Atos 23
Lumun (LMD) vs ARA
1 APoluc okathakat cuththun coul woIouth ittïttïk akwiꞌrekat itti, “Pangkingon, mpikkot cik ana okkot ana orekine Kapik ncïkït culukku manna inenni.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Menik apul iprïk ponoppan toKapik Anania iꞌrekat ul iokat cik acoꞌro iccik koPoluc itti okin thakkwokok thon.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 APoluc iꞌrekathok itti, “Kapik kakkwokung oung ipinnikot lon. Ngkwikkoik ere kunthong ikipuk ikimentat kicce. Ngkwikkoik ceneket akkman ammakka lon lothonceꞌret lon cik liꞌret ana icci oung ngka kang akorronno omakot lon lothonceꞌret lon cik llon elli ila ngkwiꞌret itti mpakkutta.”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Okkwion ithokat akin ocoꞌro iccik koPoluc thiꞌrekathe itti, “Oung emprïk ngkwacungkwo pul iprïk ponoppan toKapiki?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 APoluc othïat tit itti, “Pangkingon mpappommat itti kwokat pul iprïk ponoppan toKapik akka lokurrakot itti, ‘Kirrnni eret ili woul won llon ilokithak.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 OPoluc pappinat itti ul iaik nocuththun coul woIouth wokat mothok meꞌra tit, pꞌrek poul woCcathukkin ana pꞌrek poul woPriccin, akwiꞌrekat lon mpoꞌre cittan nokaꞌran kocuththun coul woIouth ittïttïk itti, “Pangkingon, oun poPriccin ukul wopul poPriccin mpaik pocoꞌro cene tokït konili nothonceꞌret lon cik akka mpoccokothe lon nocïkït itti thuroko nti ithio thaik.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Anakka kwiꞌret lon elli athopllarot urokat ncik nul woPriccin ana woCcathukkin ana ul willakatherit nocuththun mungkut meꞌra.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 (Cungkut coul woCcathukkin ciꞌre itti thuroko nti ithio thella ana manna uꞌrupa wothothïlettat woKapik wella ana manna aꞌrupu iella ka, anaruk ul woPriccin woccokothe lon len appik nomïkït men.)
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Apoꞌre okuꞌrat ciki ithiꞌrot thokapik aul wꞌrek iangkene lon lothonceꞌret lon cik loul woPriccin urokat kapik akin ikkat cik akin aꞌretto cannan akin iꞌrekat itti, “Oron thanniot lon ilokithak ila pul empi pokkothe, ngintha akkaik amma uꞌrupa wothothïlettat woKapik ana manna papꞌrek ipella ka perenok?”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Aul ikkat cik antere cannan mono aili irïk woul irro ipat nꞌre athïat ul wung irro akka okin omotto iaPoluc anakathok nti ithoꞌrkït then mpuꞌran anakok ikaman koul irro.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ana ngkoꞌra ngen aIli ocoꞌrot iccik koPoluc akiꞌrekathok itti, “Opoꞌrithan ammakka ngkwerenet ul lon lin nokaꞌran koUruccelim menik ngkwonu itti ngkweret nokaꞌran koRoma cakuruk.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ngorrot ngen ul woIouth wïꞌrïkathe lon len tothun akin okkwat mio itti okin thannoꞌrkoik ana ïkko alpꞌrek aththik akin okkwot oPoluc kappak.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ul iokat wokkothe lon len wokat woppot nomaun arrial weꞌra (40).
