Atos 22
Lumun (LMD) vs ACF
1 “Pangkingon ana ongappan, nantokkwine lon lothrrot nocalak cin unu ncik.”
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Anakka okin thoccïkothe akwerenekin ngkarru koIpranin ana okin thangkatheik icci.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 “Oun pul ponoul woIouth ana mpokwontathe nonokaꞌran koTharccic noththok poKilikkia anaruk mpupokkothe cene noththok empi ana mpongkenettathe ikkun woKamalail mpongkenettat lon lothonceꞌret lon cik longappan thonnon papenang ana mpokat pongothe Kapik cannan ammakka onon cene inenni appik.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Mpoccokiethe ul thiak manna ongwo iammakot kathar koIeccuo ana occiccokot ul iomura ana iari anonekket ikorrkkor.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ana manna cakuruk pul iprïk ponoppan toKapik ana nili nꞌrek nimmat lon ngkït ken. Ana manna mpoincenet kin anonekot kin lon anonekine opangkingon nokaꞌran koThimacakka ana mpeot tentre anothona ul ianekkettat ikorrkkor nokaꞌran koUruccelim akin othoccokiettat thiak.”
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 APoluc ikkat cik akwere itti, “Ana icïngkï ippa akka anokko ciki iccik koThimacakka akꞌran kꞌrek occat naun ntothiꞌrot kipuk ippuk.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Mpapathe nocapu anoccïkat poꞌre apiꞌrethin itti, ‘Caul, Caul, ngkwontha akka accokiethin thiak?’
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Anipittat itti, ‘Ili, oung oththa?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ul ianïn thokat cik wimmat kꞌran ken anaruk okin thannina itti pokkwen ipokat aperenenin.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Anipittat poꞌre pen itti, ‘Ngintha akka anokkot, Ili win?’
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Aul ianïn thokat cik ipathin nynyaun akin onekathin nokaꞌran koThimacakka ampiꞌrimathe akka kꞌran kakkiꞌrimathin.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Apul pꞌrek ipoccot kꞌran itti Anania akkakat apathokathakat naun, pul ipoporot iponat nꞌre noKapik ana ipoꞌrumot nolon lothonceꞌret lon cik ana pinakot papenang ana ul woIouth wothianok cik appik iaik noththok pen.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Kwocoꞌrathe iccik kin akwiꞌrekathin itti, ‘Pangkin oPoluc, immaik.’ Ittina animmakat cik caꞌri cen.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Apul pen iꞌrekat itti, ‘Kapik kongappa ponnon kakkarorung itti ngkwina lon lung ana imma oMiccie ipoporot tokït koKapik ana occïkot lon nti ithon thung.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Ngkwerene ul lon lung appik ila ngkwimmat ana occïkot.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ngintha akka ngkwaik pappoꞌrïkot? Urokothe kapik acco mamuthie apaꞌre lon lang cik ilokithak, aꞌrane Kapik ngaꞌrama.’”
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 APoluc ikkat cik akwere itti, “Anakka mpopakkothe nokaꞌran koUruccelim ana mpokat anaꞌra ngaꞌrama noppan toKapik anathantakat
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 itti mpimmat aIli erenin aiꞌrekathin itti, ‘Oththe nokaꞌran koUruccelim aththaman akka ul wannoccïkot lon lang ilerethin.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Anothïat tit itti, ‘Ili, ul enni winanan itti mponyallet nomuththun maꞌrama anipot ul ikorrkkor ana okkwekin ithoccokothe lon lang.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Mpokat cik akka ul wokkwothe oIciththippanuc ipiot nti ilon lang, mpokat cik aniꞌrilet kin lon ilakin okkot ana oun akkokat cik anangwot eret woul iokat akkwothok.’
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Ittina aIli iꞌrekathin itti, ‘Ngo, mpaik pathïothung ciththan noul iannoka woIouth.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ul wocamutta wokkwanthet oPoluc kunu ncik kicce puccuk mono akwiꞌrekat lon elli menik akin urokiekat poꞌre attang akin okkat poꞌre itti, “Nopaꞌrek cik nocapu kwannekko nan itti kwakkoik.”
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Anakka okin thokat cik akin okkot poꞌre ana orre eret wen ana orret tuꞌrupang ithiꞌrot thokapik.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Aili irïk woul irro omekat itti oPoluc panekittattent ul irro akwipittakot lon nthopoko othakka itti akwina itti ul woIouth wontha akka akkot poꞌre naak ittina.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Anakka ul irro wothorok ana ïꞌrïkïkkok itti kwapoko, aPoluc iꞌrekat ili woul arrial ukuluk irro iokat acoꞌro iccik kung itti “Locoꞌrotheik nanon itti nthakkwe pul ponoul woRoma ipannincat itti kwokkothe lon lꞌrek molokoi?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Anakka ili woul arrial ukuluk irro woccïkothe menik waththerekanthet ili irïk woul irro, aili woul arrial ukuluk irro iꞌrekat ili irïk itti, “Ngintha akka ngkwaik pathokkot, pul empi poul woRoma.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Aili irïk woul irro oingkanthet oPoluc ana wipittathok itti, “Iꞌrethin oung pul poul woRomai?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Aili irïk woul irro othïanthok itti, “Mponekkethe akucci woppot anocco kaꞌrmacak kopul poRoma.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Aul ocottakat aththaman iarokat itti waik wathipittot oPoluc lon, aili irïk woul irro ipat nꞌre akka kwaththiot itti kwonekkethe pul poul woRoma ikorrkkor.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ana ngorrot ngen aili irïk woul irro angkat itti kwina lon ila ul woIouth worukwenthet oPoluc ngngin akwopelikkat oPoluc nti iloꞌrak akwakkarat ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana cuththun coul woIouth ittïttïk appik. Akwonakat oPoluc akwoceꞌrekathok tokït ken.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.