Atos 21
Lumun (LMD) vs ARA
1 Anakka onïn thillakot tit ïnoul wApuccuc ittïttïk onïn thoingkathe okko irok irapangka eo noththok poKkoc. Ana ngorrot ngen onïn thoingkathe noththok poRothoc ana nceneket anïn oingkat nokaꞌran koPaththara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Onïn thaththiat kuppuꞌrung konoiꞌri ikokat cik akeo noththok poPiniccia okko irok irapangka.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Anakka onïn thimmat pothok poKupruc ïnthuathe nca opakkot nthokkun wothothari amma akatha na acïngkï ummot ngngin ana onïn thoingkathe noththok poCcuria okko irok irapangka. Onïn thocoꞌrathe nokaꞌran koCcur na kuppuꞌrung konoiꞌri korpethe aꞌrupu cik.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Onïn thoingkathe nokuthut korok irapangka anïn ikkat cik ïnnoul iammakot oIeccuo maꞌri meꞌreꞌrapuruk ana ngKanang koKapik ikupupure okin thikkathe cik akin oot oPoluc itti kwakannokuꞌrot Uruccelim.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ana akka maꞌri mïn momttathe onïn thurokathe nokurtti kïn. Aul iammakot oIeccuo ana oparion ana opeion thaththarat nïn anïn eekat ungku ncik nokuthut korok ïnaꞌrakat ngaꞌrama.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Anakka onïn thillakot tit pꞌrïn, onïn tharrathe ikuppuꞌrung konoiꞌri ana okin thopakkathe icarak coman.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Onïn thoingkathe nokaꞌran koCcur ana onïn thocoꞌrathe nokaꞌran koPaththolimaic ïnorpat cik ïnomiccat ul ioccokothe lon loIeccuo anïn ikkat cik caꞌri culukku.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ana ngorrot ngen ïnnoingkat ïnnakkakat nokaꞌran koKaiccaria ïnnikkat cik tuan toPilippic pul pothongkene lon loIeccuo nti iakkwion itheꞌreꞌrapuruk ithokat thummuntettat itti okin thikket ul thuꞌrit.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Kwonat nyukul nyocoꞌrin inyari inyannitta inyokat anyerente lon loKapik.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Anakka onïn thikkot cik maꞌri moppot apuꞌrek pothernte lon loKapik akkakat ponat kꞌran itti Akapoc puot ntan nnoththok poIouthia.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Apul pothernte lon loKapik akkakat nanïn aponekat kuꞌrat nti ikin koPoluc akwïꞌrïkïkkat ntacok tung ana nyaun ana kwiꞌrekathe itti, “Kanang ikupupure kiꞌret itti, ‘Ul woIouth woUruccelim wïꞌrïkïkko pul pokuꞌrat engki ana okin thethok ul iannoka woIouth ikkun.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Anakka onïn thoccïkothe lon len onïn ana ul tentre thoathe oPoluc cannan itti kwannokuꞌrot nokaꞌran koUruccelim.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Ittina aPoluc othïanthet kin tit itti, “Onon thontha akka annoo ana ipien thiak nocïkït mpokuccekothe cik annoka tulluk itti mpïꞌrïkïkkako anaruk itti mpiot nokaꞌran koUruccelim nolon loIeccuo.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Anakka kwꞌrat occïkot lon lïn, lellakathe ilanïn okkot ana onïn thomekathe tulluk itti, “Alon ila Ili wongothe itti lakkattat alokkattat.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ana akka elli locothakothe, anïn okuccekat cik ïnnoingkat okuꞌrot Uruccelim.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ul iammakothok wꞌrek nnokaꞌran koKaiccaria wittarathenïn ana wonakathenïn tuan toManaccon na thokat thathikkoik. Kwokat ponoththok poKupruc ana pul ipommakothe oIeccuo ncinomun.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Anakka onïn thaat Uruccelim, opangkingon ilon loIeccuo thikkiekathenïn cik papenang.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ngorrot ngen oPoluc akin oplingon nti ianïn thoinkathe akin othokatha oIakup. Ana ul ittïttïk woul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim wokat cik appik.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 OPoluc pomiccathekin akwerekanthet kin lon kicce appik ila Kapik kokkinthet ul iannoka woIouth ngngre ia kwokkothe.Kurtti koPoluc ikꞌrapuruk|alt="A map showing Paul's 3rd missionary journey (Acts 18.23—21.17)" src="LPaul-j3.tif" size="span" copy="SIL Maps" ref="18.23—21.17"
