João 12
Lumun (LMD) vs ARIB
1 Anakka maꞌri mellat ncik mꞌrakkuruk akamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik okkattat, oIeccuo popakkathe nokaꞌran koPeththania na kwappurokiethe oLiaccir nti itho.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Thuꞌrit thokkattakathe nti ithothiane oIeccuo cik athettakathok aMarththa ikkat cik akwittarot kin ana oLiaccir pokat cik nti iakin ithokat akin othïngkakot iriki wokkun wothokure iccik kung nokuppuꞌrung kothuꞌrit cakuruk.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Menik oMeriom ponekathe cuꞌru camutha ionu cekerek crïk ana kunanthet oIeccuo noracok ana kwikkatheik akukukkwot nnuan wung. Ana man moppakathe utha wamutha iakkunako irruk. Amutha wokat wokkattathe nnopoꞌren ipoccot kꞌran itti narth.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Apilin nti iul immakothok ipoccot kꞌran itti oIoutha Icikkariuththi, ipathokerot ul oIeccuo pokat cik cakuruk akwiꞌrekat itti,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Ngintha akka aron okïttinthet ngaak engi cik ingira ngaketta nakucci woppot aikkettat ul iaiak. Amutha wonu cekerek cakucci iarekako ngngnin thuput.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Kwanniꞌre lon elli othakka itti kwonu thiak thoul iaiak anaruk akka kwonat thuꞌran ana kwokat pul ipoccokothe kaꞌruk kakucci, ana kwokat akwomunye akucci iokat ikaꞌruk.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 OIeccuo piꞌrekathe itti, “Nokorronnok, kwappangwotheik itti akwathocïkkon ngngin.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Onon thonu ul iaiak ithoꞌrkït thon appinappin anaruk mpakorronno oka ithoꞌrkït thon appinappin.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Anakka ul woIouth winat nan itti oIeccuo pokat ceneket, woingkathe athokathak ana okorronno oka oIeccuo tulluk anaruk okin thaththokatha oLiaccir cakuruk ipa oIeccuo pappurokiet nti ithio.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Ul ittïttïk woul wonoppan toKapik wipathe lon cik ila akin okkwot oLiaccir ngngin cakuruk,
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 akka ook akkokorronnot ul woIouth woppot apaꞌrine lon loul wonoppan toKapik cik, accokot lon loIeccuo nomïkït.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Ana ngorrot ngen, aul iaat nokamuthe occïkat itti oIeccuo paik ikathar paik panthan nokaꞌran koUruccelim.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Okin thongathathe uꞌri wokira kothemur akin oingkat othocurarot iaak akin iꞌre mpoꞌre cittan itti,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 OIeccuo piathe ngeꞌringka ngotte ana kwarratheran ammakka lokurrakot itti,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Ul woIccereil, nokorronno ipo nꞌre,
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Caꞌri cen ul iammakothok warommat lon len, anaruk akka oIeccuo purokot nti ithio ana othikkietta prïk, akin antokwarikat lon ilokat lokurrakot iatham woKapik ierethe lon lung ana okin thokkanthok lon len.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Ana ul iokat cik okin aththeꞌran akka kwakkarot oLiaccir nti ippu akurokiekathok nti ithio wikkatheik apettot lon len cik appik.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Ul woppot woingkathe athokathak akka wokat woccïkothe lon ila kwokkothe ilommaththik.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Ittina ul woPriccin werettaranthet itti, “Oron thaik thakorronno okkot lon lꞌrek. Nantokatha akka ul waik wamakothok nocapu ncik appik.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Ul wꞌrek iakorronno oka woIouth waat itti wathaꞌra ngaꞌrama nocaꞌri cokamuthe.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ul iakorronno oka woIouth wen wakkakanthet oPilippic ipokat ponokaꞌran koPeththcceitha ikaik noththok poCelïl akin ipittathok itti, “Pït pïn, ïnthongothe itti onïn therene oIeccuo.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 OPilippic poingkathe akwothiꞌret Anthrauc, ana Anthrauc ana oPilippic thopakkathe akin othiꞌret oIeccuo.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 AIeccuo othïanthet kin itti, “Caꞌri caat cokkul wopul iponyi itti wathikkietta wïrïk.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Mpiꞌret non lon ilaik ïcat itti amma core cocïl cakannapot nocapu mono acio caꞌrungkwot cik cïl culukku anaruk amma ciot cakwono mïl moppot.