João 4
Lumun (LMD) vs NVI
1 Aul woPriccin occïkat itti ul wokat cik aukkine oIeccuo ana kwokat cik akwikket kin mamuthie ana ul iammakothok wakot cik arttakat nan woppot noul woIuanna.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Ana ilokat cik ïcat itti, okonnoka oIeccuo akkokat cik akwikket ul mamuthie anaruk ul iammakothok akkokat cik aikket ul mamuthie.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Manakka oIeccuo poccïkothe lon len kwoththekathe noththok poIouthia akwopakkat attang noththok poCelïl.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Anakka kwokat cik akweo ikathar, kwapponu itti kwappo noththok poCcamira.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ittina kwakkakathe nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Cukar noththok poCcamira iccik kocapu ica oIakup pethet opei oIuccip.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ana tok toIakup tokat cik ceneket ana oIeccuo pappokinyanet kurtti akwikkat cik iccik korok. Ana cïngkï cokat acangko ippa.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Anakka pul ipopari poul woCamirin paat thorok itti pathokkwo ngꞌri, oIeccuo piꞌrekathok itti, “Ethin ngꞌri anïkko.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 (Ul iammakothok waweot icarak coman athokette thuꞌrit.)
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Apul ipopari poCamirin iꞌrekathok itti, “Oung pul poul woIouth ana oun pul poul woCamirin ana ngkwipittothin itti mpethung ngꞌri taththa?” (Akka ul woIouth wakïnnïkkarot ngꞌri okin ul woCamirin.)
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 AIeccuo othïanthok tit itti, “Amma ngkwinat thethet nuthuk thoKapik ana okkwi ipaik pipittothung ngꞌri itti kwïkko, ngkwipittothok ana kwethung ngꞌri ngothikkoik thothupuththuput.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Apul ipopari iꞌrekat itti, “Ili, ngkwella papu ipakkura ngꞌri nti irok ana tok tukwit. Ngkwiot ngꞌri ngothikkoik thupuththuput kartha?”
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Oung akkrïk nangappa pïn oIakupi ipethet nïn tok enti, ira kwïkkot ngꞌri ntit ana nyukul nyung ana aꞌrupu worua wungi?
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 AIeccuo othïat tit itti, “Okkwi ipïkko ngꞌri noiꞌri engi, pica pappokkwothok attang,
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 anaruk okkwi ipïkko ngꞌri ianethok, pica pakorronno appokkwothok, akka ngꞌri ia anethok ngathakka cakuꞌrang coiꞌri icallo ngꞌri thothupuththuput.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Apul ipopari iꞌrekathok itti, “Ili, ethin ngꞌri ngen othakka itti apica okorronno okkwothin ana anokorronno anthan thorok itti mpathokkwo ngꞌri attang.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Akwiꞌrekat pul ipopari itti, “Ngko athakkaro olle pang annanthan annaththeꞌra.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Apul ipopari othïat tit itti, “Mpella pꞌre.”
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Lon ilaik ïcat itti ngkwonat eꞌre ukuluk ana pul ipanon thaik ina okorronno oka pꞌre pang. Ittina ila ngkwiꞌret laik ïcat.”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Apul ipopari iꞌrekat itti, “Ili, mpakatha ere ngkwapul potherente lon loKapik.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ongappan thoul woCamiria thokat cik akin aꞌrat ngaꞌrama nocoꞌrong enci anaruk onon ul woIouth thiꞌret itti kaꞌran nanïn thonu itti ïnthaꞌrat ngaꞌrama kaik nokaꞌran koUruccelim.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 AIeccuo iꞌrekat itti, “Pul ipopari, occïkothe lon lin, caꞌri cꞌrek caik canthan ica anon okorronno aꞌranthet Kapik ongappa ngaꞌrama nocoꞌrong enci ana manna nokaꞌran koUruccelim.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Onon thoul woCcamirin thaꞌrane aꞌrupu ngaꞌrama ianon thomma, onïn ul woIouth thaꞌrane aꞌrupu ngaꞌrama ianïn thina akka thoꞌrettat thanthan noul woIouth.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Anaruk caꞌri caik canthan ana cei caat amma ul iaꞌra ngaꞌrama ïcarïcat aꞌrane ongappa ngaꞌrama ngkanang ana llon ilaik ïcat akka okin ithaꞌra ngaꞌrama ammakka enthi akka ongappa paik pakwantot.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Kapik kaKanang ana okkwion ithaꞌranok ngaꞌrama thonu itti okin thaꞌra ngaꞌrama ngkanang ana lon ilaik ïcat.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Apul ipopari iꞌrekat itti, “Mpina itti oMiccie paik panthan okkwi ipa Kapik kaik kathiot, ana amma kwaat kwakeneron lon ncik appik.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Ittina aIeccuo iꞌrekat itti “Oun pen ipaik perenung.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Ana ittina aul iammakothok okkaprttakat ntan akin oprttakat tit akka okin thaththiothok akwerene pul ipopari. Anaruk pul pella ipipittathe itti, “Ngintha akkaik?” Ana manna itti, “Ngkwerene pul empi akaintha?”
