Lucas 14

Lumun (LMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Caꞌri cꞌrek caCcepith caIeccuo pappeot tuan topul pꞌrek iprïk nti iul woPriccin akin thoꞌrkoik. Kwokat akwoccurat kït nan papenang.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Cïnang apul pꞌrek ocoꞌrat tokït koIeccuo poththakathe tacok cik.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 AIeccuo ipittat ul woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik akwiꞌrekat kin itti, “Lon locoꞌrotheik itti pul pittiettat nocaꞌri caCcepithi? ana amma okorronnok itti ïï pakinnittiettari?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Anaruk okin thangkatheik menik aIeccuo onekat pul akwittiekat akwothïat ikathar.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Ittina kwipittathekin itti, “Amma opilin nti ianon ponu ukul ana manna ngura ngapothe irok nocaꞌri caCcepith, ngkwakannontho nti iroki?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Ana okin thellakathe ilakin iꞌre.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Anakka oIeccuo pinat itti ul iakkarakot wummo aꞌran iathiakine cik wocittokït aikkoik nan akwokkwiekanthet kin lon kuru ncik itti,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Amma opilin pakkarothung kamuthe kothipa kirrnni ikkoik nokaꞌran ikathiakine cik akka opilin pikko paththoka pakkarakot cakuruk ipathiakine cik naung.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Akka pul poruan ipakkarot non aththuththeꞌra panthan ana pamethung itti, ‘Urokinet pul empi nokaꞌran engki apikkoik.’ Ittina athiakat cik aurokat athikkat cik thoceken.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Anaruk amma ngkwakkarakothe kamuthe kꞌrek ikkik ciththoceken ana amma pul ipakkarorung paat ana pamethung itti, ‘Opuruko pin, aꞌrik athikkoik nokaꞌran ikoporot.’ Ittina ngkwaka pothiakinet cik tokït kopuruko pangon ithakkarakot appik.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Akka okkwi ipathikkie ka kung prïk kwathikkietta potte, ana okkwi ipathikkie ka kung potte kwathikkietta prïk.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Ittina aIeccuo iꞌrekat pul ipakkarro ul itti, “Amma ngkwokkothe thuꞌrit korronno akkarot opuruko pangon ana opangkangon ana ul ionu kaman iccik kang iaaꞌrthan akka amma ngkwakkarot kin ana okin thaꞌrkoik ana okin thakkarothung kamuthe ken cakuruk ana ittina ngkwokkettat pꞌrïn.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Anaruk amma ngkwonu kamuthe akkari ul iella aꞌrupu cik ana ianiꞌrilla ana iaimico ana iꞌrimathe
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 ana ngkwethïettat cik. Akka okin thomma ethung lon iloporot, Kapik akkethung lon iloporot nocaꞌri ica ul ioporot uroko nti ithio.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Anaruk akka puꞌrek nti iul iokat cik nokuppuꞌrung kothuꞌrit okin oIeccuon poccïkothe lon len akwiꞌrekat oIeccuo itti, “Thethïe thaka nopul ipaꞌrkoik nokamuthe ingili ngoKapik.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 AIeccuo othïat tit itti, “Pul pꞌrek pokkothe kamuthe mono apakkarat ul woppot.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ana nocaꞌri cokamuthe kwothïathe ul wung iarekinok athiꞌret ul iokat wakkarakot itti, ‘Wanthan akka thuꞌrit thokuccettatheik pꞌrïn appik ana kamuthe kaik kathokkattat.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Anaruk okin appik thikkatheik akin ere lon kurekkurek ilannokorronnokin itti okin thaeo. Opaththi porokït piꞌret itti, ‘Mpurno okero kopon ana mpaik pathokatha ana ngkwakorronnon aneo.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Apilin iꞌrekat itti, ‘Mpurno okero nyura attul inyarako ngngin ana mpaik pathenekke ana ngkwakorronnon aneo.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Apilin iꞌrekat itti, ‘Mpurnnipo pari ana mpaik pakannanthan.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Apul ipareko okkaprttakat ntan apathiꞌrekat opït. Ittina apul poruan uakat ka apothïat pul ipareko itti, ‘Ngko cokoccokot akkatte iathar ittïttïk ana iarran woricarak coman aipo ul ntan cene iella aꞌrupu cik ana ul iomma onyaro ana iiꞌrimathe ana ul iaimico.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Apul ipareko iꞌrekat opït itti, ‘Lon ila ngkwiꞌret itti lakkattat lokkattathe appik anaruk icci lꞌrek lappokkattat.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Apït iꞌrekat pul ipareko itti, ‘Ngko akkette iathar ittïttïk ana iarran wokaman aiꞌret ul anthan puccuk akaman kin oppakat nul.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Mpiꞌrethung itti pul pella nti iul iakkarakot pinot thuꞌrit enthi aththik.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Ul wakat cik cungkut coppot ammakot oIeccuo akwoprttakat kin akwiꞌrekat itti,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Amma opilin painin ana kwakannongathin cannan naththan ana onnan ana opari ana nyukul nyung ana opangon ithomura ana ithari ana manna thikkoik thung, kwannothakka pul pin ipammakothin.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Okkwi ipakannangkot itti kwaccokot thiak ana io nti ilon lin kwannothakka pul pin ipammakothin.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Nantome itti opilin pongothe nti ianon itti kuno man mïttïk ana mukwit. Kwannikkoik kappak akwothangante cekerek caꞌrupu iunta ngngin akwokatha itti amma kwonu akucci woppot iamarttinok ngrei?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Akka amma kwokkothe millang mono akwomma omartto thuno, okkwi ipimma lon len paccirok ngngin
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 akwiꞌre itti, ‘Opaththi empi purokiet man ncik itti kuno ana kwomakathe omartto.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Nantome itti ili waik wathorro iili wꞌrek, wannikkoik athangante ul worithoꞌrak wung akwokatha itti amma ook akkarro ili wen ionu ul worithoꞌrak athar arrial (20,000) nul wung worithoꞌrak iaik athar attuli (10,000)?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Akka amma lalkothok itti kwannorro iaak kwathïot pul apothipitto lon lothopakkot ikuꞌri akkwarthuk ciththan.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Laik menik cakuruk okkwi ipannopaꞌrine lon cik appik, kwannothakka pul pin ipammakothin.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Nguculoththu ngoporot anaruk amma ngothakkat ngocalang, ngappothikkietta ngira taththa?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ngannoka ngoporot nocapu ana nopocok anaruk nguntat cik.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.