Lucas 8
Lumun (LMD) vs NVI
1 Anakka lon len lomttathe oIeccuo poingkathe onyaro nomoꞌrong ammakka maik akwongkene ul lon iloporot longili ngoKapik ana ul wung wothothïlettat iattul ana ikken keꞌra wokat cik akin aththut.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Ana cakuruk ul iari wꞌrek ia kwokïccet uꞌrupa iokithak nan ana ia kwittiethe nomio ammakka oMeriom iponat kꞌran itti oMacthelia okkwi ipa oIeccuo pokïccet uꞌrupa iokithak nan weꞌreꞌrapuruk.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ana oIona opari poKucci ook iponu lon ikkun loruan toIli oIruthuc, ana oCuccana ana opilingon thꞌrek thoppot. Ul iari enni wokat aittarot kin llon ilakin thongothe.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Anakka ul wokat cik aꞌrntakot mungkut mungkut naꞌran woppot kurekkurek oIeccuo perekanthet kin lon nthokkwie lon kuru ncik.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Pul pokkwon peot itti pathee, akka kwokat akwee mïl, amꞌrek apukkat ikathar aul ocukkarat cik auꞌrupe ocumat appik.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Amꞌrek apukkat nokꞌrimi akka mummothe acïngkï okꞌrekat akka ngun ngellat nan.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Amïl mꞌrek apukkat ithoꞌrkït tholï akka mocokkat alï okiꞌrittat cik amillekat.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Ana icci amꞌrek mapukkathe nocapu icoporot. Mummathe amokwonat mïl mipiet kicce, kït ken arrial ukuluk (100).”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Aul iammakothok ipittathok itti lon lothokkwie lon kuru ncik elli lonu itti ngintha?
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 AIeccuo iꞌrekat kin itti, “Onon thokenettat kumitta kongili ngoKapik anaruk ul wꞌrek wakenetta lon nthokkwie lon kuru ncik.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Lon elli ilakene lon lothokkwietta kuru ncik lonu itti, cïl lon loKapik.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mïl imapukkothe ikathar mungkwot okkwion ithaccïkot lon loKapik ana pul pothopulut panthan aponekat kin nomïkït othakka itti akin okorronno occokot lon loKapik nomïkït akin oꞌrettat.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Ana imapukkothe nokꞌrimi mungkwot ul ioccokothe lon loKapik nomïkït nthopira noka anaruk akka lon lakannoccokot cik nomïkït, lon len lakinnikkoik puccuk. Okin thoccokot lon nomïkït papotte anaruk amma thokkiettat thiak thainet kin ana okin thapaꞌrine cik.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Mïl imapukkothe ilï mungkwot ul ioccïkothe lon loKapik ana akka akin ikkoik, thirro mïkït nti ikarak tholon lothikkoik lonocapu ana thaꞌrthan ana thopira noka thaꞌrupu wonocapu thanomot kin cik akin okorronno upokkat ilon loKapik.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Anaruk mïl imapukkothe nocapu icoporot mungkot okkwion ithaccïkothe lon loKapik akin oꞌrumat nan nomïkït appang akin okkat lon iakin iloporot ana lakwono pangken.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Pul pella paccie cuꞌru cothik ithacco akwantokuꞌrupot cerok nan ana manna onekket thoceken copapꞌrek akwokorronno onekket noꞌret othakka itti aul immaik iꞌriko noppan.Cuꞌru icuntat ngaak tit iaccieik|alt="A lamp put on the lampstand" src="HK00152B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, .1972, 1995." ref="8.16"
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Akka lon ilamuꞌruttakot linako nan ana ilocukkwakot nan littako ncik ana manna oka attattar.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Ittina nokkwo kunu ncik papenang. Okkwi ipaccïkot lon lin, kwarttakinthet nan, kwina arttot nan. Anaruk okkwi ipannoccïkot lon lin, ila kwina lotteik lanekittathok.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Onnan poIeccuo ana opangon thakkakanthok akin othokathak, anaruk okin thanniat kathar ikakin immak ngngin akka cungkut coul cokat cik coppot.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Apilin iꞌrekat oIeccuo itti, “Onne okin opangkangon thaik thapat thaik thakwariccathung.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 AIeccuo othïat tit itti, “Ongaia ana opangkingon okin ul iaccïkot lon loKapik akin okkat lon len.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Caꞌri cꞌrek cokat cik aIeccuo iꞌrekat ul iammakothok itti, “Ntun arrot tomarakan mꞌrek morok irapangka.” Okin tharrathe ikuppuꞌrung ana okin thoingkathe.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Akka okin eo ngkuppuꞌrung konoiꞌri oIeccuo poingkathe inthe. Kanang kakkakathe norok irapangka akokkuro akatta cik akuppuꞌrung konoiꞌri ikkat cik ere kuo thoꞌronthong ana okin thokakatheik ithiak ithokithak.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Ul iammakothok woingkathe ana wurttathok aiꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, pul ipangkene, oron thaik thathïkïkko ngꞌri.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 AIeccuo ipittat ul iammakothok itti, “Thoccokot lon loKapik nomïkït mon thaik kartha?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Ana okin thoingkathe akin arrat tok cik irapangka tonocik coCcethirin icaik arrot cik noththok poCelïl.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Manakka oIeccuo porpotheik nocarkan corok irapangka akwocurat ipul ponat uꞌrupa iokithak ipa pokat nokaꞌran koCcethirin. Pul pen ponu luput loppot appokat cik apikikkoik cunthut ana kwannikikkoik tuan anaruk kwokat cik akwikikkoik nonupu.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Manakka kwimmat oIeccuo akwekat ngeme, akwapat iracok tung akwiꞌrekat mpoꞌre cittan itti, “Ieccuo ukul woKapik korothiꞌrot, ngintha akka ngkwongothe naun? Occïkothin korronno occokiethin thiak.