Lucas 14
Lumun (LMD) vs NAA
1 Caꞌri cꞌrek caCcepith caIeccuo pappeot tuan topul pꞌrek iprïk nti iul woPriccin akin thoꞌrkoik. Kwokat akwoccurat kït nan papenang.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Cïnang apul pꞌrek ocoꞌrat tokït koIeccuo poththakathe tacok cik.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 AIeccuo ipittat ul woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik akwiꞌrekat kin itti, “Lon locoꞌrotheik itti pul pittiettat nocaꞌri caCcepithi? ana amma okorronnok itti ïï pakinnittiettari?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Anaruk okin thangkatheik menik aIeccuo onekat pul akwittiekat akwothïat ikathar.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ittina kwipittathekin itti, “Amma opilin nti ianon ponu ukul ana manna ngura ngapothe irok nocaꞌri caCcepith, ngkwakannontho nti iroki?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ana okin thellakathe ilakin iꞌre.
6 A isto nada puderam responder.
7 Anakka oIeccuo pinat itti ul iakkarakot wummo aꞌran iathiakine cik wocittokït aikkoik nan akwokkwiekanthet kin lon kuru ncik itti,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Amma opilin pakkarothung kamuthe kothipa kirrnni ikkoik nokaꞌran ikathiakine cik akka opilin pikko paththoka pakkarakot cakuruk ipathiakine cik naung.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Akka pul poruan ipakkarot non aththuththeꞌra panthan ana pamethung itti, ‘Urokinet pul empi nokaꞌran engki apikkoik.’ Ittina athiakat cik aurokat athikkat cik thoceken.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Anaruk amma ngkwakkarakothe kamuthe kꞌrek ikkik ciththoceken ana amma pul ipakkarorung paat ana pamethung itti, ‘Opuruko pin, aꞌrik athikkoik nokaꞌran ikoporot.’ Ittina ngkwaka pothiakinet cik tokït kopuruko pangon ithakkarakot appik.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Akka okkwi ipathikkie ka kung prïk kwathikkietta potte, ana okkwi ipathikkie ka kung potte kwathikkietta prïk.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ittina aIeccuo iꞌrekat pul ipakkarro ul itti, “Amma ngkwokkothe thuꞌrit korronno akkarot opuruko pangon ana opangkangon ana ul ionu kaman iccik kang iaaꞌrthan akka amma ngkwakkarot kin ana okin thaꞌrkoik ana okin thakkarothung kamuthe ken cakuruk ana ittina ngkwokkettat pꞌrïn.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Anaruk amma ngkwonu kamuthe akkari ul iella aꞌrupu cik ana ianiꞌrilla ana iaimico ana iꞌrimathe
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 ana ngkwethïettat cik. Akka okin thomma ethung lon iloporot, Kapik akkethung lon iloporot nocaꞌri ica ul ioporot uroko nti ithio.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Anaruk akka puꞌrek nti iul iokat cik nokuppuꞌrung kothuꞌrit okin oIeccuon poccïkothe lon len akwiꞌrekat oIeccuo itti, “Thethïe thaka nopul ipaꞌrkoik nokamuthe ingili ngoKapik.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 AIeccuo othïat tit itti, “Pul pꞌrek pokkothe kamuthe mono apakkarat ul woppot.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Ana nocaꞌri cokamuthe kwothïathe ul wung iarekinok athiꞌret ul iokat wakkarakot itti, ‘Wanthan akka thuꞌrit thokuccettatheik pꞌrïn appik ana kamuthe kaik kathokkattat.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Anaruk okin appik thikkatheik akin ere lon kurekkurek ilannokorronnokin itti okin thaeo. Opaththi porokït piꞌret itti, ‘Mpurno okero kopon ana mpaik pathokatha ana ngkwakorronnon aneo.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Apilin iꞌrekat itti, ‘Mpurno okero nyura attul inyarako ngngin ana mpaik pathenekke ana ngkwakorronnon aneo.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Apilin iꞌrekat itti, ‘Mpurnnipo pari ana mpaik pakannanthan.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Apul ipareko okkaprttakat ntan apathiꞌrekat opït. Ittina apul poruan uakat ka apothïat pul ipareko itti, ‘Ngko cokoccokot akkatte iathar ittïttïk ana iarran woricarak coman aipo ul ntan cene iella aꞌrupu cik ana ul iomma onyaro ana iiꞌrimathe ana ul iaimico.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Apul ipareko iꞌrekat opït itti, ‘Lon ila ngkwiꞌret itti lakkattat lokkattathe appik anaruk icci lꞌrek lappokkattat.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Apït iꞌrekat pul ipareko itti, ‘Ngko akkette iathar ittïttïk ana iarran wokaman aiꞌret ul anthan puccuk akaman kin oppakat nul.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Mpiꞌrethung itti pul pella nti iul iakkarakot pinot thuꞌrit enthi aththik.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Ul wakat cik cungkut coppot ammakot oIeccuo akwoprttakat kin akwiꞌrekat itti,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Amma opilin painin ana kwakannongathin cannan naththan ana onnan ana opari ana nyukul nyung ana opangon ithomura ana ithari ana manna thikkoik thung, kwannothakka pul pin ipammakothin.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Okkwi ipakannangkot itti kwaccokot thiak ana io nti ilon lin kwannothakka pul pin ipammakothin.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Nantome itti opilin pongothe nti ianon itti kuno man mïttïk ana mukwit. Kwannikkoik kappak akwothangante cekerek caꞌrupu iunta ngngin akwokatha itti amma kwonu akucci woppot iamarttinok ngrei?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Akka amma kwokkothe millang mono akwomma omartto thuno, okkwi ipimma lon len paccirok ngngin
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 akwiꞌre itti, ‘Opaththi empi purokiet man ncik itti kuno ana kwomakathe omartto.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Nantome itti ili waik wathorro iili wꞌrek, wannikkoik athangante ul worithoꞌrak wung akwokatha itti amma ook akkarro ili wen ionu ul worithoꞌrak athar arrial (20,000) nul wung worithoꞌrak iaik athar attuli (10,000)?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Akka amma lalkothok itti kwannorro iaak kwathïot pul apothipitto lon lothopakkot ikuꞌri akkwarthuk ciththan.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Laik menik cakuruk okkwi ipannopaꞌrine lon cik appik, kwannothakka pul pin ipammakothin.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Nguculoththu ngoporot anaruk amma ngothakkat ngocalang, ngappothikkietta ngira taththa?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Ngannoka ngoporot nocapu ana nopocok anaruk nguntat cik.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.