Atos 23
Lumun (LMD) vs ARIB
1 APoluc okathakat cuththun coul woIouth ittïttïk akwiꞌrekat itti, “Pangkingon, mpikkot cik ana okkot ana orekine Kapik ncïkït culukku manna inenni.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Menik apul iprïk ponoppan toKapik Anania iꞌrekat ul iokat cik acoꞌro iccik koPoluc itti okin thakkwokok thon.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 APoluc iꞌrekathok itti, “Kapik kakkwokung oung ipinnikot lon. Ngkwikkoik ere kunthong ikipuk ikimentat kicce. Ngkwikkoik ceneket akkman ammakka lon lothonceꞌret lon cik liꞌret ana icci oung ngka kang akorronno omakot lon lothonceꞌret lon cik llon elli ila ngkwiꞌret itti mpakkutta.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Okkwion ithokat akin ocoꞌro iccik koPoluc thiꞌrekathe itti, “Oung emprïk ngkwacungkwo pul iprïk ponoppan toKapiki?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 APoluc othïat tit itti, “Pangkingon mpappommat itti kwokat pul iprïk ponoppan toKapik akka lokurrakot itti, ‘Kirrnni eret ili woul won llon ilokithak.’”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 OPoluc pappinat itti ul iaik nocuththun coul woIouth wokat mothok meꞌra tit, pꞌrek poul woCcathukkin ana pꞌrek poul woPriccin, akwiꞌrekat lon mpoꞌre cittan nokaꞌran kocuththun coul woIouth ittïttïk itti, “Pangkingon, oun poPriccin ukul wopul poPriccin mpaik pocoꞌro cene tokït konili nothonceꞌret lon cik akka mpoccokothe lon nocïkït itti thuroko nti ithio thaik.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Anakka kwiꞌret lon elli athopllarot urokat ncik nul woPriccin ana woCcathukkin ana ul willakatherit nocuththun mungkut meꞌra.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Cungkut coul woCcathukkin ciꞌre itti thuroko nti ithio thella ana manna uꞌrupa wothothïlettat woKapik wella ana manna aꞌrupu iella ka, anaruk ul woPriccin woccokothe lon len appik nomïkït men.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Apoꞌre okuꞌrat ciki ithiꞌrot thokapik aul wꞌrek iangkene lon lothonceꞌret lon cik loul woPriccin urokat kapik akin ikkat cik akin aꞌretto cannan akin iꞌrekat itti, “Oron thanniot lon ilokithak ila pul empi pokkothe, ngintha akkaik amma uꞌrupa wothothïlettat woKapik ana manna papꞌrek ipella ka perenok?”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Aul ikkat cik antere cannan mono aili irïk woul irro ipat nꞌre athïat ul wung irro akka okin omotto iaPoluc anakathok nti ithoꞌrkït then mpuꞌran anakok ikaman koul irro.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ana ngkoꞌra ngen aIli ocoꞌrot iccik koPoluc akiꞌrekathok itti, “Opoꞌrithan ammakka ngkwerenet ul lon lin nokaꞌran koUruccelim menik ngkwonu itti ngkweret nokaꞌran koRoma cakuruk.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Ngorrot ngen ul woIouth wïꞌrïkathe lon len tothun akin okkwat mio itti okin thannoꞌrkoik ana ïkko alpꞌrek aththik akin okkwot oPoluc kappak.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ul iokat wokkothe lon len wokat woppot nomaun arrial weꞌra (40).