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Akka oIeccuo pokat piꞌrethe uꞌrupa iokithak itti wappot thapat nti ipul. Uꞌrupa iokithak wawokat cik apukko naak ana manna aul ïꞌrïkïkkok tacok ana nyaun ana akwanguttat anaruk kwokat akwommotho nyol inya kwïꞌrïkïkkakot ngngin ana uꞌrupa iokithak wokat aittethok ithampang thapat.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 AIeccuo ipittat pul pen itti, “Ngkwoccot kꞌran itti oththa?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Auꞌrupa iokithak ipittat oIeccuo lon thiaththiak itti kirrnni othïot kin thothïrïn.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ana cungkut conuththuruk cokat cik cïnang iccik kocoꞌrong anuꞌro. Ana uꞌrupa iokithak wipittathe oIeccuo itti kwakorronno kin akin iꞌriko inuththuruk ana oIeccuo poccïkanthet kin.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Akka uꞌrupa iokithak woppothe thapat nti ipul, wiꞌrikikkathe inuththuruk ana nuththuruk noccorathe uo nokuthut korok anorttapat iꞌri ana nïkïkkathe ngꞌri.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Cïnang ul iokat cik auꞌre nuththuruk wimmat akka nuththuruk nillet okin thollathe kiththik akin othiꞌrekat ul icarak coman ana iaik nomipit.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Ana ul wakkakathe thapat athokatha lon len ilokat cik. Akka okin thaat iccik koIeccuo okin thaththiat pul ipapponat uꞌrupa iokithak noka aweot nti iaak ana kwokat akwikkoik iccik koIeccuo akkwakot eret ana akkwoporot ca ana okin thonat nꞌre.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Okkwion ithaththimmat lon len therekanthet ul lon tat akka oIeccuo pothikkiet pul iponu uꞌrupa iokithak poporot.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Menik aul appik wonocik coCcethirin omekat oIeccuo itti kwapaꞌroik noththok pen akka nꞌre noꞌrot nakin. Ittina aIeccuo arrat ikuppuꞌrung konoiꞌri akwoingkat.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Apul ipa uꞌrupa iokithak wokat woꞌrot nan ummat akwipittat oIeccuo itti okin thaeo akin aththungon anaruk oIeccuo popakkekanthok tit itti,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Opakkothe tuan athiꞌret ul appik lon ila Kapik kokkinthung.” Ittina pul popakkathe ana paththerekanthet ul nokaꞌran engkꞌre appik lon ila oIeccuo pokkinthok.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Manakka oIeccuo pokkaprattakot nokaꞌran koKapprnaum attang na kwapparrothe ngngin, ul wopirakanthok noka cannan akka okin thokat cik akin oꞌrïkothok.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Ittina apul pꞌrek poccot kꞌran itti oIairoc ipokat ili wonocuththun caꞌrama akkakat apapat noracok toIeccuo akwipittathok nthiak itti kwanthan tuan thanung
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 akka ukul wung iopari iulukku wonat luput attul ana ikken keꞌra (12) wokat wongo ana wommaththik ere wio.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Pul pꞌrek ipopari pokat cik angüccük opellelle nti iaak luput attul ana ikken keꞌra (12), [kwikkethe ul ittiet ul akucci appik othakka itti aittiethok] ana pul pellat ipothikkierok poporot.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Pul ipopari pakkakathe nthoccul koIeccuo ana pothntathe thon thokret kung ana ngüccük ngocoꞌrathe nti iaak accokkot.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 AIeccuo ipittat itti, “Oththa akkothntorin?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Anaruk oIeccuo piꞌrekathe itti, “Pul pꞌrek pothntorin akka mpina itti puꞌran peot nti iaun.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Anakka pul ipopari pina itti pinakot nan pakkakathe apokkweka ana papathe iracok toIeccuo tokït koul appik ana perekanthet oIeccuo lon ila kwothntinok ana kwittakathe.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ittina aIeccuo iꞌrekathok itti, “Ukul win, thoccokot tholon loKapik nocïkït cang thittiethung. Ngko lon loporot.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Anakka oIeccuo pokat cik akwere, apul pꞌrek akkakat ntuan toili wonocuththun caꞌrama ioccot kꞌran itti oIairoc, appiꞌrekat itti, “Ukul wang wiot ana ngkwannommie pul ipangkene.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Anakka oIeccuo poccïkothe lon len akwiꞌrekat oIairoc itti, “Kirrnni opelle, occokothe lon loKapik nocïkït ana ukul wang iopari wathakka woporot.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Anakka kwaat tuan toIairoc, kwꞌrakathe itti pul pꞌrek piꞌriko noppan akin aththut anaruk oPoththuruc ana oIuanna ana oIakup ana oththan ana onnan pokkul iiot tulluk.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ul wokat aoo cannan aIeccuo iꞌrekat kin itti, “Nangkoik, kwakannio anaruk kwaik inthe.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Okin thoccirathok ngngin akka okin thinat nan itti ukul wawiot.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Anaruk oIeccuo poccokathe ukul ukun ana kwiꞌrekathe itti, “Ukul win, urokothe kapik.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Ukul wokkatheik ana wurokathe kapik accokkot. Ittina oIeccuo piꞌrekathekin itti okin thethet aꞌrupu wꞌrek aꞌrko.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Aththan akin onnan thoprttakathe tit anaruk kwiꞌrekathekin lon lonthomat itti okin thanniꞌret pul pꞌrek lon elli.OIeccuo purokiet ukul iopari nti ithio.|alt="Jesus raised a girl from the dead." src="WA03826b.tif" size="span" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="8.54"
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.