurat ipul ponat uꞌrupa iokithak ipa pokat nokaꞌran koCcethirin. Pul pen ponu luput loppot appokat cik apikikkoik cunthut ana kwannikikkoik tuan anaruk kwokat cik akwikikkoik nonupu.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Manakka kwimmat oIeccuo akwekat ngeme, akwapat iracok tung akwiꞌrekat mpoꞌre cittan itti, “Ieccuo ukul woKapik korothiꞌrot, ngintha akka ngkwongothe naun? Occïkothin korronno occokiethin thiak.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Akka oIeccuo pokat piꞌrethe uꞌrupa iokithak itti wappot thapat nti ipul. Uꞌrupa iokithak wawokat cik apukko naak ana manna aul ïꞌrïkïkkok tacok ana nyaun ana akwanguttat anaruk kwokat akwommotho nyol inya kwïꞌrïkïkkakot ngngin ana uꞌrupa iokithak wokat aittethok ithampang thapat.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 AIeccuo ipittat pul pen itti, “Ngkwoccot kꞌran itti oththa?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Auꞌrupa iokithak ipittat oIeccuo lon thiaththiak itti kirrnni othïot kin thothïrïn.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Ana cungkut conuththuruk cokat cik cïnang iccik kocoꞌrong anuꞌro. Ana uꞌrupa iokithak wipittathe oIeccuo itti kwakorronno kin akin iꞌriko inuththuruk ana oIeccuo poccïkanthet kin.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Akka uꞌrupa iokithak woppothe thapat nti ipul, wiꞌrikikkathe inuththuruk ana nuththuruk noccorathe uo nokuthut korok anorttapat iꞌri ana nïkïkkathe ngꞌri.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Cïnang ul iokat cik auꞌre nuththuruk wimmat akka nuththuruk nillet okin thollathe kiththik akin othiꞌrekat ul icarak coman ana iaik nomipit.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ana ul wakkakathe thapat athokatha lon len ilokat cik. Akka okin thaat iccik koIeccuo okin thaththiat pul ipapponat uꞌrupa iokithak noka aweot nti iaak ana kwokat akwikkoik iccik koIeccuo akkwakot eret ana akkwoporot ca ana okin thonat nꞌre.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Okkwion ithaththimmat lon len therekanthet ul lon tat akka oIeccuo pothikkiet pul iponu uꞌrupa iokithak poporot.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Menik aul appik wonocik coCcethirin omekat oIeccuo itti kwapaꞌroik noththok pen akka nꞌre noꞌrot nakin. Ittina aIeccuo arrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwoingkat.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Apul ipa uꞌrupa iokithak wokat woꞌrot nan ummat akwipittat oIeccuo itti okin thaeo akin aththungon anaruk oIeccuo popakkekanthok tit itti,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Opakkothe tuan athiꞌret ul appik lon ila Kapik kokkinthung.” Ittina pul popakkathe ana paththerekanthet ul nokaꞌran engkꞌre appik lon ila oIeccuo pokkinthok.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Manakka oIeccuo pokkaprattakot nokaꞌran koKapprnaum attang na kwapparrothe ngngin, ul wopirakanthok noka cannan akka okin thokat cik akin oꞌrïkothok.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Ittina apul pꞌrek poccot kꞌran itti oIairoc ipokat ili wonocuththun caꞌrama akkakat apapat noracok toIeccuo akwipittathok nthiak itti kwanthan tuan thanung
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 akka ukul wung iopari iulukku wonat luput attul ana ikken keꞌra (12) wokat wongo ana wommaththik ere wio.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Pul pꞌrek ipopari pokat cik angüccük opellelle nti iaak luput attul ana ikken keꞌra (12), [kwikkethe ul ittiet ul akucci appik othakka itti aittiethok] ana pul pellat ipothikkierok poporot.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Pul ipopari pakkakathe nthoccul koIeccuo ana pothntathe thon thokret kung ana ngüccük ngocoꞌrathe nti iaak accokkot.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 AIeccuo ipittat itti, “Oththa akkothntorin?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Anaruk oIeccuo piꞌrekathe itti, “Pul pꞌrek pothntorin akka mpina itti puꞌran peot nti iaun.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Anakka pul ipopari pina itti pinakot nan pakkakathe apokkweka ana papathe iracok toIeccuo tokït koul appik ana perekanthet oIeccuo lon ila kwothntinok ana kwittakathe.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ittina aIeccuo iꞌrekathok itti, “Ukul win, thoccokot tholon loKapik nocïkït cang thittiethung. Ngko lon loporot.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Anakka oIeccuo pokat cik akwere, apul pꞌrek akkakat ntuan toili wonocuththun caꞌrama ioccot kꞌran itti oIairoc, appiꞌrekat itti, “Ukul wang wiot ana ngkwannommie pul ipangkene.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Anakka oIeccuo poccïkothe lon len akwiꞌrekat oIairoc itti, “Kirrnni opelle, occokothe lon loKapik nocïkït ana ukul wang iopari wathakka woporot.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Anakka kwaat tuan toIairoc, kwꞌrakathe itti pul pꞌrek piꞌriko noppan akin aththut anaruk oPoththuruc ana oIuanna ana oIakup ana oththan ana onnan pokkul iiot tulluk.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ul wokat aoo cannan aIeccuo iꞌrekat kin itti, “Nangkoik, kwakannio anaruk kwaik inthe.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Okin thoccirathok ngngin akka okin thinat nan itti ukul wawiot.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Anaruk oIeccuo poccokathe ukul ukun ana kwiꞌrekathe itti, “Ukul win, urokothe kapik.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ukul wokkatheik ana wurokathe kapik accokkot. Ittina oIeccuo piꞌrekathekin itti okin thethet aꞌrupu wꞌrek aꞌrko.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Aththan akin onnan thoprttakathe tit anaruk kwiꞌrekathekin lon lonthomat itti okin thanniꞌret pul pꞌrek lon elli.OIeccuo purokiet ukul iopari nti ithio.|alt="Jesus raised a girl from the dead." src="WA03826b.tif" size="span" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="8.54"
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.