Atos 23

Lumun (LMD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 APoluc okathakat cuththun coul woIouth ittïttïk akwiꞌrekat itti, “Pangkingon, mpikkot cik ana okkot ana orekine Kapik ncïkït culukku manna inenni.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Menik apul iprïk ponoppan toKapik Anania iꞌrekat ul iokat cik acoꞌro iccik koPoluc itti okin thakkwokok thon.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 APoluc iꞌrekathok itti, “Kapik kakkwokung oung ipinnikot lon. Ngkwikkoik ere kunthong ikipuk ikimentat kicce. Ngkwikkoik ceneket akkman ammakka lon lothonceꞌret lon cik liꞌret ana icci oung ngka kang akorronno omakot lon lothonceꞌret lon cik llon elli ila ngkwiꞌret itti mpakkutta.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Okkwion ithokat akin ocoꞌro iccik koPoluc thiꞌrekathe itti, “Oung emprïk ngkwacungkwo pul iprïk ponoppan toKapiki?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 APoluc othïat tit itti, “Pangkingon mpappommat itti kwokat pul iprïk ponoppan toKapik akka lokurrakot itti, ‘Kirrnni eret ili woul won llon ilokithak.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 OPoluc pappinat itti ul iaik nocuththun coul woIouth wokat mothok meꞌra tit, pꞌrek poul woCcathukkin ana pꞌrek poul woPriccin, akwiꞌrekat lon mpoꞌre cittan nokaꞌran kocuththun coul woIouth ittïttïk itti, “Pangkingon, oun poPriccin ukul wopul poPriccin mpaik pocoꞌro cene tokït konili nothonceꞌret lon cik akka mpoccokothe lon nocïkït itti thuroko nti ithio thaik.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Anakka kwiꞌret lon elli athopllarot urokat ncik nul woPriccin ana woCcathukkin ana ul willakatherit nocuththun mungkut meꞌra.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Cungkut coul woCcathukkin ciꞌre itti thuroko nti ithio thella ana manna uꞌrupa wothothïlettat woKapik wella ana manna aꞌrupu iella ka, anaruk ul woPriccin woccokothe lon len appik nomïkït men.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Apoꞌre okuꞌrat ciki ithiꞌrot thokapik aul wꞌrek iangkene lon lothonceꞌret lon cik loul woPriccin urokat kapik akin ikkat cik akin aꞌretto cannan akin iꞌrekat itti, “Oron thanniot lon ilokithak ila pul empi pokkothe, ngintha akkaik amma uꞌrupa wothothïlettat woKapik ana manna papꞌrek ipella ka perenok?”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Aul ikkat cik antere cannan mono aili irïk woul irro ipat nꞌre athïat ul wung irro akka okin omotto iaPoluc anakathok nti ithoꞌrkït then mpuꞌran anakok ikaman koul irro.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ana ngkoꞌra ngen aIli ocoꞌrot iccik koPoluc akiꞌrekathok itti, “Opoꞌrithan ammakka ngkwerenet ul lon lin nokaꞌran koUruccelim menik ngkwonu itti ngkweret nokaꞌran koRoma cakuruk.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ngorrot ngen ul woIouth wïꞌrïkathe lon len tothun akin okkwat mio itti okin thannoꞌrkoik ana ïkko alpꞌrek aththik akin okkwot oPoluc kappak.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ul iokat wokkothe lon len wokat woppot nomaun arrial weꞌra (40).
