Lucas 1
Lumun (LMD) vs NAA
1 Pangkin oThiappiloc, ul woppot wokurrot lon ana aꞌrupu iokat cik ïcat tokït konnon.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Okin thokurrot lon ammakka lerettanet nïn nul immat lon ncinomun ana okin ithongkenet lon loKapik.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ana inakka oun ngka kin pommakothe lon appik nci nomun kicce, mpongothe itti mpakurrot cene othettot cik kicce anokurrinung oThiappiloc pul iprïk,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 othakka itti aina anganna lon ilaik ïcat ila ngkwappongkenettat.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Nocaꞌri coIruthuc ili woIouthia, pul pꞌrek pokat cik ponoppan toKapik poccot kꞌran itti oCekkeria ipokat ikuthuk koul wonoppan toKapik wApia ana opari Alicepeth pokat cakuruk pothiki thoul wonoppan toKapik worikuthuk kArun.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Okin oththuththeꞌra thokat thoporot tokït koKapik ana nthoccokothe lon loIli appik iliꞌrettat ana nthoꞌrumot nolon ilamakittat papenang.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Anaruk okin thellat nyukul akka Alicepeth pokat papucung ana okin aththeꞌra thokat thukkwat.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Caꞌri cꞌrek caCekkeria pokat cik akwokkot ngre noppan toKapik ammakka ook pul ponoppan toKapik nocaꞌri cung icapinthok
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 kwokat pummuntat nthokkwo moꞌrio ammakka thathuma thoul wonoppan toKapik thokat akweo noppan toIli akwothokꞌre ngaꞌra iokkunako amutha.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Anakka caꞌri caat cothokꞌre ngaꞌra iakkunako amutha, ul iaꞌra ngaꞌrama wokat cik waꞌrantakothe thapat aꞌra ngaꞌrama.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ittina auꞌrupa wothothïlettat woIli ummanthok ncik, acoꞌrat thokkun wothothari woruꞌrot tonoppan toKapik na ngaꞌra iakkunako ngokat akꞌrettat.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Anakka oCekkeria pimmat uꞌrupa wothothïlettat woKapik akwirrat tit akwipat nꞌre.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Anaruk uꞌrupa wothothïlettat woKapik wiꞌrekathok itti, “Cekkeria, kirrnni ipo nꞌre. Kapik koccïkothe ngaꞌrama ngang, opari pang Alicepeth pakwoninung ukul iocura ana ngkwaccie kꞌran itti oIuanna.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Kwapirieng noka ana ul woppot wapirane thokwonta thung noka
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 akka kwaka prïk tokït koIli. Kwakannïkko ngapak ana Kanang ikupupure kaka naak nciki icarak connan.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Kwakkaprtto ul woIccereil woppot nti ilon ilokithak apakkinthet Ili Kapik ken.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ana kweo tokït koIli iKanang ikupupure ana puꞌran popul pothernte lon loKapik oIlia ana kwapakket mïkït moththan ponyukulon ikuꞌri nynyukul nyen, ana kwakkaprtto ul iokat wꞌrat lon ilocoꞌrotheik angkot lon lothina cik nti ica loul woKapik. Kwakuccenthet thanthan thoIli ul cik.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 ACekkeria ipittat uꞌrupa wothothïlettat woKapik itti, “Mpina itti laik ïcat taththa? Mpukkwat ana opari pin pukkwat.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Uꞌrupa wothothïlettat woKapik wothïanthok tit itti, “Oun oCepereil. Mpaik pacoꞌro tokït koKapik ana mpothïlathe anathiꞌrethung lon elli iloporot.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Anaruk inakka ngkworakket lon lin ilathokaik ïcat nocaꞌri cen, ngkwannere puccuk alon ila mpiꞌrethung othakkakat.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Caꞌri cen ul wokat cik aꞌrïkot oCekkeria thapat aprttakot tit itti ngintha akka kwoccinet cik puccuk noppan toKapik.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Anakka kwoppothe thapat kwommakathe erenekin akwikat cik akwere nyaun akin inakat itti kwimmathe loꞌrek noppan toKapik anaruk kwoꞌrungkwathe pomma nthon.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Anakka maꞌri mung mothokkot ngre noppan toKapik momttathe kwopakkothe tuan.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Anakka lon len lomttathe ana nomaꞌri motte apari Alicepeth oppekathe ana kwikkatheik noppan anok ukuluk okorronno oppot thapat.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Kwiꞌrekathe itti, “Ili akkokkinthin elli, kokenerin thongat thung nomaꞌri emmi ana kwopaꞌrenin thothia cik thin tokït koul.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Nokwanok ikꞌrakkuruk aKapik othïat uꞌrupa wothothïlettat wung ioccot kꞌran itti oCepereil ciki nokaꞌran koNaccir ikaik noththok poCelïl,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 nokkul ioiꞌre iakannaꞌrutta ngngin aththik woccot kꞌran itti oMeriom iokat wokkaccakinet pul ipoccot kꞌran itti oIuccip thiki thoThauth.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Uꞌrupa wothothïlettat woKapik woingkanthok aiꞌrekat itti, “Taththa okkwi ipa Kapik kongothe cannan, Ili waik naung.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 OMeriom pipanthet lon len nꞌre akwoprttakanthet thomicco then tit.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Anaruk uꞌrupa wothothïlettat woKapik wiꞌrekathok itti, “Meriom, kirrnni ipo nꞌre, oung pul ipa Kapik kongothe.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ngkwappet ana ngkwakwono ukul iocura ana ngkwaccie kꞌran itti oIeccuo.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Kwaka prïk ana kwakkarako itti ukul wokkwi ipaik cittothiꞌrot. Ili Kapik wethok prrok poththan oThauth,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 ana kwathakka ili wothiki thoIakup thupuththuput ana ngili ngung ngakannomttat thupuththuput.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 AMeriom ipittat uꞌrupa wothothïlettat woKapik itti, “Elli lathakka taththa akka mparthuk poiꞌre ana mpomma pul ipocura?