Atos 25
Lumun (LMD) vs NAA
1 Akka oPocththoc paat noththok poIouthia othakka itti akwathothakka ili, kwikkatheik maꞌri mꞌrapuruk nokaꞌran koKaiccaria akwantokuꞌrot nokaꞌran koUruccelim
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 na ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woIouth werenthok lon ilakin thokat akin orukwet oPoluc ngngin.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Akin uekat ili oPocththoc akin ipittathok itti kwathïnthet kin oPoluc ntan nokaꞌran koKaicceria akin othïothok Uruccelim. Anaruk okin thonat lon ica itti okin tharukinthok akin okkwothok nokathar.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 APocththoc othïanthet kin tit itti, “OPoluc pikkoik ikorrkkor tentre nokaꞌran koKaiccaria anaruk mpaik papakkot than nomaꞌri emmi.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Anili non nꞌrek anthan ïneo aththut anothere amma pul pen akkokkothe lon lokithak.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Anakka kwikkot cik tentre akin aththut maꞌri attul akuat opakkot nokaꞌran koKaiccaria ana ngorrot ngen akwothikkat nokaꞌran kolon lothonceꞌret lon cik akwothïat lon itti okin thakkaro oPoluc.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Anakka oPoluc paat aul woIouth iaat nokaꞌran koUruccelim aꞌrntakat naak akin orukwekathok llon loppot lokitheththak anaruk okin thommakathe okene itti lon len lokat cik tat.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 APoluc urokat akworrot noka kung akwiꞌrekat itti, “Mpannokkot lon ilokithak noppan toKapik ana nolon lothonceꞌret lon cik loul woIouth ana naKkaiccer.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 OPocththoc pangkathe itti kwapirie ul woIouth noka akwipittat oPoluc lon itti, “Ngkwongothe itti ngkwakuꞌrot Uruccelim aul woIouth othonceꞌrenthung lon cik elli tentrei?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 APoluc othïat tit itti, “Mpaik pacoꞌro nokaꞌran kothakkma koKkaiccer na lon lin lonu itti laceꞌrettat cik. Ngkwina papenang itti lon lella ilokithak ila mpokkinthet ul woIouth.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ana amma okin thonat lon itti mpokkothe lon ilokithak ïcat manna ilekkot nan itti mpio ana mpakorronno opellene thio. Ana amma ilakin orukwethin ngngin lakorronno oka ïcat, pul pella ponu lon itti pethin kin ikkun. Mparinthet oKkaiccer lon lin othakka itti akwoccïkot lon lin.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 APocththoc eretteranthet okin oul ittarothok ire akin iꞌrekathok itti, “Ngkwipittot itti ngkwongothe itti ngkwaine Kkaiccer, ngkwanekittane oKkaiccer.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Anakka maꞌri meot ncik motteik aili irïk Akrippac ana pul ipopari oPernic akkakat nokaꞌran koKaiccaria akin omicco oPocththoc.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Anakka okin thokat akin ikkoik than maꞌri motteik oPocththoc perekanthok lon loPoluc ipaik ikorrkkor akwiꞌrekathok itti, “Puꞌrek paik cene paPpelek pampoththet nan ikorrkkor.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Anakka mpeot Uruccelim aul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul woIouth werekanthin lon lopul empi ana okin thorukwethok ana okin thiꞌrekathin itti konu itti kwakkmako.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ana mpiꞌrekathekin itti lon ilaik noul woRoma lonu itti pul pannokkuttat nuthuk amma pannorukwettat llon lꞌrek ana okin okorronnok akworrot noka kung.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Anakka okin thaat cene mpikkathe cik nokaꞌran kolon lothoceꞌret lon cik accokkot mpakorronno occoik aththik ana mpakkarathe pul pen ngorrot ngen.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Ana ul iorukwethok llon werekathe lon len, ana lellakathe ilekkot nothorukettot ithakin thorukethok ngngin itha mpokat anoccot kït nan itti okin tharukwethok ngngin.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Anaruk okin thonat lon lothoccokot lon nomïkït loKapik akin opllarot ngngin lopul iponu kꞌran itti oIeccuo ipiot ana oPoluc pokat akwome itti kwiot anaruk kwaik ngkït thapat pannio.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ana mpommat itti mpipitto lon elli tat, ittina mpipittathe oPoluc amma kwongothe itti kwokuꞌrot Uruccelim akin appotheret lon lothorukwettat thung than.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Anaruk akka oPoluc pothïnthet ili irïk oKkaiccer lon lung itti kwakathanok lon elli, mpiꞌrekathok itti kwikkoik puccuk anothïanthok oKkaiccer.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 AIli oKrippac iꞌrekat oPocththoc itti, “Mpongothe itti mpaccïkot lon lopul empi.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ana ngorrot ngen aIli Akrippac okin oPernic okkat kamuthe kïttïk noppan tocuththun nul ittïttïk woul irro, ana wikkoik aul okkwet kin ithoꞌrkït ittïttïk nokaꞌran koKaiccaria ana nili noul irro aili oPocththoc othïat ul akkarat oPoluc akin onakathok.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 OPocththoc iꞌrekat itti, “Ili Akrippac ana ul iaik cene appik, pul empi cene paul woIouth nokaꞌran koUruccelim ana nokaꞌran koKaiccaria cene wiꞌret mpoꞌre cittan itti ponu itti pakkuttat.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mpaththiot itti kwannokkot lon lꞌrek lokithak ilakorronno itti kwakkuttat anaruk inakka kwothïnthet ili oKkaiccer nokaꞌran koRoma itti kwakathanok lon ana ilen akka mpiꞌrenet itti mpathïothok nokaꞌran koRoma.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Anaruk mpella lon ila anokurrine ili oKkaiccer ileret lon loPoluc. Ilen akka mponarok cene tokït kon appik ana cannan tokït kang Ili Akrippac othakka itti aniot lon lꞌrek ila anokurro.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Akka lakannoka loporot naun itti mpathïot pul ipaik ikorrkkor appella lon ilorukwettathok ngngin.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.