Lucas 2
Lumun (LMD) vs ARIB
1 Ana nomaꞌri men aIli oKkaiccer Akocoththoc othïat lon lonthoththomat itti ul appik iaik nomothok imaik inyaun nyongili ngoRoma wonu itti wakurro ꞌran wen iatham woIli woRoma.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Thokurro ꞌran enthi thocittokït akka oKirnioc pokat ili wonoththok poCcuria.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Aul appik oingkat naꞌran wen athokurro ꞌran wen.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ittina oIuccip poingkathe acakuruk nokaꞌran koNaccir noththok poCelïl akweo Peththelam noththok poIouthia nokaꞌran na Ili oThauth pokwontathe akka kwokat thiki thoThauth.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Kweot tentre akwothokurrot kꞌran kung akin oMeriom iponomittanthok itti kwittanok ana caꞌri cen oMeriom pappoppethe.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Anakka okin thokat tentre acaꞌri akkakat cokkul itti wakwonta
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 ana oMeriom pokwonathe ukul wung wonothire wocura ana kwoꞌremethekathe ukul ikret akwïcïekat cik iththuk nokuppuꞌrung ika aꞌrupu worua oꞌrko taco nan akka kaꞌran kakkellanet kin ikaman ika ul ikkoik tit nakucci.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Ul iuꞌre aꞌrupu worua wꞌrek wokat cik ipira thapat ana okin thokat akin angwot aꞌrupu worua ngkoꞌra iccik kokaꞌran koPeththelam.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Ana uꞌrupa wothothïlettat woIli wummanthet kin ncik ana kꞌran kothrïk thoIli occat nakin ana okin thipathe nꞌre cannan.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Anaruk uꞌrupa wothothïlettat woKapik wiꞌrekathekin itti, “Nokorronno ipo nꞌre. Mponanet non lon iloporot ana lakane ul appik.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 Inenni nokaꞌran koThauth pul pokwontanet non ipaꞌret non, ook oMiccie Ili.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ana lon elli lakenenon ngok, onon thathiot ukul woꞌremethettat ikret ana wïcettatheik iththuk nokuppuꞌrung ika aꞌrupu worua oꞌrkot taco nan.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Ana accokkot, auꞌrupa wothothïlettat woKapik woppot akkakat ntothiꞌrot akin omereket Kapik akin iꞌre itti,
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Thrïk thaine Kapik korothiꞌrot cittan
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Anakka uꞌrupa wothothïlettat woKapik woththet nakin, wokuꞌrathe tothiꞌrot, ul iuꞌre aꞌrupu worua wikkatheik aerettine itti, “Ton eo ci Peththelam aron othokatha lon elli ilokkattathe ila Ili wiꞌretheron lon len.”
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ittina okin thoingkathe akin iat oMeriom ana oIuccip ana ukul awïcatheik nokuppuꞌrung iththuk ika aꞌrupu worua oꞌrkot taco.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 Anakka okin thimmat akin opettat lon cik lokkul ilakin thiꞌrettanet,
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 ana ul ioccïkothe appik woprttakatherit nolon ila ul iuꞌre aꞌrupu worua wiꞌrethekin.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Anaruk oMeriom poccokathe lon len appik nocïkït cung akwokwarttikot.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Ul iuꞌre aꞌrupu worua wopakkathe amereket Kapik ana opirane noka nolon appik ilakin thimmat ana occïkot ana ilokat cik ïcat ammakka okin thiꞌrettathe.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 Anakka oIeccuo pothikkiet maꞌri mormor ana nocaꞌri cothokekkiethok kwocciettakathe kꞌran itti oIeccuo kꞌran ika uꞌrupa wothothïlettat woKapik wethok akkwarthuk oppettat.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Anakka caꞌri cen caat cothonthukko ammakka lon lothonceꞌret lon cik loMucca liꞌret, oIuccip okin oMeriom thonekathe oIeccuo nokaꞌran koUruccelim akwothettat Ili.
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 Ammakka lokurrakot ilon lothonceꞌret lon cik loIli itti, “Ukul wonothire iocura wonu itti wettat Ili.”
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Ana okin cakuruk thoingkathe itti okin thathethet Ili aꞌrupu wothokiot ngüccük cik ammakka lokurrakot ilon lothonceꞌret lon cik loIli, “Mülükkür meꞌra ana amma annoka mülükkür ana waka minthang meꞌra imarran.”
