João 5

Lumun (LMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nomaꞌri motteik oIeccuo pokuꞌrathe nokaꞌran koUruccelim nokamuthe koul woIouth.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Ana ciki icarak coman conokaꞌran koUruccelim, kꞌral kokat iccik kokathat kolungkat konat kꞌran ngkarru koIpranin itti kꞌral koPeththictha ikokkwettathe ithoꞌrkït nucu ukuluk.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Ul woppot wokakkat cik aïcaccat cik than ana anna ul than iongo ana iꞌrimathe ana iaimico [akin oꞌrïllïkot ngꞌri iauro.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Ana caꞌri cꞌrek uꞌrupa wothothïlettat woIli wokat cik than aꞌrïntïtto ngꞌri ana okkwi iporpot tit cittokït aiꞌri ngaꞌrïntïttakot kwittat nnomio ima kwonat.]
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Pul pꞌrek pokat cik than pongo luput arrial ana alkaire ana ikken mormor (38).
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Anakka oIeccuo pimmarok akwïcat cik, akwinakat itti pul pen pokat cik ittina luput loppot akwipittat pul pen itti, “Ngkwongothe itti ngkwathakka poporori?”
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Apul ipongo othïat tit itti, “Pul pella ipittarothin itti parpekin ikꞌral amma ngꞌri ngoꞌrïntïttakot ncik. Amma mpenekket itti mparpo ikꞌral anothïot opilin poththethe tokït kin.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Ittina aIeccuo iꞌrekathok itti, “Urokothe kapik, aneko aꞌrangkal wang aeo.”
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Apul othakkakat poporot accokkot ana ponekathe aꞌrangkal ana poingkathe.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 ana ul woIouth wiꞌrekathe pul ipothakkat poporot itti, “Caꞌri enci caCcepith ana lon lothonceꞌret lon cik lakannokorronnung itti ngkwaneko aꞌrangkal wang.”
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Anaruk pul piꞌrekathe itti, “Pul ipothikkierin poporot piꞌrethin itti, ‘Oneki aꞌrangkal wang aeo.’”
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Okin thipittathok itti, “Pul piatha pen ipiꞌrethung itti oneki aꞌrangkal wang aeo?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Pul ipothakkat poporot pappommat kꞌran kwokkwi ipittiethok akka oIeccuo pappiꞌrikot icungkut coul icokat cik cïnang.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Ana nomaꞌri motte oIeccuo paththiathok noppan toKapik akwiꞌrekathok itti, “Antoccïkot, katha ngkwothakkat poporot kirrnni appokkot lon lꞌrek ilokithak akka alꞌrek ainung ilokithak cannan.”
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Pul poingkathe ana paththiꞌrekat ul woIouth itti, oIeccuo akkothikkierok poporot.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Ittina ul woIouth wikkatheik akkiet oIeccuo thiak akka kwittiethe pul pen nocaꞌri caCcepith.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 OIeccuo piꞌrekathekin itti, “Ongappa paik pareko appinappin ana manna inenni ana oun cakuruk paik pareko.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Ana nti ilon elli ul woIouth wikkatheik akwancot kathar ikakin okkwothok ngngin, okorronno oka itti akka kwarrothe lon lacaꞌri caCcepith cik tulluk, anaruk akka kwokat cik akwakkaro Kapik itti oththan pung, ana akwarppithie ka kung ngKapik.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 OIeccuo pothïanthet kin tit itti, “Mpiꞌret non ilaik ïcat, ukul wakannokkot ngre nti ica cung pellek, wakkot ngre ia kwimmat oththan akwokkot, akka ngre ia aththan okkot ukul wakkot cakuruk.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Oththan pokkul pongothe ukul ana kwakenek lon ila akwokkot appik. Ana oththan pokkul pakene ukul manna aꞌrupu wïttïttïk nenni ia akwokkot nnothittiet pul empi. Ana onon thaprttakot tit ïcarïcat.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Ana ammakka oththan purokie ul illet nti ithio ana ethet kin thikkoik, ana cakuruk ukul wethet okkwion thikkoik itha kwongothe itti kwethet.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Ana icci oththan pokkul pakannakkma pul pꞌrek anaruk kwethet ukul lon lothakkma cik appik ikkun,