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Okin thoingkanthet ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul akin iꞌrekat itti, “Onïn thïꞌrïkot lon ana okkwo mio itti onïn thannoꞌrkoik puccuk ïnokkwat oPoluc.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Onon ana cuththun coul woIouth ittïttïk nthonu itti nthiꞌret ili irïk woul irro akwakkarot oPoluc nocuththun attang othakka itti annipittothok lon. Onïn thokuccekotheik, onïn thakkwothok akkwarthuk anthan cene.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Anaruk akka ukul wopang poPoluc ipopari woccïkothe lon len woingkathe ikaman koul irro athiꞌrekat oPoluc.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Menik aPoluc akkarat ili wꞌrek woul irro akwiꞌrekathok itti, “Oneki ukul enni anekine ili irïk woul irro, konu lon lakwiꞌrethok.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ittina wonekanthet ili ukul aili iꞌrekat ili irïk itti, “OPoluc ipaik ikorrkkor pothïothin nukul enni iocura itti mpananung akka wonu lon lꞌrek lakwiꞌrethung.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Aili irïk woul irro occokat ukun wokkul athathok thocipit apittathok itti, “Ngintha akka ngkwonu itti ngkwiꞌrethin.”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Aukul iꞌrekat itti, “Ul woIouth wïꞌrïkot lon itti okin thipittothung itti ngkwananekin oPoluc ngorrot tokït kocuththun coul woIouth ittïttïk akin appipittothok lon papenang.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Anaruk kirrnni occïkïnthet kin itti ngkwananekin oPoluc nocuththun akka ul woppot manna wekko arrial weꞌra waik warukwinthok. Okin thokkwot mio itti okin thannoꞌrkoik ana okorronno ïkko ngꞌri akin tharthuk okkwothok. Okin thokuccekotheik ana okin thaik thaꞌrïkot thothïot thang tit tulluk.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Aili irïk woul irro elikkat ukul aeo aiꞌrekathok tulluk itti, “Kirrnni iꞌret opilin itti ngkwerenin.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Aili irïk woul irro akkarat ul irro weꞌra ittarothok akwomekat kin itti, “Nokuccet ul irro cik arrial ukuluk maꞌri meꞌra (200) aeo kicce ngkoꞌra amma cïngkï cokkothe ukullacoꞌrin nokaꞌran koKaiccaria, ana ul irro cakuruk mapprththa arrial wꞌrapuruk ana alkaire (70) iarrothe mapprththa, ana ul arrial ukuluk maꞌri meꞌra iokuccettatheik (200) nathuk.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Nokuccenthet oPoluc mapprththa cik imaneko kin akweo poporot akwonekittane ili irïk oPpelek.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Akwokurranthet ili irïk kaꞌramacak ittina,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Lon elli naun oKklauthioc koLicciac,
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Pul empi pokat poccokittathe nul woIouth ana okin thokat cik thakkwothok, anaruk mponakathe ul irro win ana mpoꞌrekathok, ana mpaththiot itti ook ponoul woRoma.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Ana mpangkathe itti mpina lon ilakin orukwethok ngngin ana mponakathok tokït kocuththun coul woIouth ittïttïk.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Ana mpathtthiot itti lon ilakin thaik tharukwethok ngngin lothonceꞌret lon cik ana lella ilakin orukwethok ngngin ilekko nan itti kwakkuttat ana manna lella ila kwonekkettat ikorrkkor ngngin.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Ana manna mpoccïkothe itti okin thonekkethe lon cik itti okin thongothe itti okin thakkwothok ana mpothïnthung ngok aththaman ana mpiꞌrethe ul iaik warukwethok akin ainung akin onanung lon lung ilakin orukwethok ngngin.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Ittina aul irro occïkat lon loili irïk woul irro akin onekat oPoluc ngkoꞌra akin oingkat nokaꞌran kAnththippaththric.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Ana ngorrot ngen aul irro opakkat tuan ana ul irro iaurrothe ipat oPoluc akin oingkat nokaꞌran koKkaicceria.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Anakka maat nokaꞌran koKaiccaria akin ekat oPoluc ili oPpelek ana kaꞌramacak ika ili wothïothekin ngngin.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Aili akkakkarat ikaꞌramacak akwipittat oPoluc itti, “Ngkwo noththok piatha?” Ana oPoluc pothïanthok tit itti, “Mponoththok poKilikkia.”
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Aiꞌrekat oPoluc itti, “Mpaccïkot lon lang amma ul iorukwethung waat.” Akwiꞌrekat ul irro itti okin thangwot oPoluc tuan toili irïk oIruthuc ikorrkkor.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.