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Ittina apul ipopari oththekat nokummuk koiꞌri ikakkwaththokkwo ngngꞌri apollat opakkat icarak coman apiꞌrekat ul itti,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Nantanthan, annathokatha pul pꞌrek piꞌrethin lon ncik appik ila mpokkothe, pul pen pikko paka oMicciei?”
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Ul wakkakathe nti icarak coman appik athokatha oIeccuo.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 OIeccuo pappakannoꞌrko papꞌrek aththik, aul iammakothok iꞌrekathok itti, “Pul ipangkene, oꞌrku aꞌrpꞌrek.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Anaruk kwomekathekin itti, “Mponu thuꞌrit itha anoꞌrko thanon thomma.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Ul iammakothok wikkatheik aerettarne itti, “Opilin paththoka ponanok thuꞌriri?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 AIeccuo iꞌrekat itti, “Thuꞌrit thin thokkot lon ila okkwi ipothïothin pongothe ana omartto ngre ngung.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Onon thonu lon lanniꞌre itti, ‘Anok wokwentakot wocoꞌrin aul antokioi?’ Anaruk mpiꞌret non itti, nantokatha opon wathuput thaat pꞌrïn itti wakecca.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Ana pul ipakio poccot aꞌrupu nti ithokio, ana kwaik paꞌrntot mïl mothikkoik thothupuththuput othakka itti akkwi ipee ana okkwi ipakio opira noka aththuththeꞌra.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Ittina lon iliꞌrettat itti, ‘Okkulukku pee ana opilin pakio’ laik ïcat.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Mpothïothenon annothokio aꞌrupu ianon thakannora. Opilingon thorekot ngre ngonthomat cannan ana onon thathokio aꞌrupu wore ngen.”
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Ul woppot woCcamirin woricarak coman cen woccokathe lon loIeccuo nomïkït men akka pul ipopari piꞌret itti, “Kwiꞌrethin lon ila mpokkothe appik.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Anakka ul woCcamirin wainok womekathok itti kwikkoik okin aththut ana kwikkatheik maꞌri meꞌra.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Ana nti ilon lung ila kweret, ul warttakathe nan woppot ana woccokathe lon lung nomïkït men.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Okin thiꞌrekathe pul ipopari itti, “Onïn thaik thakannoccokot lon nomïkït mïn nti ilon ila ngkwiꞌret tulluk anaruk nti ilon ila anïn thoccïkothe nunu wïn, ana onïn thina pꞌrïn itti pul empi pothoꞌret ul ncik appik.”
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Anakka kwikkot cik maꞌri meꞌra, kwoingkathe noththok poCelïl.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Cene oIeccuo ngka kung pappiꞌret itti pul pothernte lon loKapik paul wung wakannothianok cik nokaꞌran kung.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Anakka kwaat noththok poCelïl, ul wonoththok poCelïl wikkiekathok cik lon loporot, akka okin thokat thimmat lon ila kwokkothe nokaꞌran koUruccelim nokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik akka okin thokat than.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 OIeccuo pappropakkat nokaꞌran koKana attang noththok poCelïl na kwoprttot ngꞌri cik athakkakat ngapak. Ana pul pꞌrek pokat cik than parekine ili irïk ana ponat ukul wongo ana wokat nokaꞌran koKapprnaum.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Manakka pul empi poccïkothe itti oIeccuo paat nnoththok poIouthia ana kwaik noththok poCelïl, kwoingkanthok ana kwipittathok itti kwanthan akwathothikkienok ukul woporot, iokat cik ere wio.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 AIeccuo iꞌrekathok itti, “Ul enni onon thakanno occokot lon loKapik nomïkït mon amma nthakannimma lon ilommaththik lokkattathe.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Apul iparekine ili pen omekat itti, “Ili tit eo aukul warthuk io.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 AIeccuo othïat tit itti, “Opakkothe, ukul wang wakkoik.” Apul occïkat lon loIeccuo apopakkat tuan.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Anakka kwokat nokathar akwopakkot tuan, aul iarekinok tuan okttat iaak llon itti ukul wang iocura wokkot cik.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Anakka kwipittothekin itti ukul wothakkat woporot acin, okin thiꞌrekathok itti, “Lü locoꞌrot nti iaak meccin icïngkï ippa.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Ittina aththan pokkul inakat itti caꞌri cen ica oIeccuo piꞌrethok itti, “Ukul wang wakkoik.” Ana menik ook ana ul woruan thanung occokat lon nomïkït loKapik.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Lon ilommaththik elli ileꞌra ila Ieccuo pokkothe akka kwaat noththok poIouthia akweo noththok poCelïl.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.