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 othakka itti aul appik othiane ukul cik ammakka okin thothianet oththan cik. Okkwi ipakannothiane ukul cik kwakannothiane oththan cik ipothïothok.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 Mpiꞌret non lon ilaik ïcat itti, okkwi ipaccïkot lon lin ana occokot lon nocïkït lokkwi ipothïothin kwikkoik thothupuththuput ana kwakannakkamako kwarrothe thio cik akweo nothikkoik.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Mpiꞌret non lon ilaik ïcat itti, caꞌri caik canthan ana manna cei caat amma okin ithillet occïkot poꞌre pokkul woKapik ana okkwion ithoccïkothe thakkoik.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Ana inakka oththan pokkul akkonu puꞌran pothikkoik ika kung, kwethet ukul wung puꞌran pothikkoik cakuruk ika kung.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Ana kwethok lon lothakkma ikkun akka ook ukul wopul iponyi.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Nokorronno oprttakot tit noꞌron elli akka caꞌri caik canthan caul appik iaik impu occïkot poꞌre pung
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 ana okin thappot thapat ana okkwion ithokkothe lon loporot thuroko akin oꞌrungkat cik, ana okkwion ithokkothe lokithak thuroko akin akkmakat.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Mpakannokkot lon lꞌrek ngka kin pellek, mpakkma ammakka anoccïkot aliꞌrettathin ana thakkma thin thocoꞌrotheik akka mpakannangkot itti mpapirie ka kin noka anaruk okkwi ipothïothin.”
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Amma oun akkopri itti mperet lon lin ngka kin there thin thakannoka ïcat.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Opilin pꞌrek paik peret lon lin ana mpina itti theret lon lin ilon lang laik ïcat.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Onon thothïnthet oIuanna ul ana kwerenet kin lon ilaik ïcat.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Okonnoka itti mpongothe theret ithoul ionyi erethin ngngin anaruk mpiꞌret elli othakka itti annoꞌrettat.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 OIuanna pokat kꞌran kothik ikoccot akocciekat cik ana onon thopirakathe noka ngkꞌran kothik thung papotteik.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Anaruk mponu papꞌrek prïk iperethe nolon loIuanna. Akka ngre ia ngappa pethin itti mpamartto ana iampaik pakkot ngakene itti ongappa pothïothin.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Ana ongappa ipothïothin perethe lon lin ngka kung. Onon thakannoccïkot poꞌre pung ana manna imma ka kung,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 ana manna lon lung lella ianon akka onon thakannoccokot lon nomïkït lokkwi ipa kwothïothe.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Onon thakkakkarot natham noKapik kicce akka onon thiꞌre itti amma nthakkakkarot ana onon thiot thikkoik thothupuththuput. Natham nen neret lon lin,
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 ana icci onon thꞌrat ainin anniot thikkoik.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 Mpakannangkot thopirie noka thoul ionyi
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 anaruk mpina non. Mpina itti onon thella thongat thoKapik nomïkït mon.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Mpaat ngkꞌran kongappa ana onon thꞌrarin anaruk amma opilin paat ngkꞌran kung onon thangat lon lung.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Onon thaccokot lon nomïkït taththa amma onon thapirarne noka, anaruk onon thaik thannokwantot thopira noka ithaik thanthan nakkwi ipa Kapik tulluk?
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Anaruk nokorronno iꞌre itti mparukwet non tokït kongappa. OMucca akkarukwet non, ook ipanon thonekkethe mïkït nan.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Amma onon thaththoccokothe lon loMucca nomïkït mon onon thaaccokothe alin akka ila kwokurrot kwerethin ngngin.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Anaruk onon thaccokot lon ila aniꞌret non taththa amma onon thakonnoccokot lon nomïkït ilokurrakot?”
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.