Atos 21

Lumun (LMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anakka onïn thillakot tit ïnoul wApuccuc ittïttïk onïn thoingkathe okko irok irapangka eo noththok poKkoc. Ana ngorrot ngen onïn thoingkathe noththok poRothoc ana nceneket anïn oingkat nokaꞌran koPaththara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Onïn thaththiat kuppuꞌrung konoiꞌri ikokat cik akeo noththok poPiniccia okko irok irapangka.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Anakka onïn thimmat pothok poKupruc ïnthuathe nca opakkot nthokkun wothothari amma akatha na acïngkï ummot ngngin ana onïn thoingkathe noththok poCcuria okko irok irapangka. Onïn thocoꞌrathe nokaꞌran koCcur na kuppuꞌrung konoiꞌri korpethe aꞌrupu cik.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Onïn thoingkathe nokuthut korok irapangka anïn ikkat cik ïnnoul iammakot oIeccuo maꞌri meꞌreꞌrapuruk ana ngKanang koKapik ikupupure okin thikkathe cik akin oot oPoluc itti kwakannokuꞌrot Uruccelim.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ana akka maꞌri mïn momttathe onïn thurokathe nokurtti kïn. Aul iammakot oIeccuo ana oparion ana opeion thaththarat nïn anïn eekat ungku ncik nokuthut korok ïnaꞌrakat ngaꞌrama.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Anakka onïn thillakot tit pꞌrïn, onïn tharrathe ikuppuꞌrung konoiꞌri ana okin thopakkathe icarak coman.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Onïn thoingkathe nokaꞌran koCcur ana onïn thocoꞌrathe nokaꞌran koPaththolimaic ïnorpat cik ïnomiccat ul ioccokothe lon loIeccuo anïn ikkat cik caꞌri culukku.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ana ngorrot ngen ïnnoingkat ïnnakkakat nokaꞌran koKaiccaria ïnnikkat cik tuan toPilippic pul pothongkene lon loIeccuo nti iakkwion itheꞌreꞌrapuruk ithokat thummuntettat itti okin thikket ul thuꞌrit.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Kwonat nyukul nyocoꞌrin inyari inyannitta inyokat anyerente lon loKapik.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Anakka onïn thikkot cik maꞌri moppot apuꞌrek pothernte lon loKapik akkakat ponat kꞌran itti Akapoc puot ntan nnoththok poIouthia.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Apul pothernte lon loKapik akkakat nanïn aponekat kuꞌrat nti ikin koPoluc akwïꞌrïkïkkat ntacok tung ana nyaun ana kwiꞌrekathe itti, “Kanang ikupupure kiꞌret itti, ‘Ul woIouth woUruccelim wïꞌrïkïkko pul pokuꞌrat engki ana okin thethok ul iannoka woIouth ikkun.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Anakka onïn thoccïkothe lon len onïn ana ul tentre thoathe oPoluc cannan itti kwannokuꞌrot nokaꞌran koUruccelim.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ittina aPoluc othïanthet kin tit itti, “Onon thontha akka annoo ana ipien thiak nocïkït mpokuccekothe cik annoka tulluk itti mpïꞌrïkïkkako anaruk itti mpiot nokaꞌran koUruccelim nolon loIeccuo.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Anakka kwꞌrat occïkot lon lïn, lellakathe ilanïn okkot ana onïn thomekathe tulluk itti, “Alon ila Ili wongothe itti lakkattat alokkattat.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ana akka elli locothakothe, anïn okuccekat cik ïnnoingkat okuꞌrot Uruccelim.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ul iammakothok wꞌrek nnokaꞌran koKaiccaria wittarathenïn ana wonakathenïn tuan toManaccon na thokat thathikkoik. Kwokat ponoththok poKupruc ana pul ipommakothe oIeccuo ncinomun.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Anakka onïn thaat Uruccelim, opangkingon ilon loIeccuo thikkiekathenïn cik papenang.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ngorrot ngen oPoluc akin oplingon nti ianïn thoinkathe akin othokatha oIakup. Ana ul ittïttïk woul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim wokat cik appik.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 OPoluc pomiccathekin akwerekanthet kin lon kicce appik ila Kapik kokkinthet ul iannoka woIouth ngngre ia kwokkothe.Kurtti koPoluc ikꞌrapuruk|alt="A map showing Paul's 3rd missionary journey (Acts 18.23—21.17)" src="LPaul-j3.tif" size="span" copy="SIL Maps" ref="18.23—21.17"