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Pul ipongothe thikkoik thung kuret cik, ana okkwi ipꞌrat thikkoik thung nocapu enci thanguttanthok cik thikkoik thothupuththuput.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Okkwi iparekinin ponu itti kwamakothin ana na mpaik pul iparekinin ponu itti pakaik. Ongappa pathikkie okkwi iparekinin pothiakinet cik.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Mpaik piirro cïkït nti icarak cannan ana mpomma akka aniꞌre, ‘Ngappa oꞌrethin nolon ilaik lainin’? Anaruk ilen akka mpainet nocaꞌri enci.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Ngappa, athrïk oka nokꞌran kang.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Manakka ul woccïkothe lon len aiꞌrekat itti thuleꞌrak thoKapik apilingon iꞌre itti uꞌrupa wothothïlettat woKapik waik werenok.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 OIeccuo piꞌrekathekin itti, “Poꞌre empi itti apittarot non, pakorronno oka pin.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Inenni caꞌri cothakkmako cene nocapu ana inenni pul pothopulut ili wonocapu enci wakïccettat thapat.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Anaruk amma mponthuttathe nothapak mpanyine ul kathar appik ainin.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Kwiꞌret elli akwokene thio itha kwaik pathio.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Aul iꞌrekat itti, “Onïn thinat nti iatham wothonceꞌret lon cik itti oMiccie pakinnio thupuththuput ana tat akka appiꞌre itti ukul wopul iponyi wio? Oththa ukul wopul iponyi?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Menik aIeccuo iꞌrekat kin itti, “Kꞌran kaik kathocciek papotte okorronno oka puccuk nonyaro inakka onon thonu kꞌran ikaccieik aïꞌrïmak ngarthuk oꞌroik. Pul ipanyaro iꞌrïmak pomma na kwaik paeo.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Onoccokot lon nomïkït lokꞌran ikaccieik inakka onon thonu, othakka itti anon oka nyukul nyokꞌran ikaccieik.” Anakka kwomarttot there kwoththekathe nakin ana kwintakatheik.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Anaruk antoka manna itti oIeccuo pokkothe lon ilommaththik tokït ken, okin thokat thakorronno occokat lon lung nomïkït.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Elli lokkattathe othakka itti alon ila pul pothernte lon loKapik oIccaia papiꞌret ngngin oka ïcat itti,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Okin thakorronno occokat lon nomïkït nti ilon lꞌrek attang ammakka pul ipernte lon loKapik oIccaia perethekin ngngin imakkren,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Kwiꞌrimiethekin kït ana onthomiet kin mïkït
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 oIccaia piꞌret elli akka kwimmat thrïk thoIeccuo ana ilen akka kwerenthet oIeccuo.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Ul iokat cik woppot ittïttïk woIouth woccokothe lon loIeccuo nomïkït anaruk okin thokat akin okorronno ere lon loIeccuo nci nokkït akka okin thokat akin opellene ul woPriccin akka akïccekin nocuththun caꞌrama.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Okin thaththongothe thomerekattat thoul nnothomerekattat thoKapik.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 OIeccuo piꞌrekathekin lon mpoꞌre cittan itti, “Okkwi ipoccokothe lon nocïkït lin, kwakorronno occokot lon lin tulluk anaruk kwoccokothe lon lokkwi ipothïothin.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ana amma akwokathaccen, kwimma okkwi ipothïothin.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Mpaat nocapu ncik appik ammakka kꞌran ikaccieik othakka itti okkwi ipoccokothe lon lin okorronno ikkoik iꞌrïmak.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Amma opilin poccïkothe lon ana kwakorronno oꞌrumo nan, mpakarronno akkma akka mpakorronno ao itti mpathakkma capu ncik appik anaruk mpaat anathoꞌret ul.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Thakkma thaik thokkwi ipꞌrarin ana ꞌra lon lin ila anere, lon len ila mperet lathakkmak nocaꞌri cothakkmako.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Mpakorronno ere ngka kin anaruk ongappa ipothïothin akkakenen itti ngintha akka aniꞌre ana mpiꞌre tat.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Mpina kicce itti lon lung lanekarot nothikkoik thothupuththuput. Anaruk lon ilaniꞌre laNgappa akkiꞌrethin itti mpiꞌre.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.