João 19

Lumun (LMD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ittina aPilaththoc iꞌrekat ul wung itti okin thaneko oIeccuo akin othokkwekok.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Aul irro otherat tukwia tolï akin onekkekanthet oIeccuo ica. Akin akiekathok kret kothlo ere maa ika nili ako
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 ana okin thokat akin aukkwo akin okkwekok akin omethok itti, “Taththa Ili woIouth.”Tukwia tolï|alt="a crown of thorns" src="LB00321B.TIF" size="col" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="19.2"
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 OPilaththoc appoppat thapat aiꞌrekat ul woIouth itti, “Mpaik pananenon ngok akka mpanniot lon ilakorronnok akwakkmako.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Anakka oIeccuo poppothe thapat akkwakot lï ica lokkattathe ere cupul coili ana kret ikothlo ere maa, aPilaththoc omekat kin itti, “Nokathane pul pei.”
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Manakka ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangwot tupan toKapik thimmat oIeccuo akin ikkat cik akin iꞌrekat lon mpoꞌre cittan itti, “Nokkwethok nothapak nokkwethok nothapak.”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Aul woIouth oꞌrungkat nolon aiꞌre itti, “Onïn thonu lon lothonceꞌret lon ncik ana ammakka lon len kwonu itti kwakkwettat nothapak akka kwiꞌrethe ka kung itti ook ukul woKapik.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Manakka oPilaththoc poccïkothe lon elli akwipat manna nꞌre cannan
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 akwopakkat noppan tung. Akwipittat oIeccuo itti, “Ngkwaat ngkartha?” Anaruk oIeccuo pangkatheik.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 APilaththoc iꞌrekathok itti, “Ngkꞌrat erenini?” Akwapprttat nan itti, “Ngkwomma itti mponu ngili ikkun itti mpelikkong ana manna itti mpakkwethung nothapaki?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 AIeccuo othïat tit itti, “Ngkwakannonat puꞌran amma pappanettathung ntothiꞌrot. Ittina okkwi ipethin oung ikkun ponu lon lokithak cannan.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Ncïnang aPilaththoc enekkekat itti kwelikko oIeccuo anaruk ul woIouth wikkatheik aꞌretto itti, “Amma ngkwelikkot pul empi mono apeo ngkwakorronno oka opuruko poKaiccer akka okkwi ipiꞌret ka kung itti kwaili kworakket lon loKaiccer.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Manakka oPilaththoc poccïkothe menik akwonakat oIeccuo thapat akwikkat cik noprrok pothakkma nocaꞌrakat conili iconat kꞌran itti Kapaththa ngKarru koIpranin.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Caꞌri cen cokat cothokuccekinthet kamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik ana cik cokat icïngkï ippa, aPilaththoc iꞌrekat ul woIouth itti, “Nokatha ili won wei cene.”
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Anaruk okin thiꞌrekathe lon mpoꞌre cittan itti, “Opaꞌrek cik, opaꞌrek cik, nokkwethok nothapak.”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Menik aPilaththoc eekat kin oIeccuo akwothokkwettat nothapak.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 AIeccuo onekat thapak itha akwothokkwettat nan, akwoingkat ngngin nokaꞌran ikoccot kꞌran itti kꞌrintil koca ilonu itti Culucutha ngKarru koIpranin.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Okin thokkwekathok nothapak nokaꞌran koCulcutha nnul wꞌrek weꞌra, opilin nthokkun wothokure ana opilin nthokkun wothothari ana oIeccuo ithoꞌrkït then.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 APilaththoc aꞌrekat lon nothapak lokurrakot itti, OIECCUO PONACCIR ILI WOIOUTH.