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Okin thoingkanthet ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul ittïttïk woul akin iꞌrekat itti, “Onïn thïꞌrïkot lon ana okkwo mio itti onïn thannoꞌrkoik puccuk ïnokkwat oPoluc.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Onon ana cuththun coul woIouth ittïttïk nthonu itti nthiꞌret ili irïk woul irro akwakkarot oPoluc nocuththun attang othakka itti annipittothok lon. Onïn thokuccekotheik, onïn thakkwothok akkwarthuk anthan cene.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Anaruk akka ukul wopang poPoluc ipopari woccïkothe lon len woingkathe ikaman koul irro athiꞌrekat oPoluc.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Menik aPoluc akkarat ili wꞌrek woul irro akwiꞌrekathok itti, “Oneki ukul enni anekine ili irïk woul irro, konu lon lakwiꞌrethok.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ittina wonekanthet ili ukul aili iꞌrekat ili irïk itti, “OPoluc ipaik ikorrkkor pothïothin nukul enni iocura itti mpananung akka wonu lon lꞌrek lakwiꞌrethung.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Aili irïk woul irro occokat ukun wokkul athathok thocipit apittathok itti, “Ngintha akka ngkwonu itti ngkwiꞌrethin.”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Aukul iꞌrekat itti, “Ul woIouth wïꞌrïkot lon itti okin thipittothung itti ngkwananekin oPoluc ngorrot tokït kocuththun coul woIouth ittïttïk akin appipittothok lon papenang.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Anaruk kirrnni occïkïnthet kin itti ngkwananekin oPoluc nocuththun akka ul woppot manna wekko arrial weꞌra waik warukwinthok. Okin thokkwot mio itti okin thannoꞌrkoik ana okorronno ïkko ngꞌri akin tharthuk okkwothok. Okin thokuccekotheik ana okin thaik thaꞌrïkot thothïot thang tit tulluk.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Aili irïk woul irro elikkat ukul aeo aiꞌrekathok tulluk itti, “Kirrnni iꞌret opilin itti ngkwerenin.”
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Aili irïk woul irro akkarat ul irro weꞌra ittarothok akwomekat kin itti, “Nokuccet ul irro cik arrial ukuluk maꞌri meꞌra (200) aeo kicce ngkoꞌra amma cïngkï cokkothe ukullacoꞌrin nokaꞌran koKaiccaria, ana ul irro cakuruk mapprththa arrial wꞌrapuruk ana alkaire (70) iarrothe mapprththa, ana ul arrial ukuluk maꞌri meꞌra iokuccettatheik (200) nathuk.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Nokuccenthet oPoluc mapprththa cik imaneko kin akweo poporot akwonekittane ili irïk oPpelek.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Akwokurranthet ili irïk kaꞌramacak ittina,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Lon elli naun oKklauthioc koLicciac,
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Pul empi pokat poccokittathe nul woIouth ana okin thokat cik thakkwothok, anaruk mponakathe ul irro win ana mpoꞌrekathok, ana mpaththiot itti ook ponoul woRoma.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ana mpangkathe itti mpina lon ilakin orukwethok ngngin ana mponakathok tokït kocuththun coul woIouth ittïttïk.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ana mpathtthiot itti lon ilakin thaik tharukwethok ngngin lothonceꞌret lon cik ana lella ilakin orukwethok ngngin ilekko nan itti kwakkuttat ana manna lella ila kwonekkettat ikorrkkor ngngin.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ana manna mpoccïkothe itti okin thonekkethe lon cik itti okin thongothe itti okin thakkwothok ana mpothïnthung ngok aththaman ana mpiꞌrethe ul iaik warukwethok akin ainung akin onanung lon lung ilakin orukwethok ngngin.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ittina aul irro occïkat lon loili irïk woul irro akin onekat oPoluc ngkoꞌra akin oingkat nokaꞌran kAnththippaththric.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Ana ngorrot ngen aul irro opakkat tuan ana ul irro iaurrothe ipat oPoluc akin oingkat nokaꞌran koKkaicceria.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Anakka maat nokaꞌran koKaiccaria akin ekat oPoluc ili oPpelek ana kaꞌramacak ika ili wothïothekin ngngin.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Aili akkakkarat ikaꞌramacak akwipittat oPoluc itti, “Ngkwo noththok piatha?” Ana oPoluc pothïanthok tit itti, “Mponoththok poKilikkia.”
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Aiꞌrekat oPoluc itti, “Mpaccïkot lon lang amma ul iorukwethung waat.” Akwiꞌrekat ul irro itti okin thangwot oPoluc tuan toili irïk oIruthuc ikorrkkor.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.