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Anakka okin thoccïkothe lon elli, akin opirakanthet Kapik noka nolon len. Akin iꞌrekat oPoluc itti, “Pangkin ngkwimmat tat akka ul woIouth woccokothe lon loIeccuo athar woppot ana okin cakuruk thomakathe lon lothonceꞌret lon cik loMucca.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Okin therettanet itti ngkwongkenet ul woIouth iaik nnul iannoka woIouth itti akin ocottako nti ilon ilocoꞌrothe cik loMucca aiꞌret kin itti okin thakorronno okekkiet nyukul nyen ana okorronno omakot lon lothathuma then.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Ngintha akka aron okkot? Okin thaccïkot aththaman itti ngkwaat,
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 ittina nokko ilanïn iꞌrethung. Ul waik wocoꞌrin ionekkenthet lon cik.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Oneki ul enni annokattakot ilon lothonthukko akkenekin akucci akin okeko. Ittina ul wina itti lon lella ilaik ïcat ilon ilakin ul waik werethung ngngin anaruk onon cakuruk thaik thammakot lon lothonceꞌret lon cik loMucca.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Anaruk okkwion ithannoka ul woIouth ithoccokothe lon loIeccuo onïn thokurrinet kin itti okin thacoꞌro nti ithoꞌrko kapa kaꞌrupu ionguttanet ꞌran ana ngüccük ana kapa kaꞌrupu iannokeccetta ikalak ana thaꞌro nul nuthuk.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Ngorrot ngen oPoluc ipat ul akwothothunthakat okin aththut. Ittina kwoingkathe noppan toKapik akwothokene maꞌri mokamuthe kothonthukko macothakot acin ana ul enni wethet aꞌrupu wothokiot ngüccük cik.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Anakka maꞌri imeꞌreꞌrapuruk mokat cik amomattat pꞌrïn, ul wꞌrek woIouth noththok pAccia wimmakathe oPoluc noppan toKapik. Okin therekekathe ul accokathok,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 akin iꞌre mpoꞌre cittan itti, “Ul woIccereil, nittarot nïn, pul empi pikkaik pangkene ul naꞌran appik lon ilokithak naron ana nolon lothonceꞌret lon cik loMucca ana nokaꞌran engki ana cakuruk kwonat ul iannoka woIouth noppan toKapik ana kwokïttathe kaꞌran engki ikokat kupupure.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Okin thaththimmat oThthroppimoc ipokat ponoul wApuccuc icarak coman, akin iꞌrekat itti ikkre oPoluc ponarok noppan toKapik.)
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Ana ul wurokathe ncik nokaꞌran appik ana wakkakathe ollo ntan akin aꞌrntakat na oPoluc akin occokathok akin othathok thapat nnoppan toKapik akin unukkat athat.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Anakka okin thokat akin okwantot kathar ikakin okkwothok ngngin, lon loingkanthet ili irïk woul irro woRoma itti ul woricarak coman coUruccelim appik waik icamutta.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Aili irïk woul irro ummat nili nꞌrek inarran noul irro ana ul wꞌrek irro akin ollat uo thocamutta. Anakka camutta coul cimmat ili irïk woul irro woRoma ana ul wung irro, akin ocoꞌrat okorronno okkwe oPoluc.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ili irïk woul irro wakkakathe accokat oPoluc aiꞌrekat itti, “Nïꞌrïkïkkok nynyol nyeꞌra.” Menik akwipittat itti ook okkwen ana ngimpen akka kwokkothe.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Ul wocamutta wikkatheik aꞌrettakot kurekkurek, anakka ili irïk woul irro wanniot lon ilocoꞌrotheik akka camutta coul cokat cik, akwiꞌrekat itti oPoluc panekittat nokaꞌran koul irro.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Anakka oPoluc okko ci norupet okwokuꞌrot toꞌra, aul arttat nocamutta acothakkakat cïttïk aul irro onekathok tocalak ntokït kocamutta coul.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Aul iokat cik ammakothok ikkat cik aꞌretto puccuk ame itti, “Nokkwothok nokkwothok.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Anakka ul irro wokat cik anekot oPoluc ikaman koul irro aPoluc ipittat ili irïk woul irro itti, “Mpiꞌret non lon lꞌreki?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Annoka oung pul ponoul woMucciri ipokkothe camutta mono oingkat nul athar wocoꞌrin ithampang ithonthomari ionat kꞌran itti ul iangwo ul maꞌrot apotteiki?”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 APoluc othïanthok tit itti, “Oun pul ponoul woIouth ponokaꞌran koTharccic noththok poKilikkia pothok ipinakot papenang. Korronnon anerene ul.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Akwokorronnathok aPoluc ocoꞌrat norupet akwonthanthet ul ukun kapik anakka ul wangkot cik akwerekanthet kin ngkarru koIpranin.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.