Atos 22
Lumun (LMD) vs VC
1 “Pangkingon ana ongappan, nantokkwine lon lothrrot nocalak cin unu ncik.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Anakka okin thoccïkothe akwerenekin ngkarru koIpranin ana okin thangkatheik icci.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Oun pul ponoul woIouth ana mpokwontathe nonokaꞌran koTharccic noththok poKilikkia anaruk mpupokkothe cene noththok empi ana mpongkenettathe ikkun woKamalail mpongkenettat lon lothonceꞌret lon cik longappan thonnon papenang ana mpokat pongothe Kapik cannan ammakka onon cene inenni appik.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Mpoccokiethe ul thiak manna ongwo iammakot kathar koIeccuo ana occiccokot ul iomura ana iari anonekket ikorrkkor.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ana manna cakuruk pul iprïk ponoppan toKapik ana nili nꞌrek nimmat lon ngkït ken. Ana manna mpoincenet kin anonekot kin lon anonekine opangkingon nokaꞌran koThimacakka ana mpeot tentre anothona ul ianekkettat ikorrkkor nokaꞌran koUruccelim akin othoccokiettat thiak.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 APoluc ikkat cik akwere itti, “Ana icïngkï ippa akka anokko ciki iccik koThimacakka akꞌran kꞌrek occat naun ntothiꞌrot kipuk ippuk.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Mpapathe nocapu anoccïkat poꞌre apiꞌrethin itti, ‘Caul, Caul, ngkwontha akka accokiethin thiak?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Anipittat itti, ‘Ili, oung oththa?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ul ianïn thokat cik wimmat kꞌran ken anaruk okin thannina itti pokkwen ipokat aperenenin.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Anipittat poꞌre pen itti, ‘Ngintha akka anokkot, Ili win?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Aul ianïn thokat cik ipathin nynyaun akin onekathin nokaꞌran koThimacakka ampiꞌrimathe akka kꞌran kakkiꞌrimathin.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Apul pꞌrek ipoccot kꞌran itti Anania akkakat apathokathakat naun, pul ipoporot iponat nꞌre noKapik ana ipoꞌrumot nolon lothonceꞌret lon cik ana pinakot papenang ana ul woIouth wothianok cik appik iaik noththok pen.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Kwocoꞌrathe iccik kin akwiꞌrekathin itti, ‘Pangkin oPoluc, immaik.’ Ittina animmakat cik caꞌri cen.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Apul pen iꞌrekat itti, ‘Kapik kongappa ponnon kakkarorung itti ngkwina lon lung ana imma oMiccie ipoporot tokït koKapik ana occïkot lon nti ithon thung.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ngkwerene ul lon lung appik ila ngkwimmat ana occïkot.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ngintha akka ngkwaik pappoꞌrïkot? Urokothe kapik acco mamuthie apaꞌre lon lang cik ilokithak, aꞌrane Kapik ngaꞌrama.’”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 APoluc ikkat cik akwere itti, “Anakka mpopakkothe nokaꞌran koUruccelim ana mpokat anaꞌra ngaꞌrama noppan toKapik anathantakat
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 itti mpimmat aIli erenin aiꞌrekathin itti, ‘Oththe nokaꞌran koUruccelim aththaman akka ul wannoccïkot lon lang ilerethin.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Anothïat tit itti, ‘Ili, ul enni winanan itti mponyallet nomuththun maꞌrama anipot ul ikorrkkor ana okkwekin ithoccokothe lon lang.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Mpokat cik akka ul wokkwothe oIciththippanuc ipiot nti ilon lang, mpokat cik aniꞌrilet kin lon ilakin okkot ana oun akkokat cik anangwot eret woul iokat akkwothok.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ittina aIli iꞌrekathin itti, ‘Ngo, mpaik pathïothung ciththan noul iannoka woIouth.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ul wocamutta wokkwanthet oPoluc kunu ncik kicce puccuk mono akwiꞌrekat lon elli menik akin urokiekat poꞌre attang akin okkat poꞌre itti, “Nopaꞌrek cik nocapu kwannekko nan itti kwakkoik.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Anakka okin thokat cik akin okkot poꞌre ana orre eret wen ana orret tuꞌrupang ithiꞌrot thokapik.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Aili irïk woul irro omekat itti oPoluc panekittattent ul irro akwipittakot lon nthopoko othakka itti akwina itti ul woIouth wontha akka akkot poꞌre naak ittina.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Anakka ul irro wothorok ana ïꞌrïkïkkok itti kwapoko, aPoluc iꞌrekat ili woul arrial ukuluk irro iokat acoꞌro iccik kung itti “Locoꞌrotheik nanon itti nthakkwe pul ponoul woRoma ipannincat itti kwokkothe lon lꞌrek molokoi?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Anakka ili woul arrial ukuluk irro woccïkothe menik waththerekanthet ili irïk woul irro, aili woul arrial ukuluk irro iꞌrekat ili irïk itti, “Ngintha akka ngkwaik pathokkot, pul empi poul woRoma.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Aili irïk woul irro oingkanthet oPoluc ana wipittathok itti, “Iꞌrethin oung pul poul woRomai?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Aili irïk woul irro othïanthok itti, “Mponekkethe akucci woppot anocco kaꞌrmacak kopul poRoma.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Aul ocottakat aththaman iarokat itti waik wathipittot oPoluc lon, aili irïk woul irro ipat nꞌre akka kwaththiot itti kwonekkethe pul poul woRoma ikorrkkor.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ana ngorrot ngen aili irïk woul irro angkat itti kwina lon ila ul woIouth worukwenthet oPoluc ngngin akwopelikkat oPoluc nti iloꞌrak akwakkarat ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana cuththun coul woIouth ittïttïk appik. Akwonakat oPoluc akwoceꞌrekathok tokït ken.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.