Atos 9
Lumun (LMD) vs ACF
1 OCcaul pokat pommaththik papillietto ana iꞌrille itti kwangwo ul iammakot lon loili oIeccuo. Kwoingkanthet pul iprïk ponoppan toKapik
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 ana kwipittathok itti kwethok taꞌrmacak akweo ngngin nomuththun maꞌrama nokaꞌran koThimacakka othakka itti amma akwiot ul than antoka manna iomura ana iari iaik ilon lokathar koIli oIeccuo akwocciccokot akwothipot kin ikorrkkor nokaꞌran koUruccelim.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Anakka akwokko iccik koThimacakka athuleꞌrak thꞌrek akkakat ntothiꞌrot accokkot athammrththakathok.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Akwapat nocapu akwoccïkat poꞌre apiꞌrethok itti, “Caul, Caul, ngintha akka accokienthin thiak?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 ACcaul ipittat itti, “Oung oththa, Ili?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Anaruk inenni urokothe kapik aeo icarak coman athoccïkot lon ila ngkwonu itti ngkwakkot.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ittina aul iokat cik anyaro okin oCcaul ocoꞌrot akin oprttakat tit. Okin thokat akin occïkot poꞌre anaruk pul pellat ipakin thimmat.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ittina aCcaul urokat kapik nocapu anaruk akka kwanyothe kït akwokorronno immakat papꞌrek. Menik akin othuthathok akin oingkat nokaꞌran koThimacakka.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ana kwikkatheik maꞌri mꞌrapuruk akkwiꞌrimathe ana okonnoꞌrkoik ana manna ïkko ngꞌri.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ana nokaꞌran koThimacakka, pul pꞌrek pokat cik than pung ipammakot lon loIeccuo poccot kꞌran itti Anania. AKapik akkarathok ithathantako itti, “Anania.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 AIli iꞌrekathok itti, “Ngko tuan toIoutha ikathar ikocoꞌrotheik accungkur aipitto pul pokaꞌran koTharccic poccot kꞌran itti oCcaul. Kwaik paꞌra ngaꞌrama.
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Ana Caul pathantakothe itti kwimmat pul ipoccot kꞌran itti Anania appaat ana ponekkethe nyaun naak apaꞌranok ngaꞌrama itti akwimmaik.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Anania othïat tit itti, “Ili, mpoccïkothe lon lopul empi ana lon appik ila kwiet ul wang ka kongo nokaꞌran koUruccelim.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ana paat cene llon noul ittïttïk woul wonoppan toKapik itti kwathocciccokot ul appik iaik wangante kꞌran koIeccuo akwipot ikorrkkor.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Anaruk Ili wiꞌrekathe Anania itti, “Ngko akka pul empi paun akkakkarot itti akwotherene ul iakonnoka ul woIouth lon lin ana nili nen ana ul woIccereil.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mpakenek tat akka akwokkiettat thiak nti ikꞌran kin.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Anania poingkathe tuan toIoutha akwiꞌrikat noppan. Kwonekkekathe nyaun naCcaul akwiꞌrekathok itti, “Pangkin, Ili oIeccuo ipumminthung ncik ikathar akka ngkwokat cik anthan wothïothin othakka itti aimmaik ana ona Kanang ikupupure noka woppot.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ncïnang aꞌrupu wꞌrek apat nti ikït koCcaul wungkwot aꞌrincikol ana kwimmakatheik ana kurokathe kapik ana kwoccathe mamuthie.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Ana kwoꞌrkkathe thuꞌrit ana puꞌran popakkanthok ikkwa ana kwikkatheik maꞌri motte nokaꞌran koThimacakka akin oul woIeccuo iammakothok.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Ana kwikkatheik akwere nomuththun maꞌrama itti oIeccuo ukul woKapik.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Aul appik ioccikothe lon ila kweret woprttakatherit ana wikkathe aipitto itti, “Okorronno oka pul empi ipokkothe lon lokithak noul nokaꞌran koUruccelim iangante kꞌran koIeccuoi? Ana kwannao cene itti kwathocciccokot ul akwipot ikorrkkori ana onekine ul ittïttïk woul wonoppan toKapiki?”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Anaruk oCcaul pikkatheik akwarttakot nan noꞌron lothere lon iloporot loIeccuo ana kwokenekathe ul woIouth lon nokaꞌran koThimacakka itti oIeccuo ook oMiccie.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Anakka maꞌri meot ncik moppot, aul woIouth orumettarat itti okin thakkwothok,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 anaruk oCcaul pinakathe nolon len. Ana okin thikkatheik akin occot kït cik thokathar ikaeo nokaꞌran koUruccelim icïngkï ana ngkoꞌra othakka itti akin okkwothok.