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Okin thoingkanthet ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul akin iꞌrekat itti, “Onïn thïꞌrïkot lon ana okkwo mio itti onïn thannoꞌrkoik puccuk ïnokkwat oPoluc.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Onon ana cuththun coul woIouth ittïttïk nthonu itti nthiꞌret ili irïk woul irro akwakkarot oPoluc nocuththun attang othakka itti annipittothok lon. Onïn thokuccekotheik, onïn thakkwothok akkwarthuk anthan cene.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Anaruk akka ukul wopang poPoluc ipopari woccïkothe lon len woingkathe ikaman koul irro athiꞌrekat oPoluc.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Menik aPoluc akkarat ili wꞌrek woul irro akwiꞌrekathok itti, “Oneki ukul enni anekine ili irïk woul irro, konu lon lakwiꞌrethok.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ittina wonekanthet ili ukul aili iꞌrekat ili irïk itti, “OPoluc ipaik ikorrkkor pothïothin nukul enni iocura itti mpananung akka wonu lon lꞌrek lakwiꞌrethung.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Aili irïk woul irro occokat ukun wokkul athathok thocipit apittathok itti, “Ngintha akka ngkwonu itti ngkwiꞌrethin.”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Aukul iꞌrekat itti, “Ul woIouth wïꞌrïkot lon itti okin thipittothung itti ngkwananekin oPoluc ngorrot tokït kocuththun coul woIouth ittïttïk akin appipittothok lon papenang.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Anaruk kirrnni occïkïnthet kin itti ngkwananekin oPoluc nocuththun akka ul woppot manna wekko arrial weꞌra waik warukwinthok. Okin thokkwot mio itti okin thannoꞌrkoik ana okorronno ïkko ngꞌri akin tharthuk okkwothok. Okin thokuccekotheik ana okin thaik thaꞌrïkot thothïot thang tit tulluk.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Aili irïk woul irro elikkat ukul aeo aiꞌrekathok tulluk itti, “Kirrnni iꞌret opilin itti ngkwerenin.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Aili irïk woul irro akkarat ul irro weꞌra ittarothok akwomekat kin itti, “Nokuccet ul irro cik arrial ukuluk maꞌri meꞌra (200) aeo kicce ngkoꞌra amma cïngkï cokkothe ukullacoꞌrin nokaꞌran koKaiccaria, ana ul irro cakuruk mapprththa arrial wꞌrapuruk ana alkaire (70) iarrothe mapprththa, ana ul arrial ukuluk maꞌri meꞌra iokuccettatheik (200) nathuk.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Nokuccenthet oPoluc mapprththa cik imaneko kin akweo poporot akwonekittane ili irïk oPpelek.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Akwokurranthet ili irïk kaꞌramacak ittina,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Lon elli naun oKklauthioc koLicciac,
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Pul empi pokat poccokittathe nul woIouth ana okin thokat cik thakkwothok, anaruk mponakathe ul irro win ana mpoꞌrekathok, ana mpaththiot itti ook ponoul woRoma.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ana mpangkathe itti mpina lon ilakin orukwethok ngngin ana mponakathok tokït kocuththun coul woIouth ittïttïk.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ana mpathtthiot itti lon ilakin thaik tharukwethok ngngin lothonceꞌret lon cik ana lella ilakin orukwethok ngngin ilekko nan itti kwakkuttat ana manna lella ila kwonekkettat ikorrkkor ngngin.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ana manna mpoccïkothe itti okin thonekkethe lon cik itti okin thongothe itti okin thakkwothok ana mpothïnthung ngok aththaman ana mpiꞌrethe ul iaik warukwethok akin ainung akin onanung lon lung ilakin orukwethok ngngin.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ittina aul irro occïkat lon loili irïk woul irro akin onekat oPoluc ngkoꞌra akin oingkat nokaꞌran kAnththippaththric.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ana ngorrot ngen aul irro opakkat tuan ana ul irro iaurrothe ipat oPoluc akin oingkat nokaꞌran koKkaicceria.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Anakka maat nokaꞌran koKaiccaria akin ekat oPoluc ili oPpelek ana kaꞌramacak ika ili wothïothekin ngngin.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Aili akkakkarat ikaꞌramacak akwipittat oPoluc itti, “Ngkwo noththok piatha?” Ana oPoluc pothïanthok tit itti, “Mponoththok poKilikkia.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Aiꞌrekat oPoluc itti, “Mpaccïkot lon lang amma ul iorukwethung waat.” Akwiꞌrekat ul irro itti okin thangwot oPoluc tuan toili irïk oIruthuc ikorrkkor.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.