João 12
Lumun (LMD) vs ACF
1 Anakka maꞌri mellat ncik mꞌrakkuruk akamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik okkattat, oIeccuo popakkathe nokaꞌran koPeththania na kwappurokiethe oLiaccir nti itho.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Thuꞌrit thokkattakathe nti ithothiane oIeccuo cik athettakathok aMarththa ikkat cik akwittarot kin ana oLiaccir pokat cik nti iakin ithokat akin othïngkakot iriki wokkun wothokure iccik kung nokuppuꞌrung kothuꞌrit cakuruk.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Menik oMeriom ponekathe cuꞌru camutha ionu cekerek crïk ana kunanthet oIeccuo noracok ana kwikkatheik akukukkwot nnuan wung. Ana man moppakathe utha wamutha iakkunako irruk. Amutha wokat wokkattathe nnopoꞌren ipoccot kꞌran itti narth.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Apilin nti iul immakothok ipoccot kꞌran itti oIoutha Icikkariuththi, ipathokerot ul oIeccuo pokat cik cakuruk akwiꞌrekat itti,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Ngintha akka aron okïttinthet ngaak engi cik ingira ngaketta nakucci woppot aikkettat ul iaiak. Amutha wonu cekerek cakucci iarekako ngngnin thuput.”
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Kwanniꞌre lon elli othakka itti kwonu thiak thoul iaiak anaruk akka kwonat thuꞌran ana kwokat pul ipoccokothe kaꞌruk kakucci, ana kwokat akwomunye akucci iokat ikaꞌruk.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 OIeccuo piꞌrekathe itti, “Nokorronnok, kwappangwotheik itti akwathocïkkon ngngin.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Onon thonu ul iaiak ithoꞌrkït thon appinappin anaruk mpakorronno oka ithoꞌrkït thon appinappin.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Anakka ul woIouth winat nan itti oIeccuo pokat ceneket, woingkathe athokathak ana okorronno oka oIeccuo tulluk anaruk okin thaththokatha oLiaccir cakuruk ipa oIeccuo pappurokiet nti ithio.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Ul ittïttïk woul wonoppan toKapik wipathe lon cik ila akin okkwot oLiaccir ngngin cakuruk,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 akka ook akkokorronnot ul woIouth woppot apaꞌrine lon loul wonoppan toKapik cik, accokot lon loIeccuo nomïkït.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Ana ngorrot ngen, aul iaat nokamuthe occïkat itti oIeccuo paik ikathar paik panthan nokaꞌran koUruccelim.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Okin thongathathe uꞌri wokira kothemur akin oingkat othocurarot iaak akin iꞌre mpoꞌre cittan itti,
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 OIeccuo piathe ngeꞌringka ngotte ana kwarratheran ammakka lokurrakot itti,
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Ul woIccereil, nokorronno ipo nꞌre,
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Caꞌri cen ul iammakothok warommat lon len, anaruk akka oIeccuo purokot nti ithio ana othikkietta prïk, akin antokwarikat lon ilokat lokurrakot iatham woKapik ierethe lon lung ana okin thokkanthok lon len.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Ana ul iokat cik okin aththeꞌran akka kwakkarot oLiaccir nti ippu akurokiekathok nti ithio wikkatheik apettot lon len cik appik.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 Ul woppot woingkathe athokathak akka wokat woccïkothe lon ila kwokkothe ilommaththik.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Ittina ul woPriccin werettaranthet itti, “Oron thaik thakorronno okkot lon lꞌrek. Nantokatha akka ul waik wamakothok nocapu ncik appik.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Ul wꞌrek iakorronno oka woIouth waat itti wathaꞌra ngaꞌrama nocaꞌri cokamuthe.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Ul iakorronno oka woIouth wen wakkakanthet oPilippic ipokat ponokaꞌran koPeththcceitha ikaik noththok poCelïl akin ipittathok itti, “Pït pïn, ïnthongothe itti onïn therene oIeccuo.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 OPilippic poingkathe akwothiꞌret Anthrauc, ana Anthrauc ana oPilippic thopakkathe akin othiꞌret oIeccuo.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 AIeccuo othïanthet kin itti, “Caꞌri caat cokkul wopul iponyi itti wathikkietta wïrïk.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Mpiꞌret non lon ilaik ïcat itti amma core cocïl cakannapot nocapu mono acio caꞌrungkwot cik cïl culukku anaruk amma ciot cakwono mïl moppot.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Pul ipongothe thikkoik thung kuret cik, ana okkwi ipꞌrat thikkoik thung nocapu enci thanguttanthok cik thikkoik thothupuththuput.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Okkwi iparekinin ponu itti kwamakothin ana na mpaik pul iparekinin ponu itti pakaik. Ongappa pathikkie okkwi iparekinin pothiakinet cik.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Mpaik piirro cïkït nti icarak cannan ana mpomma akka aniꞌre, ‘Ngappa oꞌrethin nolon ilaik lainin’? Anaruk ilen akka mpainet nocaꞌri enci.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Ngappa, athrïk oka nokꞌran kang.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Manakka ul woccïkothe lon len aiꞌrekat itti thuleꞌrak thoKapik apilingon iꞌre itti uꞌrupa wothothïlettat woKapik waik werenok.
