Atos 26

Lumun (LMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ittina Akrippac iꞌrekat oPoluc itti “Ngkwonu itti ngkwere arrot noka kang.”
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Ili Akrippac, mpakatha ka kin ere mponu prran akka mpaik pacoꞌro tokït kang inenni ampaik anrrot noka kin nothorukwet appik itha ul woIouth worukwethin ngngin,
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 ana manna cannan akka ngkwina thathuma thoul woIouth ana thopllarot llon ithakin thaik thapllarot. Ittina mpipittothung itti ngkwakkwinin kunu ncik okorronno attakoik.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Ul woIouth appik wina kathar kothikkoik thin ammakka mpotteik, nci ammakka mpurokot ncik nokaꞌran kin na ampupokkothe ana cakuruk nokaꞌran koUruccelim.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Okin thinan nci maꞌrot ana manna okin ngka ken there lon ilakin thimmat ana occïkot lin, amma okin akkongothe, laik itti okin thina itti mpokat pul poPriccin icungkut icokat commaththik nomungkut imokat cik.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Ana inenni mporukwettathe akka mpaik paꞌrïkot lon ila Kapik konekkenthet ongappan cik.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Ana thonekket lon cik enthi ithen akka mothok moul woIccereil iattul ana ikken keꞌra maik maꞌrïkot itti lon len lathakka akin thaik akin aꞌrane Kapik ngaꞌrama ngkoꞌra ana icïngkï. Ili win, thoꞌrikot cik akkokorronnot ul woIouth arukwethin.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Onon ithaik cene, nthontha akka nthꞌrat onekket lon nocïkït itti Kapik kurokie ul illet?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Oun cakuruk pokat anokwarttikot itti mpakkot lon ncik appik anꞌra oIeccuo ponokaꞌran koNaccir.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Ana ilen accok akka mpokkothe nokaꞌran koUruccelim. Ana llon ikkun nnoul ittïttïk woul wonoppan toKapik, mpipothe ul woKapik woppot ikorrkkor itti okin ithokat thakkmakot thangutta ana mpangkothe lon len itti okin thangutta.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Mponyarot maꞌri moppot nomuththun maꞌrama anocciccokot kin anothakkma kin ana onentet kin than akin ocungko oIeccuo. Mpokat pua ka ken manna anikkat cik anomakot kin ci naꞌran woul wꞌrek woka anothokkiet kin thiak.”
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 APoluc ikkat cik akwerenekin itti, “Ana nokurtti kꞌrek, ampokat cik aneo nokaꞌran koThimacakka amponu kaꞌrmacak nnonili ikkun ana koul ittïttïk woul wonoppan toKapik.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Ana cik cokat acïngkï angko ippa, ili win, ana mpokat cik nokathar animmakat kꞌran akkaat ntothiꞌrot kipuk ippuk nocïngkï akoccat naun ana noul ianïn thokat cik aththut.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Onïn thapukkwathe nocapu appik ana mpoccïkathe apoꞌre erenin ngkarru koIpranin apiꞌre itti, ‘Caul, Caul ngkwontha akka accokiethin thiak? Lokithak itti ngkworro iaun.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Ittina anipittat itti, ‘Ili, oung oththa?’
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Uroki acoꞌrot kapik mpumminthung ncik itti anothikkieng pul iparekinin ana pul ipathere lon lin ammakka ngkwimmat ana ila anokeneng.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Mpaꞌrethung nti inyaun nyoul wang ana nyoul iannoka woIouth. Mpaik pathïothung nakin
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 anyinthet kin kït ana aukkwot kin nti iꞌrïmak anakin nokꞌran ana nti ikkun wopul pothopulut anakin ikkun woKapik itti alon len ilokithak occïkakot ana akin iot kaꞌran ithoꞌrkït thokkwion ithothakkat thupupure nthoccokot lon lin nomïkït men.’”
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 APoluc ikkat cik akwerenekin akwiꞌre itti, “Ili Akrippac, mpokat pannꞌra lon len ilaat ntothiꞌrot.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Mpongkenet ul woThimacakka cittokït anantongkene ul nokaꞌran koUruccelim ana noththok poIouthia, ana ul iakonnoka woIouth appik anomet kin itti okin thapaꞌrine lon ilokithak cik akin okkaprttakine Kapik ana okkot ngre iakene itti okin thocoꞌrot nti ilon ilokithak.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Ilen akka ul woIouth woꞌruminthin noppan toKapik itti okin thakkwothin.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Anaruk Kapik kittarothin manna inenni, ana mpaik pacoꞌro anerene okin itharran ana ul ioccokkat cakuruk. Mpaik pere lon ila oMucca peret ana ul wothernte lon loKapik theret itti lathokaik,
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 itti oMiccie paccokot thiak ana kwaka pul ipuroko cittokït nti iul iilet ana kwangkene ul woIouth ana ul iannoka woIouth appik kathar kothoꞌrettat.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Anakka oPoluc piꞌret elli, aPocththoc iꞌrekat lon mpoꞌre cittan itti, “Poluc, ngkwonu purrut thakkakkaro thang thaik thikïttïnung ngathꞌre ngang.”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 APoluc othïanthok tit itti, “Ili oPocththoc, lon ila mpaik pere laik ïcat ana laik ipangken.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Akka Ili Akrippac ia mpaik perene ella nꞌre wina lon elli appik ana mpina itti loꞌrek lella ila kwomma akka lon len lannokkattat imakkren nthuꞌran.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Ili Akrippac, ngkwoccokothe lon loul wothernte lon loKapiki? Mpina itti ngkwoccokothe lon len.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Akrippac iꞌrekat oPoluc itti, “Ngkwapri itti ngkwathikkien pul ipoccokothe lon loMiccie accokkot ittinai?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 APoluc othïat tit itti, “Amma accokkot ana manna okorronno oka accokkot mpongothe itti kannothikkieng prek anaruk ul appik iaik waccïkot lon lin itti athakka ammakka oun llon ila mpaik tit anaruk annoka iloꞌrak ila mpaik tit.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 AIli Akrippac ana oPocththoc ana pul ipopari oPernic urokat ana ul iokat cik aikkoik akin aththungon mono aingkat.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Akin erettaranthet akka okin thokat cik akin eo akin iꞌrekat itti, “Pul empi pannokkot lon lꞌrek ilokithak ilakorronnok itti kwakkuttat ana onekkettat ikorrkkor.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Akrippac iꞌrekat oPocththoc itti, “Pul empi pokat ponu itti pelikkako amma pokat pannothïnthet ili oKkaiccer lon lung.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.