Hebreus 9
Lumun (LMD) vs NVT
1 Lon ilonekkettatheik locittokït lonat lon ila ul ommakot lothaꞌra ngaꞌrama ana cüꞌrük icokkattathe noret conocapu caꞌrama.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Cüꞌrük icokat cuntat neret conat kaman icarak than keꞌra. Man mocittokït monat papu pothaap ipoꞌrillir iponu kaꞌran ikanekkettat thik nan, ana kuppuꞌrung kothuꞌrit ana arrakith iothun iettathe Kapik, kaꞌran ken kokat akakkarako itti kaꞌran ikupupure.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Ana kaꞌran ikokat thoꞌrathan thokeret ikapetto icüꞌrük konat kꞌran itti kaꞌran ikupupure cannan.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Kaꞌran ikupupure cannan ken konat tuꞌrot irakꞌrettat ngaꞌra nan tothaap ana centhuk cothonekket lon cik cothaap. Ana centhuk cen conat cakra cothaap tit iconu thuꞌrit tit ithoccot kꞌran itti manna, ana conat cuꞌrang caArun icacciathe kunu kopira ana pothok ipakaꞌracak ipappokurrakothe thonekket lon cik nan.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Ana toꞌra wocenthuk aꞌrupu wokat cik nan weꞌra wakene thrïk thoKapik wonat uꞌruccu ana toꞌra wen uꞌruccu wokat cik aꞌrumot centhuk. Centhuk cokat na pul ponoppan toKapik oꞌro ngüccük cik nti ithoccïkot lon ilokithak. Anaruk oron thakanneret lon len ncik appik inenni.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Amma aꞌrupu wokuccettathe cik, ittina ul wonoppan toKapik waukkukko nokaꞌran kothapat ikupupure athokkot ngre ngen.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Anaruk pul iprïk tulluk ponoppan toKapik akkiꞌriko noppan ten ciththoꞌrot caꞌri culukku nothuput, ana kwakinniꞌriko akkwella ngüccük ia akwethet Kapik nti ilon ilokithak lung ana nti ilon ilokithak loul iakin thokkothe akin thomma.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 llon elli appik Kanang ikupupure kokat cik akokene itti kathar ikaeo nokaꞌran ikupupure cannan karthuk anyattat amma cüꞌrük icuntat neret wonocapu caꞌrama carthuk caik nor.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Aꞌrupu enni waik wangkeneron lon lomaꞌri emmi, wakene itti thethet aꞌrupu nuthuk ana thokinthet Kapik ngüccük cik thakannime pul ipoccokothe lon loKapik.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Thongkene enthi thakene lon lothuꞌrit ana thïkkoik ana thangkene athar kurekkurek wokamuthe kothilakko lon loka nthapat nomaꞌri motte puccuk aKapik onakat kathar ikie.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Akka oMiccie paat ammakka pul iprïk ponoppan toKapik, polon iloporot ilaik cene ncinnan, kwiꞌrikot icüꞌrük tothiꞌrot icïrïk ana icoporot cannan ica pul iponyi pakannokkot icakannoka conocapu.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 OMiccie pakinniꞌriko noppan irupupure cannan ngngüccük ngonyittipit ana nyonyura anaruk kwiꞌrikot noppan irupupure cannan caꞌri culukku ammakka kwaik ngngüccük ngung ana kwonakanthet ton thoꞌrettat thothupuththuput.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Ngüccük ngonyittipit ana ngonyura ana mucuk momor imari imokꞌrettanet Kapik maꞌrutta nul ionu lon ilokithak, athikkie ka ken koꞌrillir.
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Anaruk ngüccük ngoMiccie akkoporot noüccük ngaꞌrupu worua enni appik. Kwethet ka kung ngKanang kothupuththuput itti kwio ere papu pothokiot ngüccük cik ipella lon ilokithak. Ngüccük ngung ngathikkieron thoꞌrillir nti ilon ilokithak ilananeron thio othakka itti aron ina akka oron orekine Kapik ikaik thupuththuput.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Ilen akka oMiccie pothakkanet pul pokathar pothonekket lon cik ilie akin oKapik ana ul wung, othakka itti akkwion itha Kapik kakkarot akin opakkot naꞌrupu ia kwapponekkenthet kin cik thupuththuput. Akka oMiccie piot, kwelikkokin nti ilon ilokithak ilakin thokkothe llon lothonekket lon cik locittokït.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Ana nolon lothopakkot naꞌrupu, pul pella papakkot naꞌrupu amma pul paꞌrupu pakinnio,
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 ana lon lothopakot naꞌrupu laka tulluk amma pul paꞌrupu piot.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Ilen akka thonekket lon cik thocittokït thakorronno oreko ella ngüccük cik.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Akka oMucca pakkakkarinet ul appik lon lothonceꞌret lon cik, kwonekathe ngüccük ngonyura ana ngonyittipit ngocikittakot ngngꞌri ana tua toꞌre ana tuꞌrun ana pue akwoꞌrat natham ionat lon ilattul tit ana oꞌro nul appik.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Akwiꞌrekat itti, “Ngüccük engi ngothonekket lon cik ila Kapik kiꞌrethenon itti onon thaꞌrumo nan ana aꞌrupu iakin thaꞌrat ngaꞌrama ngngin.”
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Ana cakuruk kwoꞌrathe cüꞌrük caꞌrama ngngüccük ana aꞌrupu appik iakkattat ngkamuthe.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Ana laik ïcat itti lon lothonceꞌret lon cik loMucca liꞌre itti lon lathikkietta loꞌrillir appik nthoꞌrutta ngngüccük ana lon ilokithak lella ilaccïkakot nthella thokiot papu poüccük cik.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Ittina lonu itti urrut waꞌrupu worothiꞌrot iaik nocapu wonu itti wathikkietta woꞌrillir nthoꞌrutta ngngüccük ngothokeccet aꞌrupu woüccük cik, anaruk aꞌrupu worothiꞌrot iaik ïcarïcat wonu itti wathikkietta woꞌrillir ngngüccük ioporot.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Akka oMiccie pakinniꞌriko iman maꞌrama imupupure cannan ima pul iponyi pokkothe imokat purrut poman maꞌrama imaik ïcat tothiꞌrot, kwiꞌrikot tothiꞌrot ïcat ana kwaik tokït koKapik inenni nti ilon lonnon.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Kwakinniꞌriko tothiꞌrot othakka itti akwethet ka kung nuthuk attang ana attang ammakka pul iprïk ponoppan toKapik okkot amma apeo nokaꞌran ikupupure cannan caꞌri culukku nothuput ngngüccük iakannoka ngung.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Amma ittina aMiccie acciccokothe thiak appinappin nci ammakka capu cokuꞌrettat ncik. Anaruk kwaat caꞌri culukku icekkot nan pꞌrin thupuththuput aluput lonocapu locothakothe akwathopaꞌre puꞌran cik polon ilokithak pꞌrin pꞌrin nthiot thung.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Ana ammakka pul iponyi ponu itti pio caꞌri culukku apantoꞌrïkot thakkmako thung
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 ittina oMiccie piot caꞌri culukku itti akwopaꞌre lon ilokithak cik loul woppot ana kwappao caꞌri cꞌrek anaruk kwakannaine lon ilokithak loul anaruk kwao itti akwathoꞌret ul iaik waꞌrikothok.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.