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Anaruk ul wꞌrek iammakothok wonekanthok lon ngkoꞌra ana worpekathok thapat oppiek icuruk cokunthong ngalunthung.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Manakka oCcaul paat nokaꞌran koUruccelim kwoingkanthet ul iammakot oIeccuo anaruk okin thipathe nꞌre nung, okin thakorronno onekket cïkït naak itti pul ipammakot oIeccuo.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Anaruk oParnapa pipathok ana kwonekanthok ul wothothïlettat woIeccuo ana kwerekanthet kin lon loCcaul tat akka kwimmathe Ili oIeccuo ikathar akkwaik akeo nokaꞌran koThimacakka ana tat akka Ili oIeccuo werenok ana tat akka kwongkenet lon loIeccuo ella nꞌre.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Ittina oCcaul pikkatheik akin aththungon akin onyaro nokaꞌran koUruccelim akwerene ul lon loKapik ngkꞌran koIli oIeccuo nci nokkït.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Kwokat akwerene ul woIouth iere karru koIunanin ana opllarot llon anaruk okin thokwancathe kathar itti okin itti thakkwothok.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Anakka ul ioccokothe lon loIeccuo winat lon len okin thoingkathe nokaꞌran koKaiccaria akin antothïothok nokaꞌran koTharccic.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Ittina aul appik ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia ana noththok poCelïl ana noththok poCcamira wikkatheik woporot noka. Okin thikkatheik akin othakka thonthomat ilon loIeccuo ana okin thittarakothe ngKanang ikupupure, okin tharttakathe nan ithoccokot lon loKapik ana thikkatheik akin ikkoik akin thonu nꞌre noIli.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Manakka oPoththuruc pokat cik akwonyaro nomoꞌrong, kwoingkathe nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Lutha akwothokatha ul woKapik.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ana kwiathe pul pꞌrek than poccot kꞌran itti Iniac pakimico pomma uroko nnaꞌrangkal luput mormor (8).
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 OPoththuruc piꞌrekathok itti, “Iniac, oIeccuo oMiccie pothikkierung poporot. Urokothe kapik aneko kuppuꞌrung kang ikaïcat nan.” Menik kurokathe accokkot.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Aul appik iaik nokaꞌran koLutha ana koCcaron wimmakathok ana woccokathe lon loIli nomïkït.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ana nokaꞌran koIappa pul pꞌrek ipoccokothe lon loIeccuo ipopari ipoccot kꞌran itti Thapiththa ngkarru koIpranin ana oThorkkac ngkarru koKrik ilonu itti wallir, ook ipakkettet lon iloporot ana akwittarot ul iaraco.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ana nocaꞌri cen pokakathe pongo ana piathe ana okin thopakkiekathok ngkathar kothathum thoIouth kicce ana akin onekkekathok noppan toꞌra.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Kaꞌran koLutha kokat iccik koIappa anakka ul iammakot oIeccuo woccïkothe itti oPoththuruc paik nokaꞌran koLutha, okin thothïanthok opilingon theꞌra akin othiꞌrethok itti, “Ainet nïn aththaman.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 OPoththuruc poingkathe akin aththungon anakka okin theot akin onekathok toꞌra noppan. Ul wꞌrek wokat cik ia ollen thillet nan acoꞌrothok aoo ana ongkenek eret ia oThapiththa pappokkothe akka okin thokat cik akin aththungon akkwarthuk io.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Ittina aPoththuruc othïat kin thapat appik inoppan ana kwocukkwathe nocapu akwaꞌra ngaꞌrama ana kwokathakathe ukul iot, ana kwiꞌrekathe itti, “Thapiththa, urokothe kapik.” Ana kwanyathe kït ana kwimmakathe oPoththuruc ana kurokathe kapik.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 APoththuruc ittarathok akwonyaro ana kwakkarathe ul iammakot lon loIeccuo ana muruma ana kwonakanthet kin oThapiththa akkwakannio.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Lon len lappaththatheik appik nokaꞌran koIappa appik ana ul woppot woccokathe lon loIli.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ana oPoththuruc pikkatheik nokaꞌran koIappa maꞌri motteik okin opul ipoccot kꞌran itti oCcamaan ipokat apocucco uꞌrat.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.