Atos 9
Lumun (LMD) vs NVT
1 OCcaul pokat pommaththik papillietto ana iꞌrille itti kwangwo ul iammakot lon loili oIeccuo. Kwoingkanthet pul iprïk ponoppan toKapik
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 ana kwipittathok itti kwethok taꞌrmacak akweo ngngin nomuththun maꞌrama nokaꞌran koThimacakka othakka itti amma akwiot ul than antoka manna iomura ana iari iaik ilon lokathar koIli oIeccuo akwocciccokot akwothipot kin ikorrkkor nokaꞌran koUruccelim.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Anakka akwokko iccik koThimacakka athuleꞌrak thꞌrek akkakat ntothiꞌrot accokkot athammrththakathok.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Akwapat nocapu akwoccïkat poꞌre apiꞌrethok itti, “Caul, Caul, ngintha akka accokienthin thiak?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 ACcaul ipittat itti, “Oung oththa, Ili?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Anaruk inenni urokothe kapik aeo icarak coman athoccïkot lon ila ngkwonu itti ngkwakkot.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ittina aul iokat cik anyaro okin oCcaul ocoꞌrot akin oprttakat tit. Okin thokat akin occïkot poꞌre anaruk pul pellat ipakin thimmat.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ittina aCcaul urokat kapik nocapu anaruk akka kwanyothe kït akwokorronno immakat papꞌrek. Menik akin othuthathok akin oingkat nokaꞌran koThimacakka.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Ana kwikkatheik maꞌri mꞌrapuruk akkwiꞌrimathe ana okonnoꞌrkoik ana manna ïkko ngꞌri.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ana nokaꞌran koThimacakka, pul pꞌrek pokat cik than pung ipammakot lon loIeccuo poccot kꞌran itti Anania. AKapik akkarathok ithathantako itti, “Anania.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 AIli iꞌrekathok itti, “Ngko tuan toIoutha ikathar ikocoꞌrotheik accungkur aipitto pul pokaꞌran koTharccic poccot kꞌran itti oCcaul. Kwaik paꞌra ngaꞌrama.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Ana Caul pathantakothe itti kwimmat pul ipoccot kꞌran itti Anania appaat ana ponekkethe nyaun naak apaꞌranok ngaꞌrama itti akwimmaik.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Anania othïat tit itti, “Ili, mpoccïkothe lon lopul empi ana lon appik ila kwiet ul wang ka kongo nokaꞌran koUruccelim.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ana paat cene llon noul ittïttïk woul wonoppan toKapik itti kwathocciccokot ul appik iaik wangante kꞌran koIeccuo akwipot ikorrkkor.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Anaruk Ili wiꞌrekathe Anania itti, “Ngko akka pul empi paun akkakkarot itti akwotherene ul iakonnoka ul woIouth lon lin ana nili nen ana ul woIccereil.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Mpakenek tat akka akwokkiettat thiak nti ikꞌran kin.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Anania poingkathe tuan toIoutha akwiꞌrikat noppan. Kwonekkekathe nyaun naCcaul akwiꞌrekathok itti, “Pangkin, Ili oIeccuo ipumminthung ncik ikathar akka ngkwokat cik anthan wothïothin othakka itti aimmaik ana ona Kanang ikupupure noka woppot.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ncïnang aꞌrupu wꞌrek apat nti ikït koCcaul wungkwot aꞌrincikol ana kwimmakatheik ana kurokathe kapik ana kwoccathe mamuthie.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Ana kwoꞌrkkathe thuꞌrit ana puꞌran popakkanthok ikkwa ana kwikkatheik maꞌri motte nokaꞌran koThimacakka akin oul woIeccuo iammakothok.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Ana kwikkatheik akwere nomuththun maꞌrama itti oIeccuo ukul woKapik.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Aul appik ioccikothe lon ila kweret woprttakatherit ana wikkathe aipitto itti, “Okorronno oka pul empi ipokkothe lon lokithak noul nokaꞌran koUruccelim iangante kꞌran koIeccuoi? Ana kwannao cene itti kwathocciccokot ul akwipot ikorrkkori ana onekine ul ittïttïk woul wonoppan toKapiki?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Anaruk oCcaul pikkatheik akwarttakot nan noꞌron lothere lon iloporot loIeccuo ana kwokenekathe ul woIouth lon nokaꞌran koThimacakka itti oIeccuo ook oMiccie.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Anakka maꞌri meot ncik moppot, aul woIouth orumettarat itti okin thakkwothok,
