Atos 2

Lumun (LMD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Anakka caꞌri caat coIouth cokamuthe kothokio mïl, okin thokat thaꞌrntakothe ithun nokaꞌran kulukku.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Ittina apoꞌre pꞌrek akkakat accokkot pokanang akokkurarot koppot ntothiꞌrot ana koppakathe man nakin thokat cik akin ikkoik.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Okin thimmakathe aꞌrupu wꞌrek wungkot luꞌre lolik ana wakkakathe aꞌrat noꞌra wen kurekkurek appik ammakka okin thokat cik.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Kanang ikupupure koppappakathe iakin ana okin thikkatheik akin ere ngkarru ikakin thokat thommat ere ammakka Kanang kiniet kin.Luꞌre lolik noꞌra wen kurekkurek|alt="Tongues of fire that separated and came to rest on each of them." src="CN01890B.tif" size="span" copy="© 1996 David C. Cook" ref="2.3"
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Caꞌri cen ul woIouth ionat nꞌre noKapik nomoꞌrong appik imaik nocapu wokat cik aikkoik nokaꞌran koUruccelim.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Anakka okin thoccïkothe poꞌre pen, acungkut coul akkakat tothun acikkat cik acoprttakot tit akka okin kurekkurek thoccïkothe aul ioccokothe lon loKapik aere ngkarru koul iokat cik accïkot lon len.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Ittina aul oprttakat tit, akin ipittat itti, “Ul enni woCelïl iaik werei?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Ana tat akka oron occïkot akin ere ngkarru konnon.
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Oron thoPrththon ana thoMathion ana thoIlamion ana ul iaik noththok poMaccappaththomia ana iaik noththok poIouthia ana poKkapthokkia ana Piniththic ana pAccia,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 ana poPricia ana poMippilia ana poMuccir ana aꞌran wꞌrek woLipia iaik iccik koKirin ana ul iaat nokaꞌran koRoma,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 (Ul woIouth ana ul ioccokothe lon nomïkït ila ul woIouth woccokothe) ana ul wonocrakan corirok coKkrit ana Muththu anïn occïkot akka akin ere ngkarru kïn ana akin eret lon ilommaththik ila Kapik kokkothe.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Okin thikkatheik akin oprttakot tit ana akin ipittarot itti, “Lon elli lonu itti kaththa?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Opilingon thokkathe ngure nakin akin iꞌrekat itti, “Okin thïkkot ngapak ngoppot.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Ittina oPoththuruc purokathe kapik okin oul wung wothothïlettat iattul ana ikken culukku, akwikkat cik akwerene ul mpoꞌre cittan itti, “Ul woIouth ana onon appik ithaik cene nokaꞌran koUruccelim, nokorronnon anerenenon lon elli, noccïkothin annokkwat unu ncik nolon ila niꞌret non.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Ul enni wonnïkko ngapak ammakka onon thiꞌret, cïngkï cokkothe ukullacoꞌrin cocik corrot.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ilen elli akka pul pothernte lon loKapik oIoil pappiꞌret akka kwiꞌret itti,
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Nocaꞌri cothocothakot Kapik kiꞌret itti,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Ana manna noul iarekinin iomura ana iari,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Mpakene lon ilommaththik tothiꞌrot
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Cïngkï cathakka ngïꞌrïmak
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ana okkwi ipaꞌra ngaꞌrama ngkꞌran koIli kwaꞌrettat.’”
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 APoththuruc apperekanthet kin akwiꞌrekat itti, “Ul woIccereil, noccïkot lon elli, oIeccuo poNaccir pokat pul ipa Kapik kekkiet nan nanon nthokkot thung lon ilommaththik ana lon ilakene pangken ammakka onon ngka kon thina.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Pul empi pettathenon ikkun llon laKapik kinat nan ana ul iokithak wittarothenon ana onon thokkwothok nthokkwethok nothapak.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Anaruk Kapik kurokierok nti ithio ana elikkok nti ithoccokot thiak thothio, akka thio thellat puꞌran itti thaꞌrungkot naak.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 OThauth paperethok akkwiꞌret itti,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Ittina cïkït cin copirat noka ana mpapirane Kapik noka,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 akka ngkwannoththe naun aniat ciki ippu,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Ngkwokenerin athar wothikkoik,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Pangkingon, mperenenon ncinokkït itti, opiki ponnon Ili oThauth piot ana kwocïkkakot ana tupu tung tei cene manna inenni.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Anaruk kwokat pul pothernte lon loKapik ana kwinat itti Kapik konekkenthok lon cik, nthakkwo mio itti kwanekket pul pothiki thung noprrok pung.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Ana akka kwinat lon ilathokaik, kwerethe thuroko thoMiccie cakuruk itti Kapik kannokorronnok ippu ana manna ka kung kannokutta.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Kapik kurokiet oIeccuo nti ithio ana onïn thimmat lon len ngkït kïn.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Kapik kothikkierok pothiakinet cik ana kwoccot Kanang ikupupure ika Kapik kokat konekkethe lon cik itti kethok ana kwekatheron ana iken akka onon thaik thakathacce ana occïkot.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 OThauth pappannokuꞌrot tothiꞌrot anaruk kwappiꞌret icci itti,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 puccuk analkanthung thoꞌrak thang,
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Ittina kirrnni aul woIccereil ina itti, Kapik kokkothe oIeccuo ipanon thokkwethe nothapak Ili ana oMiccie.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Manakka ul woccïkothe lon elli, okin thikkat cik akin oprttakot tit akin iꞌrekat oPoththuruc ana opilingon nti iul wung wothothïlettat itti, “Pangkingon, ngintha akka onïn okkot?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 APoththuruc othïat tit itti, “Nokkaprttako nti ilon ilokithak annocco mamuthie ngkꞌran koIeccuo oMiccie, alon lon ilokithak occïkakinthet non. Ana Kapik kethet non Kanang ikupupure.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Akka thonekket lon cik itha Kapik konekketheik thon ana thonyukul nyon ana thoul iaik ciththan, ul appik ia Ili Kapik konnon kakkaro.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 OPoththuruc perekanthet kin ana aꞌretto nakin llon loppot lonthoththomat itti, “Noꞌret ka kon nti ilon loul iokithak wonomaꞌri emmi.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Ana Kapik karttathe noul ioccokathe lon loIeccuo nomïkït ana woccathe mamuthie. Okin thokat athar wꞌrapuruk (3,000) iarttakothe noul.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Okin thiꞌrikathe ilon lothongkene loul wothothïlettat woIeccuo akin aukko tothun akin oꞌrko thuꞌrit ithun ana thuꞌrit thoIli thocipin ana aꞌra ngaꞌrama.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Ul wothothïlettat woIeccuo wokkathe lon ilommaththik loppot ana ul appik woprttakatherit nolon len.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Okin ithoccokathe lon loKapik thokakathe ithun ana akin ikkettot aꞌrupu ana okkot lon appik tothun.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Akin okette aꞌrupu wen akin ikket ul aꞌrupu iellat aꞌrupu cik.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Okin thikkatheik akin ocurttot noppan toKapik appinappin. Ana akin oꞌrko thuꞌrit thoIli thocipin tothun ana okin thoꞌrkothe ikaman mmïkït moporot,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 aul wꞌrek omerekat Kapik ana opira noka nothoporot thoul iakin thaik. Ana Ili wikkatheik arttot ul nakin appinappin iokat cik aꞌrettat.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.