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 Caꞌri enci puꞌrek pokat cik nokaꞌran koUruccelim poccot kꞌran itti oCcamaan kwokat poporot tokït koKapik. Kwokat cik akwoꞌrïkot Kapik akoꞌret ul woIccereil ana Kanang ikupupure kokat naak.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Kanang ikupupure kakkiꞌrethok itti kwannio akkwarthuk imma oMiccie ipa Ili wonekkethe lon len cik.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Kwiꞌrikettat noppan toKapik mpuꞌran poKanang koKapik. Caꞌri ica oMeriom ana oIuccip thonat ukul oIeccuo noppan toKapik akwothokkattanthet lon lothathuma ammakka laik iatham wothonceꞌret lon cik.
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 OCamaan ponekathe oIeccuo nokapen ana kwopirakanthet Kapik noka akwiꞌrekat itti,
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Ili, ngkwoꞌrumot nolon lang ila ngkwokat ponekketheik
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Akka mpimmat ngkït kin pul ipa ngkwapponekketheik itti pathoꞌret ul,
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ipa ngkwappokuccethe cik tokït koul appik.
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 Kwaka kꞌran ikacciene ul cik iannoka woIouth
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 OIuccip ana oMeriom thoprttakatherit nolon ilerettathe ukul.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Ittina aCcamaan pethïekathekin akwiꞌrekat oMeriom itti, “Ukul enni wakorronno ul woppot noththok poIccereil iꞌrarok akïtto ana woppot iongothe lon lung aꞌrungkot cik. Walon ilothïlathe nnoKapik ana ul woppot wꞌra lon lung.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 Othakka itti alon inako nan ilamuꞌruttakot ncik nomïkït moppot ana thiak thethung cïkït icarak ere kiꞌrittang.”
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Pul pꞌrek pokat cik pothernte lon loKapik Anna pul ipopari ukul woPanuil ponopothok pAccir. Kwokat cik pukkwat, kwikkot cik akin olle luput leꞌreꞌrapuruk akka okin thittettot
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 anaruk olle piathe akwokwentakat curuma mono aluput othakkakat arrial wocoꞌrin ana ikken kocoꞌrin (84). Kwannokorronno noppan toKapik aththik anaruk kwokat cik akwaꞌraꞌra ngaꞌrama ngkoꞌra ana icïngkï, ocoꞌro nothuꞌrit ana aꞌra ngaꞌrama.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Caꞌri cen kwakkakanthet kin tokït ken akwekat Kapik thopira noka akwerekanthet ul lon lokkul appik iokat cik akin oꞌrïkot itti pul ipathoꞌret ul wonokaꞌran koUruccelim.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Anakka oMeriom ana oIuccip thokkothe lon appik ilonu itti lakkattat ammakka lon lothonceꞌret lon cik loIli, okin thopakkathe noththok poCelïl nokaꞌran ken koNaccir.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Ana ukul wocokkakathe athakkakat wonthomat. Wokat winaik nti ica ana thoporot thoKapik thokat nan.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Lokat cik itti amma thuput thaat ithie oththan ana onnan thaeo nokaꞌran koUruccelim akin thokkot kamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Anakka kwokkothe luput attul ana ikken keꞌra (12) akin oingkanthet kamuthe ammakka lokat cik.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 Anakka kamuthe komttathe okin thurokathe akin opakkot tuan nokaꞌran koNaccir anaruk ukul woththettakathe nan thoceken nokaꞌran koUruccelim ana okin thommat nan.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Akin opri itti kwaik iul iakin thaik nokurtti, okin thoingkathe okkwot caꞌri culukku. Ittina akin ikkat cik akin okwancothok nokuꞌri ken ana napurukon.
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 Anakka okin thanniothok okin thopakkathe ciki nokaꞌran koUruccelim akin othokwancothok.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Anakka maꞌri mothakkat mꞌrapuruk akin okwancothok akin othiathok noppan toKapik akwikkoik ithoꞌrkït thoul iangkene akwoccïkot kin ana ipitto kin lon.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Okkwion ithoccïkothok thokat cik akin oprttakot tit nothinaik thung ana nothothïlet tit tholon lung.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Anakka oththan akin onnan thimmarok okin thoprttakatherit. Annan iꞌrekathok itti, “Ukul wïn, ngkwokkinthet nïn ittina akaintha? ïnthokat cik ïnokwancothung ïnoththe amïkït mellat ikarak.”
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Aukul ipittat itti, “Ngintha akka anthokat cik annokwancinthin? Nthomma itti mponu itti mpaka toppan tongappai?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Akin ommakat ila kwonu itti kwiꞌret kin.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ittina okin thoingkathe nokaꞌran koNaccir ana kwoccïkathe lon len. Anaruk onnan pangwathe lon len appik nocïkït cung.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Ittina oIeccuo pocokkakathe, athinaik thung nti ica arttakot nan ana Kapik kongakathok ana ul cakuruk wongakathok.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.