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Ul woppot woIouth wakkakkarathe lon len akka kaꞌran na aIeccuo pokkwettathe nothapak kokat napuththut nokaꞌran koUruccelim ana lon lalokurrakot ngkarru koul woIpranin ana koul woKrïk ana koul woRoma.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Aul ittïttïk woul wonoppan toKapik aꞌrettat naPilaththoc akin omekathok itti, “Kirrnni okurro itti, ‘Ili woIouth’ anaruk okurri itti pul empi piꞌret itti paIli woIouth.”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 APilaththoc iꞌrekat itti, “Lon ila mpokurrot mpokurrot pꞌrïn.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Manakka ul irro wokkwethe oIeccuo nothapak akin onekat kret kung akin illillat tit mprak wocoꞌrin akin onekat wululuk ana akin onekat kret kulukku ikokat kannettettat ana kokat muang nci tompara mono uat ci noracok.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Akin iꞌrekat itti, “Ntrun okorronno illillorit, ntrun okkwot moꞌrio nan unokatha itti okkwen akkaneko.” Elli lothakkakathe ammakka atham wiꞌret itti lakkattat itti,
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Ana iccik kothapak itha oIeccuo pokkwettathe nan, onnan pokat cik akwocoꞌro nan ana opang ponnan ipopari ana oMeriom opari poKklopa ana oMeriom moMacthelia.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Anakka oIeccuo pimmat onnan akwocoꞌro cïnang akin opul pothothïlettat pung ipa kwappongothe cannan, kwiꞌrekathe onnan itti, “Pul ipopari, okatha ukul wang enrik.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Ana kwomekathe pul pothothïlettat pung itti, “Okatha onne perik.” Nci cïnang apul pung pothothïlettat emprïk onekat oMeriom tuan thanung.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Ittina oIeccuo pinakathe itti lon appik lomttathe ana itti lon latham laik lathokkattat ammakka lokurrakot, akwiꞌrekat itti, “Pica paik pakkwothin.”
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Ana cakkolok cokat cik cïnang conat ngapak tit ior oppat, akin othapekat ngkret akin onekkekat nokwoꞌren akin okuꞌrekanthet oIeccuo ithon.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Anakka oIeccuo pinothe ngapak engrïk iokat ngor akwiꞌrekat itti, “Locothakothe pꞌrïn,” akuekat tocaik, akwokorronnat utha aeo nti iaak.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Caꞌri cen cokat caꞌri cothokuccekinthet caꞌri caCcepith cik icokat nokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik. Anakka ul woIouth wakorronno angkot itti ummi wakwentako nothapak, okin thomekathe oPilaththoc itti ocottothe tacok toul iokkwettathe nothapak ana orpet kin cik nolapak akka okin thokat thꞌrat itti caꞌri caCcepith cathiot kin nolapak menik.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Ittina aul irro akkakat akin ocottanthet okkworokit tacok ipa pokkuttathe nothapak akin oIeccuo ana topiling cakuruk.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Anakka okin thaat naIeccuo akin athiat itti kwiot ntit akin okorronnat ocottot tacok.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Apul pꞌrek nti iul irro ekat oIeccuo iunyït ngkathuk angüccük oppat aththaman ana ngꞌri.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Pul ipimmat lon len piꞌrekathe lon ana lon lung ila kwiꞌret laik ïcat ana kwinat itti kwiꞌret lon ïcat itti annoccokot lon len nomïkït.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Elli lokat cik othakka itti alon latham othakka ilokurrakot itti, “Cummian cung cella icacothako”
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 ana ammakka lokurrakot nokaꞌran iatham wꞌrek cakuruk itti, “Okin thakatha okkwi iperat.”
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Anakka oIeccuo piot, oIuccip ponokaꞌran koRami ipappokat pul pothothïlettat poIeccuo nthuꞌran akka kwonat nꞌre noul woIouth akkakat akwipittat oPilaththoc kumi koIeccuo itti kwakorronnok akwoneko. Ana oPilaththoc poccïkanthok akwakkakat akwonekat kumi koIeccuo.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Okin thokat cik okin oNikkothemoc ipappoinet oIeccuo thongkꞌra akkwonat kilu arrial (30) ana attul kamutha ana ngaak iakkunako ere amutha.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Akin onekat kumi koIeccuo akin oꞌremethekat kumi ikret akin okkat amutha nan kicce ikret kothocïkkararo.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Ana nokaꞌran ikakin thaththokkwethe oIeccuo nothapak, kaꞌran kokira kotteik kꞌrek kokat cik than ana konat tupu tit tie takorronno ocïkkakot pul pꞌrek tit aththik.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Anakka caꞌri cokat coul woIouth cothokuccekinthet caꞌri caCcepith cik ana tupu tokat napuththut, okin thocïkkathe oIeccuo tit.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.