Gálatas 2
Lumun (LMD) vs NVT
1 Anakka mpikkot cik luput attul ana ikken kocoꞌrin (14) mpappropakkat nocoꞌrong coUruccelim ana nocaꞌri cen ïntheot ïnoParanapa anipat oThiththoc cakuruk.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Mpeot Uruccelim akka Kapik kiꞌrethin itti mponu itti mpaeo ana mpokenekathe ul ittïttïk thellek lon lothoccokot tholon iloporot loIeccuo ila mpokat cik anongkene ul iannoka woIouth, othakka itti athongkene itha mpongkenet okorronno oka lon nuthuk.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Anaruk manna oThiththoc pul ipannoka poul woIouth ipanïn thokat cik akwittarothin pannokekkot kwanniꞌrettat nnul ittïttïk wonokaꞌran itti kwakekkot mpuꞌran.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Lon elli lokuꞌrot ncik akka opangkingon ithonu karra thinikothe itti okin thoccokothe lon loIeccuo ïnaththungon, anaruk akin okwantot lon ilakïtto thikkoik thïn ella nꞌre ithanïn thonu llon loMiccie oIeccuo ana ennekke itti okin thapakket nïn iak wolon ilocoꞌrotheik loMucca.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Onïn thannoccikat lon len aththik othakka itti alon ïcat iloporot loIeccuo inakka alikkoik ianon.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Ana okkwion ithokat cik thinako itti ul ittïttïk thannokkot lon lꞌrek nolon ila mpokat anere, akka Kapik kaik kakathacce ul nomïkït kannokathacce toma toul wen wannarottot lon lꞌrek nolon ila mpongkenet.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Anaruk okin thonu nomïkït men itti Kapik kothïothin itti mpathongkene ul lon iloporot loIeccuo iannoka woIouth ammakka kakkothïothe oPoththuruc noul woIouth.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Mpothilathe mpuꞌran poKapik noul iannoka woIouth ammakka oPoththuruc ipa pul pothothïlettat mpuꞌran poKapik cakuruk noul woIouth.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Ana ittina oIakup ana oPoththuruc ana oIuanna itha thinakot nan itti okin millang moul ioccokothe lon loKapik thinat nothoporot thoKapik ithettathin, okin thongakanthet nïn oun ana oParanapa ïnittarot kin iire ithun ïnongkene ul iannoka woIouth akin ongkene ul woIouth.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Anaruk okin thomekathenïn itti onïn thittarot ul ia iak iella thuꞌrit cik ana ilen akka oun mpappongothe thiak thiak itti mpakkot.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Anaruk akka oPoththuruc paat nokaꞌran kAnththakkia mpaꞌrettot nak akka kwokat akwokkot lon ilokithak ïcat.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Kwokat cik akwoꞌrko thuꞌrit akin oul iannoka woIouth, anaruk akka opilingon thaat naIakup, akwopettat ka kung nti iakin akwꞌrakat oꞌrko thuꞌrit akin aththungon akka kwonat nꞌre noul woIouth iongothe itti okin thakekkiet ul iannoka woIouth.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Aul woIouth wꞌrek opettakat akin omakot lon loPoththuruc, aParanapa omakat kin cakuruk.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Anaruk mpimmat kin itti okin thaik thakannomakot kathar kolon ilaik ïcat lolon iloporot loIeccuo mpiꞌrethe oPoththuruc tokït ken appik itti, “Oung poul woIouth ana ngkwaik pamakot thathuma itha ul iannoka woIouth omakot ana tat akka anentet ul iannoka woIouth than itti womakot thathuma thoul woIouth?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Laik ïcat itti oron thoul woIouth nthokwonta anaruk annoka ammakka ul iannoka woIouth iannomakot lon loKapik.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Anaruk oron thina itti pul pathikkietta poporot tokït koKapik nthoccokot lon nocikkit loMiccie oIeccuo annoka nthomakot lon ilocoꞌrotheik loMucca. Oron cakuruk thoccokothe lon loMiccie nomïkït unothakka thoporot tokït koKapik nthoccokot lon loMiccie nomïkït ana annoka nthokkot lon ilocoꞌrotheik loMucca. Akka pul pella ipaka poporot tokït koKapik nthomakot lon ilocoꞌrotheik loMucca.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Anaruk amma oron akkaik thenekke itti oron thaka thoporot ngKapik oMiccie ngngin, ana oron thaththiot itti oron thaik thakkot lon ilokithak tokït koul woIouth? Elli lonu itti oMiccie akkarrotheron ilon ilokithaki? Annokka menik.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Amma oun akkopri itti mpapakket lon cik ila mpokat pokïttot, ana mpaka pul ipakannoccïkot lon ilocoꞌrotheik loMucca.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Anaruk mpiot nti ilon ilocoꞌrothe cik loMucca othakka itti anoine Kapik.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Mpokkuttathe nothapak innoMiccie ana ittina oun akkannokat cik ngka kin anaruk oMiccie akkaik iaun. Ana thikkoik itha mpaik pikkoik inenni mpaik pikkoik nti ithoccokot lon lokkul woKapik nocïkït iongothin ana iiothe nothapak nti iaun.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mpannoka nti iul iakatha thoporot thoKapik itti thella lon cik tit. Akka amma oron thoꞌrettathe llon ilocoꞌrotheik loMucca, ittina thio thoIeccuo thella lon cik.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.