Atos 21
Lumun (LMD) vs NVT
1 Anakka onïn thillakot tit ïnoul wApuccuc ittïttïk onïn thoingkathe okko irok irapangka eo noththok poKkoc. Ana ngorrot ngen onïn thoingkathe noththok poRothoc ana nceneket anïn oingkat nokaꞌran koPaththara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Onïn thaththiat kuppuꞌrung konoiꞌri ikokat cik akeo noththok poPiniccia okko irok irapangka.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Anakka onïn thimmat pothok poKupruc ïnthuathe nca opakkot nthokkun wothothari amma akatha na acïngkï ummot ngngin ana onïn thoingkathe noththok poCcuria okko irok irapangka. Onïn thocoꞌrathe nokaꞌran koCcur na kuppuꞌrung konoiꞌri korpethe aꞌrupu cik.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Onïn thoingkathe nokuthut korok irapangka anïn ikkat cik ïnnoul iammakot oIeccuo maꞌri meꞌreꞌrapuruk ana ngKanang koKapik ikupupure okin thikkathe cik akin oot oPoluc itti kwakannokuꞌrot Uruccelim.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Ana akka maꞌri mïn momttathe onïn thurokathe nokurtti kïn. Aul iammakot oIeccuo ana oparion ana opeion thaththarat nïn anïn eekat ungku ncik nokuthut korok ïnaꞌrakat ngaꞌrama.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Anakka onïn thillakot tit pꞌrïn, onïn tharrathe ikuppuꞌrung konoiꞌri ana okin thopakkathe icarak coman.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Onïn thoingkathe nokaꞌran koCcur ana onïn thocoꞌrathe nokaꞌran koPaththolimaic ïnorpat cik ïnomiccat ul ioccokothe lon loIeccuo anïn ikkat cik caꞌri culukku.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ana ngorrot ngen ïnnoingkat ïnnakkakat nokaꞌran koKaiccaria ïnnikkat cik tuan toPilippic pul pothongkene lon loIeccuo nti iakkwion itheꞌreꞌrapuruk ithokat thummuntettat itti okin thikket ul thuꞌrit.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Kwonat nyukul nyocoꞌrin inyari inyannitta inyokat anyerente lon loKapik.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Anakka onïn thikkot cik maꞌri moppot apuꞌrek pothernte lon loKapik akkakat ponat kꞌran itti Akapoc puot ntan nnoththok poIouthia.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Apul pothernte lon loKapik akkakat nanïn aponekat kuꞌrat nti ikin koPoluc akwïꞌrïkïkkat ntacok tung ana nyaun ana kwiꞌrekathe itti, “Kanang ikupupure kiꞌret itti, ‘Ul woIouth woUruccelim wïꞌrïkïkko pul pokuꞌrat engki ana okin thethok ul iannoka woIouth ikkun.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Anakka onïn thoccïkothe lon len onïn ana ul tentre thoathe oPoluc cannan itti kwannokuꞌrot nokaꞌran koUruccelim.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ittina aPoluc othïanthet kin tit itti, “Onon thontha akka annoo ana ipien thiak nocïkït mpokuccekothe cik annoka tulluk itti mpïꞌrïkïkkako anaruk itti mpiot nokaꞌran koUruccelim nolon loIeccuo.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Anakka kwꞌrat occïkot lon lïn, lellakathe ilanïn okkot ana onïn thomekathe tulluk itti, “Alon ila Ili wongothe itti lakkattat alokkattat.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ana akka elli locothakothe, anïn okuccekat cik ïnnoingkat okuꞌrot Uruccelim.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ul iammakothok wꞌrek nnokaꞌran koKaiccaria wittarathenïn ana wonakathenïn tuan toManaccon na thokat thathikkoik. Kwokat ponoththok poKupruc ana pul ipommakothe oIeccuo ncinomun.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Anakka onïn thaat Uruccelim, opangkingon ilon loIeccuo thikkiekathenïn cik papenang.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ngorrot ngen oPoluc akin oplingon nti ianïn thoinkathe akin othokatha oIakup. Ana ul ittïttïk woul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim wokat cik appik.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 OPoluc pomiccathekin akwerekanthet kin lon kicce appik ila Kapik kokkinthet ul iannoka woIouth ngngre ia kwokkothe.Kurtti koPoluc ikꞌrapuruk|alt="A map showing Paul's 3rd missionary journey (Acts 18.23—21.17)" src="LPaul-j3.tif" size="span" copy="SIL Maps" ref="18.23—21.17"
