Lucas 14

Lumun (LMD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Caꞌri cꞌrek caCcepith caIeccuo pappeot tuan topul pꞌrek iprïk nti iul woPriccin akin thoꞌrkoik. Kwokat akwoccurat kït nan papenang.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Cïnang apul pꞌrek ocoꞌrat tokït koIeccuo poththakathe tacok cik.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 AIeccuo ipittat ul woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik akwiꞌrekat kin itti, “Lon locoꞌrotheik itti pul pittiettat nocaꞌri caCcepithi? ana amma okorronnok itti ïï pakinnittiettari?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Anaruk okin thangkatheik menik aIeccuo onekat pul akwittiekat akwothïat ikathar.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Ittina kwipittathekin itti, “Amma opilin nti ianon ponu ukul ana manna ngura ngapothe irok nocaꞌri caCcepith, ngkwakannontho nti iroki?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ana okin thellakathe ilakin iꞌre.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Anakka oIeccuo pinat itti ul iakkarakot wummo aꞌran iathiakine cik wocittokït aikkoik nan akwokkwiekanthet kin lon kuru ncik itti,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Amma opilin pakkarothung kamuthe kothipa kirrnni ikkoik nokaꞌran ikathiakine cik akka opilin pikko paththoka pakkarakot cakuruk ipathiakine cik naung.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Akka pul poruan ipakkarot non aththuththeꞌra panthan ana pamethung itti, ‘Urokinet pul empi nokaꞌran engki apikkoik.’ Ittina athiakat cik aurokat athikkat cik thoceken.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Anaruk amma ngkwakkarakothe kamuthe kꞌrek ikkik ciththoceken ana amma pul ipakkarorung paat ana pamethung itti, ‘Opuruko pin, aꞌrik athikkoik nokaꞌran ikoporot.’ Ittina ngkwaka pothiakinet cik tokït kopuruko pangon ithakkarakot appik.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Akka okkwi ipathikkie ka kung prïk kwathikkietta potte, ana okkwi ipathikkie ka kung potte kwathikkietta prïk.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ittina aIeccuo iꞌrekat pul ipakkarro ul itti, “Amma ngkwokkothe thuꞌrit korronno akkarot opuruko pangon ana opangkangon ana ul ionu kaman iccik kang iaaꞌrthan akka amma ngkwakkarot kin ana okin thaꞌrkoik ana okin thakkarothung kamuthe ken cakuruk ana ittina ngkwokkettat pꞌrïn.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Anaruk amma ngkwonu kamuthe akkari ul iella aꞌrupu cik ana ianiꞌrilla ana iaimico ana iꞌrimathe
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 ana ngkwethïettat cik. Akka okin thomma ethung lon iloporot, Kapik akkethung lon iloporot nocaꞌri ica ul ioporot uroko nti ithio.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Anaruk akka puꞌrek nti iul iokat cik nokuppuꞌrung kothuꞌrit okin oIeccuon poccïkothe lon len akwiꞌrekat oIeccuo itti, “Thethïe thaka nopul ipaꞌrkoik nokamuthe ingili ngoKapik.”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 AIeccuo othïat tit itti, “Pul pꞌrek pokkothe kamuthe mono apakkarat ul woppot.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Ana nocaꞌri cokamuthe kwothïathe ul wung iarekinok athiꞌret ul iokat wakkarakot itti, ‘Wanthan akka thuꞌrit thokuccettatheik pꞌrïn appik ana kamuthe kaik kathokkattat.’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Anaruk okin appik thikkatheik akin ere lon kurekkurek ilannokorronnokin itti okin thaeo. Opaththi porokït piꞌret itti, ‘Mpurno okero kopon ana mpaik pathokatha ana ngkwakorronnon aneo.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Apilin iꞌrekat itti, ‘Mpurno okero nyura attul inyarako ngngin ana mpaik pathenekke ana ngkwakorronnon aneo.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Apilin iꞌrekat itti, ‘Mpurnnipo pari ana mpaik pakannanthan.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Apul ipareko okkaprttakat ntan apathiꞌrekat opït. Ittina apul poruan uakat ka apothïat pul ipareko itti, ‘Ngko cokoccokot akkatte iathar ittïttïk ana iarran woricarak coman aipo ul ntan cene iella aꞌrupu cik ana ul iomma onyaro ana iiꞌrimathe ana ul iaimico.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Apul ipareko iꞌrekat opït itti, ‘Lon ila ngkwiꞌret itti lakkattat lokkattathe appik anaruk icci lꞌrek lappokkattat.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Apït iꞌrekat pul ipareko itti, ‘Ngko akkette iathar ittïttïk ana iarran wokaman aiꞌret ul anthan puccuk akaman kin oppakat nul.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Mpiꞌrethung itti pul pella nti iul iakkarakot pinot thuꞌrit enthi aththik.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ul wakat cik cungkut coppot ammakot oIeccuo akwoprttakat kin akwiꞌrekat itti,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Amma opilin painin ana kwakannongathin cannan naththan ana onnan ana opari ana nyukul nyung ana opangon ithomura ana ithari ana manna thikkoik thung, kwannothakka pul pin ipammakothin.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Okkwi ipakannangkot itti kwaccokot thiak ana io nti ilon lin kwannothakka pul pin ipammakothin.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Nantome itti opilin pongothe nti ianon itti kuno man mïttïk ana mukwit. Kwannikkoik kappak akwothangante cekerek caꞌrupu iunta ngngin akwokatha itti amma kwonu akucci woppot iamarttinok ngrei?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Akka amma kwokkothe millang mono akwomma omartto thuno, okkwi ipimma lon len paccirok ngngin
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 akwiꞌre itti, ‘Opaththi empi purokiet man ncik itti kuno ana kwomakathe omartto.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Nantome itti ili waik wathorro iili wꞌrek, wannikkoik athangante ul worithoꞌrak wung akwokatha itti amma ook akkarro ili wen ionu ul worithoꞌrak athar arrial (20,000) nul wung worithoꞌrak iaik athar attuli (10,000)?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Akka amma lalkothok itti kwannorro iaak kwathïot pul apothipitto lon lothopakkot ikuꞌri akkwarthuk ciththan.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Laik menik cakuruk okkwi ipannopaꞌrine lon cik appik, kwannothakka pul pin ipammakothin.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Nguculoththu ngoporot anaruk amma ngothakkat ngocalang, ngappothikkietta ngira taththa?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ngannoka ngoporot nocapu ana nopocok anaruk nguntat cik.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.