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Anakka okin thoccïkothe lon elli, akin opirakanthet Kapik noka nolon len. Akin iꞌrekat oPoluc itti, “Pangkin ngkwimmat tat akka ul woIouth woccokothe lon loIeccuo athar woppot ana okin cakuruk thomakathe lon lothonceꞌret lon cik loMucca.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Okin therettanet itti ngkwongkenet ul woIouth iaik nnul iannoka woIouth itti akin ocottako nti ilon ilocoꞌrothe cik loMucca aiꞌret kin itti okin thakorronno okekkiet nyukul nyen ana okorronno omakot lon lothathuma then.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ngintha akka aron okkot? Okin thaccïkot aththaman itti ngkwaat,
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 ittina nokko ilanïn iꞌrethung. Ul waik wocoꞌrin ionekkenthet lon cik.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Oneki ul enni annokattakot ilon lothonthukko akkenekin akucci akin okeko. Ittina ul wina itti lon lella ilaik ïcat ilon ilakin ul waik werethung ngngin anaruk onon cakuruk thaik thammakot lon lothonceꞌret lon cik loMucca.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Anaruk okkwion ithannoka ul woIouth ithoccokothe lon loIeccuo onïn thokurrinet kin itti okin thacoꞌro nti ithoꞌrko kapa kaꞌrupu ionguttanet ꞌran ana ngüccük ana kapa kaꞌrupu iannokeccetta ikalak ana thaꞌro nul nuthuk.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Ngorrot ngen oPoluc ipat ul akwothothunthakat okin aththut. Ittina kwoingkathe noppan toKapik akwothokene maꞌri mokamuthe kothonthukko macothakot acin ana ul enni wethet aꞌrupu wothokiot ngüccük cik.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Anakka maꞌri imeꞌreꞌrapuruk mokat cik amomattat pꞌrïn, ul wꞌrek woIouth noththok pAccia wimmakathe oPoluc noppan toKapik. Okin therekekathe ul accokathok,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 akin iꞌre mpoꞌre cittan itti, “Ul woIccereil, nittarot nïn, pul empi pikkaik pangkene ul naꞌran appik lon ilokithak naron ana nolon lothonceꞌret lon cik loMucca ana nokaꞌran engki ana cakuruk kwonat ul iannoka woIouth noppan toKapik ana kwokïttathe kaꞌran engki ikokat kupupure.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 (Okin thaththimmat oThthroppimoc ipokat ponoul wApuccuc icarak coman, akin iꞌrekat itti ikkre oPoluc ponarok noppan toKapik.)
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Ana ul wurokathe ncik nokaꞌran appik ana wakkakathe ollo ntan akin aꞌrntakat na oPoluc akin occokathok akin othathok thapat nnoppan toKapik akin unukkat athat.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Anakka okin thokat akin okwantot kathar ikakin okkwothok ngngin, lon loingkanthet ili irïk woul irro woRoma itti ul woricarak coman coUruccelim appik waik icamutta.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Aili irïk woul irro ummat nili nꞌrek inarran noul irro ana ul wꞌrek irro akin ollat uo thocamutta. Anakka camutta coul cimmat ili irïk woul irro woRoma ana ul wung irro, akin ocoꞌrat okorronno okkwe oPoluc.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ili irïk woul irro wakkakathe accokat oPoluc aiꞌrekat itti, “Nïꞌrïkïkkok nynyol nyeꞌra.” Menik akwipittat itti ook okkwen ana ngimpen akka kwokkothe.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ul wocamutta wikkatheik aꞌrettakot kurekkurek, anakka ili irïk woul irro wanniot lon ilocoꞌrotheik akka camutta coul cokat cik, akwiꞌrekat itti oPoluc panekittat nokaꞌran koul irro.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Anakka oPoluc okko ci norupet okwokuꞌrot toꞌra, aul arttat nocamutta acothakkakat cïttïk aul irro onekathok tocalak ntokït kocamutta coul.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Aul iokat cik ammakothok ikkat cik aꞌretto puccuk ame itti, “Nokkwothok nokkwothok.”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Anakka ul irro wokat cik anekot oPoluc ikaman koul irro aPoluc ipittat ili irïk woul irro itti, “Mpiꞌret non lon lꞌreki?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Annoka oung pul ponoul woMucciri ipokkothe camutta mono oingkat nul athar wocoꞌrin ithampang ithonthomari ionat kꞌran itti ul iangwo ul maꞌrot apotteiki?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 APoluc othïanthok tit itti, “Oun pul ponoul woIouth ponokaꞌran koTharccic noththok poKilikkia pothok ipinakot papenang. Korronnon anerene ul.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Akwokorronnathok aPoluc ocoꞌrat norupet akwonthanthet ul ukun kapik anakka ul wangkot cik akwerekanthet kin ngkarru koIpranin.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.