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 OIeccuo piꞌrekathekin itti, “Poꞌre empi itti apittarot non, pakorronno oka pin.
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Inenni caꞌri cothakkmako cene nocapu ana inenni pul pothopulut ili wonocapu enci wakïccettat thapat.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Anaruk amma mponthuttathe nothapak mpanyine ul kathar appik ainin.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Kwiꞌret elli akwokene thio itha kwaik pathio.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Aul iꞌrekat itti, “Onïn thinat nti iatham wothonceꞌret lon cik itti oMiccie pakinnio thupuththuput ana tat akka appiꞌre itti ukul wopul iponyi wio? Oththa ukul wopul iponyi?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Menik aIeccuo iꞌrekat kin itti, “Kꞌran kaik kathocciek papotte okorronno oka puccuk nonyaro inakka onon thonu kꞌran ikaccieik aïꞌrïmak ngarthuk oꞌroik. Pul ipanyaro iꞌrïmak pomma na kwaik paeo.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Onoccokot lon nomïkït lokꞌran ikaccieik inakka onon thonu, othakka itti anon oka nyukul nyokꞌran ikaccieik.” Anakka kwomarttot there kwoththekathe nakin ana kwintakatheik.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Anaruk antoka manna itti oIeccuo pokkothe lon ilommaththik tokït ken, okin thokat thakorronno occokat lon lung nomïkït.
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Elli lokkattathe othakka itti alon ila pul pothernte lon loKapik oIccaia papiꞌret ngngin oka ïcat itti,
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Okin thakorronno occokat lon nomïkït nti ilon lꞌrek attang ammakka pul ipernte lon loKapik oIccaia perethekin ngngin imakkren,
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 “Kwiꞌrimiethekin kït ana onthomiet kin mïkït
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 oIccaia piꞌret elli akka kwimmat thrïk thoIeccuo ana ilen akka kwerenthet oIeccuo.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Ul iokat cik woppot ittïttïk woIouth woccokothe lon loIeccuo nomïkït anaruk okin thokat akin okorronno ere lon loIeccuo nci nokkït akka okin thokat akin opellene ul woPriccin akka akïccekin nocuththun caꞌrama.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Okin thaththongothe thomerekattat thoul nnothomerekattat thoKapik.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 OIeccuo piꞌrekathekin lon mpoꞌre cittan itti, “Okkwi ipoccokothe lon nocïkït lin, kwakorronno occokot lon lin tulluk anaruk kwoccokothe lon lokkwi ipothïothin.
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ana amma akwokathaccen, kwimma okkwi ipothïothin.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Mpaat nocapu ncik appik ammakka kꞌran ikaccieik othakka itti okkwi ipoccokothe lon lin okorronno ikkoik iꞌrïmak.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Amma opilin poccïkothe lon ana kwakorronno oꞌrumo nan, mpakarronno akkma akka mpakorronno ao itti mpathakkma capu ncik appik anaruk mpaat anathoꞌret ul.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Thakkma thaik thokkwi ipꞌrarin ana ꞌra lon lin ila anere, lon len ila mperet lathakkmak nocaꞌri cothakkmako.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 Mpakorronno ere ngka kin anaruk ongappa ipothïothin akkakenen itti ngintha akka aniꞌre ana mpiꞌre tat.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Mpina kicce itti lon lung lanekarot nothikkoik thothupuththuput. Anaruk lon ilaniꞌre laNgappa akkiꞌrethin itti mpiꞌre.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.