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 anaruk oCcaul pinakathe nolon len. Ana okin thikkatheik akin occot kït cik thokathar ikaeo nokaꞌran koUruccelim icïngkï ana ngkoꞌra othakka itti akin okkwothok.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Anaruk ul wꞌrek iammakothok wonekanthok lon ngkoꞌra ana worpekathok thapat oppiek icuruk cokunthong ngalunthung.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Manakka oCcaul paat nokaꞌran koUruccelim kwoingkanthet ul iammakot oIeccuo anaruk okin thipathe nꞌre nung, okin thakorronno onekket cïkït naak itti pul ipammakot oIeccuo.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Anaruk oParnapa pipathok ana kwonekanthok ul wothothïlettat woIeccuo ana kwerekanthet kin lon loCcaul tat akka kwimmathe Ili oIeccuo ikathar akkwaik akeo nokaꞌran koThimacakka ana tat akka Ili oIeccuo werenok ana tat akka kwongkenet lon loIeccuo ella nꞌre.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ittina oCcaul pikkatheik akin aththungon akin onyaro nokaꞌran koUruccelim akwerene ul lon loKapik ngkꞌran koIli oIeccuo nci nokkït.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Kwokat akwerene ul woIouth iere karru koIunanin ana opllarot llon anaruk okin thokwancathe kathar itti okin itti thakkwothok.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Anakka ul ioccokothe lon loIeccuo winat lon len okin thoingkathe nokaꞌran koKaiccaria akin antothïothok nokaꞌran koTharccic.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ittina aul appik ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia ana noththok poCelïl ana noththok poCcamira wikkatheik woporot noka. Okin thikkatheik akin othakka thonthomat ilon loIeccuo ana okin thittarakothe ngKanang ikupupure, okin tharttakathe nan ithoccokot lon loKapik ana thikkatheik akin ikkoik akin thonu nꞌre noIli.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Manakka oPoththuruc pokat cik akwonyaro nomoꞌrong, kwoingkathe nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Lutha akwothokatha ul woKapik.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ana kwiathe pul pꞌrek than poccot kꞌran itti Iniac pakimico pomma uroko nnaꞌrangkal luput mormor (8).
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 OPoththuruc piꞌrekathok itti, “Iniac, oIeccuo oMiccie pothikkierung poporot. Urokothe kapik aneko kuppuꞌrung kang ikaïcat nan.” Menik kurokathe accokkot.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Aul appik iaik nokaꞌran koLutha ana koCcaron wimmakathok ana woccokathe lon loIli nomïkït.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ana nokaꞌran koIappa pul pꞌrek ipoccokothe lon loIeccuo ipopari ipoccot kꞌran itti Thapiththa ngkarru koIpranin ana oThorkkac ngkarru koKrik ilonu itti wallir, ook ipakkettet lon iloporot ana akwittarot ul iaraco.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ana nocaꞌri cen pokakathe pongo ana piathe ana okin thopakkiekathok ngkathar kothathum thoIouth kicce ana akin onekkekathok noppan toꞌra.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Kaꞌran koLutha kokat iccik koIappa anakka ul iammakot oIeccuo woccïkothe itti oPoththuruc paik nokaꞌran koLutha, okin thothïanthok opilingon theꞌra akin othiꞌrethok itti, “Ainet nïn aththaman.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 OPoththuruc poingkathe akin aththungon anakka okin theot akin onekathok toꞌra noppan. Ul wꞌrek wokat cik ia ollen thillet nan acoꞌrothok aoo ana ongkenek eret ia oThapiththa pappokkothe akka okin thokat cik akin aththungon akkwarthuk io.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Ittina aPoththuruc othïat kin thapat appik inoppan ana kwocukkwathe nocapu akwaꞌra ngaꞌrama ana kwokathakathe ukul iot, ana kwiꞌrekathe itti, “Thapiththa, urokothe kapik.” Ana kwanyathe kït ana kwimmakathe oPoththuruc ana kurokathe kapik.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 APoththuruc ittarathok akwonyaro ana kwakkarathe ul iammakot lon loIeccuo ana muruma ana kwonakanthet kin oThapiththa akkwakannio.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Lon len lappaththatheik appik nokaꞌran koIappa appik ana ul woppot woccokathe lon loIli.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Ana oPoththuruc pikkatheik nokaꞌran koIappa maꞌri motteik okin opul ipoccot kꞌran itti oCcamaan ipokat apocucco uꞌrat.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.