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Anakka okin thoccïkothe lon elli, akin opirakanthet Kapik noka nolon len. Akin iꞌrekat oPoluc itti, “Pangkin ngkwimmat tat akka ul woIouth woccokothe lon loIeccuo athar woppot ana okin cakuruk thomakathe lon lothonceꞌret lon cik loMucca.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Okin therettanet itti ngkwongkenet ul woIouth iaik nnul iannoka woIouth itti akin ocottako nti ilon ilocoꞌrothe cik loMucca aiꞌret kin itti okin thakorronno okekkiet nyukul nyen ana okorronno omakot lon lothathuma then.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ngintha akka aron okkot? Okin thaccïkot aththaman itti ngkwaat,
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 ittina nokko ilanïn iꞌrethung. Ul waik wocoꞌrin ionekkenthet lon cik.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Oneki ul enni annokattakot ilon lothonthukko akkenekin akucci akin okeko. Ittina ul wina itti lon lella ilaik ïcat ilon ilakin ul waik werethung ngngin anaruk onon cakuruk thaik thammakot lon lothonceꞌret lon cik loMucca.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Anaruk okkwion ithannoka ul woIouth ithoccokothe lon loIeccuo onïn thokurrinet kin itti okin thacoꞌro nti ithoꞌrko kapa kaꞌrupu ionguttanet ꞌran ana ngüccük ana kapa kaꞌrupu iannokeccetta ikalak ana thaꞌro nul nuthuk.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ngorrot ngen oPoluc ipat ul akwothothunthakat okin aththut. Ittina kwoingkathe noppan toKapik akwothokene maꞌri mokamuthe kothonthukko macothakot acin ana ul enni wethet aꞌrupu wothokiot ngüccük cik.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Anakka maꞌri imeꞌreꞌrapuruk mokat cik amomattat pꞌrïn, ul wꞌrek woIouth noththok pAccia wimmakathe oPoluc noppan toKapik. Okin therekekathe ul accokathok,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 akin iꞌre mpoꞌre cittan itti, “Ul woIccereil, nittarot nïn, pul empi pikkaik pangkene ul naꞌran appik lon ilokithak naron ana nolon lothonceꞌret lon cik loMucca ana nokaꞌran engki ana cakuruk kwonat ul iannoka woIouth noppan toKapik ana kwokïttathe kaꞌran engki ikokat kupupure.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Okin thaththimmat oThthroppimoc ipokat ponoul wApuccuc icarak coman, akin iꞌrekat itti ikkre oPoluc ponarok noppan toKapik.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ana ul wurokathe ncik nokaꞌran appik ana wakkakathe ollo ntan akin aꞌrntakat na oPoluc akin occokathok akin othathok thapat nnoppan toKapik akin unukkat athat.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Anakka okin thokat akin okwantot kathar ikakin okkwothok ngngin, lon loingkanthet ili irïk woul irro woRoma itti ul woricarak coman coUruccelim appik waik icamutta.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Aili irïk woul irro ummat nili nꞌrek inarran noul irro ana ul wꞌrek irro akin ollat uo thocamutta. Anakka camutta coul cimmat ili irïk woul irro woRoma ana ul wung irro, akin ocoꞌrat okorronno okkwe oPoluc.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ili irïk woul irro wakkakathe accokat oPoluc aiꞌrekat itti, “Nïꞌrïkïkkok nynyol nyeꞌra.” Menik akwipittat itti ook okkwen ana ngimpen akka kwokkothe.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ul wocamutta wikkatheik aꞌrettakot kurekkurek, anakka ili irïk woul irro wanniot lon ilocoꞌrotheik akka camutta coul cokat cik, akwiꞌrekat itti oPoluc panekittat nokaꞌran koul irro.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Anakka oPoluc okko ci norupet okwokuꞌrot toꞌra, aul arttat nocamutta acothakkakat cïttïk aul irro onekathok tocalak ntokït kocamutta coul.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Aul iokat cik ammakothok ikkat cik aꞌretto puccuk ame itti, “Nokkwothok nokkwothok.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Anakka ul irro wokat cik anekot oPoluc ikaman koul irro aPoluc ipittat ili irïk woul irro itti, “Mpiꞌret non lon lꞌreki?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Annoka oung pul ponoul woMucciri ipokkothe camutta mono oingkat nul athar wocoꞌrin ithampang ithonthomari ionat kꞌran itti ul iangwo ul maꞌrot apotteiki?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 APoluc othïanthok tit itti, “Oun pul ponoul woIouth ponokaꞌran koTharccic noththok poKilikkia pothok ipinakot papenang. Korronnon anerene ul.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Akwokorronnathok aPoluc ocoꞌrat norupet akwonthanthet ul ukun kapik anakka ul wangkot cik akwerekanthet kin ngkarru koIpranin.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.