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik othïat tit itti, “Kanang ikupupure kanthan naung ana puꞌran poKapik korothiꞌrot paka naung. Ilen akka ukul iakwonta nti iaung wakkarako itti ukul woKapik.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ana manna Alicepeth pokuꞌri kang poppethe ipa ul wokat cik aere itti kwokat pucung. Ana kwoppethe ponu anok wꞌrakkuruk.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Akka lon lella ilalkothe Kapik.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 AMeriom othïat tit itti, “Oun pul iparekine Ili. Alothakkanin menik ammakka ngkwiꞌret.” Auꞌrupa wothothïlettat woKapik oththekat naak.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Caꞌri cen oMeriom purokathe akwiꞌrikittakat okuꞌrot nokaꞌran noththok poIouthia.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Akwoingkat tuan thoCekkerian akwomiccat Alicepeth.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Anakka Alicepeth poccïkothe poꞌre poMeriom aukul ikkat cik aurttuko nti icarak aKanang ikupupure oꞌrat nAlicepeth.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Akwiꞌrekat lon mpoꞌre cittan itti, “Oung akkethïettat nti iul iari appik ana ukul iathokwono wethïettat.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Turuk itti ngintha akka mpongakinthet ittina, itti onnan poIli painin?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Akka poꞌre pothomicco thang poꞌrorin iunu aukul ikkat cik aurttuko nthopira noka nciki icarak.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Pul pethïekothe cik ipoccokothe lon loKapik nocïkït ila Ili wiꞌrethung lathakka ïcat.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 AMeriom iꞌrekat itti,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ana kanang kin kopiranet Kapik noka akka ook pothoꞌret thin
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 akka kwokwarikothin ipa piak pung.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Akka okkwi ipakannalkakot pokkinthin lon lrïk
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Thiak thung thaine ul iothianok cik thiki thiki.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Kwokkothe ngre mpuꞌran pung
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Kworpethe nili cik nnorrok wen
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Kwoththikiethe ul iamat naꞌrupu woppot ioporot
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Kwittarothe piak pung iparekinok oIccereil,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Ana ammakka kwonekkenthet Aprein ongappa ponnon lon cik ana thiki thung thupuththuput.”
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 OMeriom pikkatheik okin Alicepeth anok wꞌrapuruk akwopakkat tuan thanung.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Anakka caꞌri cainet Alicepeth itti kwakwono akwokonat ukul iocura.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ul wonocürük ana kuꞌri kung woccïkathe itti Ili wipot thiak thung nthokkinthok lon iloporot ana okin thopirakathe noka okin aththungon.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Anakka ukul wothikkiet maꞌri mormor okin thakkakathe akin athokekkiet ana okin thokat thongothe itti okin thaccie kꞌran koththan itti oCekkeria
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 anaruk onnan piꞌrekathe itti, “Aa, kwaccietta kꞌran itti oIuanna.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Aul iꞌrekathok itti, “Pul pella nti ikuꞌri kang iponu kꞌran ammakka engki.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ittina akin erekanthet oththan pokkul inyaun itti akwiꞌrekin itti ukul wacco kꞌran itti okkwen.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Akwipittat kuruthut akwokurrot nan itti, “Kꞌran kung itti oIuanna.” Aul oprttakat tit appik.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Nci cïnang athon thoththan pokkul anyat ana thuꞌre thung apprikat akwikkat cik akwere lon lothomereket Kapik.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ul wonocürük wipathe nꞌre appik ana ul wikkatheik aeret lon len appik naꞌran wonoththok poIouthia.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ana okkwion ithoccïkothe lon len thikkatheik akin oprttakot tit akin ipittarot lon itti, “Ukul enni wathothakka ngintha amma wocokkat?” akka ukun woIli Kapik wokat naak.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 AKanang ikupupure oꞌrat naththan oCekkeria akwikkat cik akwere lon ilanthan akwiꞌrekat itti,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Athopira noka oka noIli, Kapik koIccereil
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Kwonekkenthet ton pul cik mpuꞌran prïk pathoꞌret ton pothiki thoThauth.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ammakka kwiꞌrethe ul wothernte lon lung womaꞌrot.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Itti kwaꞌret ton nnothoꞌrak thonnon
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Okkwokenet ongappan thonnon thoporot
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 thonekket lon cik itha kwonekketheik okin ongappa ponnon Aprein.
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Itti kwakkieron cik nti inyaun nyothoꞌrak thonnon
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ana oka thupupure ana thoporot tokït kung thupuththuput ammakka oron thaik.”
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 “Ana oung ukul win, ngkwakkarako itti pul pothernte lon loKapik kocittothiꞌrot
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 atherene ul wung lon lothoꞌrettat itti laka
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Elli akka Kapik konnon konu thiak thonnon.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 OMiccie pathere lon ilaik ïcat ilaka ere kꞌran kocïngkï ikathocciene ul cik iaik iꞌrïmak
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ana ukul wokat cik acokka ana athakka wonthomat iKanang ikupupure, ana kwikkatheik ithampang ithonthomat puccuk mono akwummat ncik tokït koul woIccereil.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.