Atos 19

Lumun (LMD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anakka Apolloc pokat nokaꞌran koKurunthuc, aPoluc okkat ikathar ikokkot noththok pAccia akwakkakat nokaꞌran kApuccuc. Kwaththiat ul ioccokothe lon loIeccuo wꞌrek
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 ana kwipittathekin itti, “Onon thoccot Kanang ikupupure akka onon thoccokothe lon loIeccuoi?”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Menik aPoluc appipittat itti, “Ana mamuthie mia imanon thoccot?”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 APoluc iꞌrekat kin itti, “Mamuthie moIuanna mokat mothopaꞌrine lon cik ilokithak. Kwiꞌrekathe ul itti okin thaccokot nomïkït lokkwi ipaik pammakittothok ook oIeccuo.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Anakka okin thoccïkothe lon elli akin appik occat mamuthie ngkꞌran koIli oIeccuo.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Manakka oPoluc ponekkethe nyaun nakin aKanang ikupupure oꞌrat nakin ana okin thikkatheik ere karru ikakin thaththoma ere ana okin thikkathe cik akin ere lon loKapik.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Ana ul wokat cik attul ana ikken keꞌra iomura.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 OPoluc piꞌrikathe nocuththun caꞌrama ana kwerekathe than anok wꞌrapuruk ella nꞌre, kwokat cik akwongkene lon longili ngoKapik akin opllarot othakka itti akin occokot lon loIeccuo nomïkït.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Anaruk opilingon thꞌrakathe lon lung ana okin thorrekathe lon loKapik ana eret kathar koIeccuo llon ilokithak. Ittina oPoluc poththekathe nakin. Kwonekathe ul iammakot lon loIeccuo ana kwikkatheik akwongkenet kin noppan tothongkene toccot kꞌran itti Thiranoc.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Thongkene enthi thoꞌrungkatheik luput leꞌra, othakka itti aul woIouth appik ana ul iannoka woIouth iaik ceneket noththok pAccia occïkot lon loIli.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Kapik kethet oPoluc puꞌran akwokkat lon ilommaththik laik pellek anganna.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Menik aul onnekat eret ia oPoluc pocciccokothe annekket noul iongo aittiet kin ngngin ana uꞌrupa iokithak woththeththekathe noul.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ul wꞌrek woIouth iokat anyalle nomoꞌrong akïcce uꞌrupa iokithak noul, wokat angantet kꞌran koili oIeccuo noul ia uꞌrupa iokithak woꞌrot nan. Okin thokat cik akin iꞌre itti, “Ngkꞌran koIeccuo ipa oPoluc paik pangkene lon len, mpiꞌret non itti nthappot thapat.”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Nyukul nyeꞌreꞌrapuruk nyoLickkao ipokat pul iprïk poul wonoppan toKapik nyokat anyokkettet lon len.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Ana caꞌri cꞌrek auꞌrupa iokithak iꞌrekat kin itti, “Onïn thina oIeccuo ana onïn thina oPoluc anaruk onon okkwen ngon.”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Ittina apul iponat uꞌrupa iokithak noka irrat takin mono okkwekat kin mono alkat kin akin opellekat nnoppan munthut ana nïnyï ana aüccük ollo noka.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Anakka lon len linakot nan nnul woIouth ana ul iannoka woIouth iokat nokaꞌran kApuccuc, wipathe nꞌre appik ana okin thothiakanthet kꞌran koIli oIeccuo cik cannan.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Ul wakkakathe woppot ioccokothe lon loIeccuo akin ikkat akin ere lon len ilokithak tokït koul ilakin okkettet.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Aul wolurukut aꞌrntat natham nen nothurukut akin okꞌrekat tokït koul appik akin othangantekat cekerek ica natham ekko inokꞌrot akin othiat itti cekkot akucci athar arrial weꞌra ana alkaire (50,000).
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ngkathar engki, lon loIli lappaththakatheik ciththan ana alarttakot nan cannan.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Anakka lon lokatthathe appik aPoluc urokat akwaeo nokaꞌran koUruccelim okko noththok poMakthonia ana poKrik akwiꞌrekat itti, “Ina akka mpaik paeo tentre, mponu itti mpakatha ponokaꞌran koRoma cakuruk.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Akwothïat ul wung weꞌra ittarothok, oThimiththaoc ana Aracththoc noththok poMakthonia akwikkoik apotteik noththok pAccia.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Ana nocaꞌri cen ul urokiekat camutta nti ilon lokathar koIli.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Ana pul pꞌrek pokat poccot kꞌran itti oThimiththrioc okkwi ipokat akwokkot urrut wottotteik wonoppan tokapik ikopari Arththamic nnomallong. Arththamic ana opilingon ithokat akin okkot lon elli thiathe akucci woppot.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Kwakkarathe ul wung appik iakin thaik ire ngulukku ana ul ionu ngre ngungkot ngen akwiꞌrekat itti, “Ul iomura, onon thinan itti oron thincet akucci woppot nnore engi.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Ana onon thimmat ana occïkot tat akka oPoluc perenet ul woppot ana opaꞌriekin ma cik nokaꞌran cene kApuccuc ana manna noththok pAccia appik akkwiꞌre itti aꞌrupu ikokkattathe nynyaun wannoka Kapik ïcat ana oron thannaꞌrane ngaꞌrama.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Amma ul woꞌrungkothe nan occïkot lon lung, okin theret ngre ngïn llon lokithak. Ana cakuruk itti tupan irïttïk tokapik ikopari Arththamic tellako kït ken. Ana ul iaik waꞌrane Arththamic ngaꞌrama inenni naꞌran appik wAccia ana nocapu ncik appik warakke Arththamic itti kapik ikrïk.”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Anakka ul iakin oreko woccïkothe lon len, akin uakat ka cannan akin ikkat cik akin okkot poꞌre cittan akin iꞌre itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ana papotteik akaꞌran urokiekat camutta. Aul ollat taKaioc ana Arcciththrikkoc, aul iokat ammakot oPoluc iokat nomothok poMakthonia aththuththeꞌra akin ollat oPoluc ngngin akin onakat kin nokaꞌran na ul aꞌrntattakot.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 APoluc omekat itti kwaeo nocungkut aul iammakot oIeccuo oꞌramittathok itti kwanneo.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Ana manna nili nꞌrek nonoththok opuruko pungon othïanthok thon akin oꞌramittathok cakuruk itti kwanneo nokaꞌran ken.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Cungkut coul caccocikkittakathe lon ima opilingon thokat akin okkot poꞌre akin ongante lon prek ana opilingon ongante alꞌrek. Ul woppot wommat itti okin thaththokkot ngimpen ceneket.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Ul woIouth wothïathe Alekenther tokït koul itti akwere lon ilaik ana kwomekathekin itti okin thangkoik akwina akka akworrot nolon.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Anaruk akka okin thinarok itti kwoul woIouth okin thokkathe poꞌre tothun ittaꞌrene itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Apul ipakurrine ili woricarak coman angkiekat ul cik akwiꞌrekat kin itti, “Ul wonokaꞌran kApuccuc, ul wonocapu ncik appik womma itti pothok pApuccuc akkaik pangwot tupan tokapik tArththamici? Ana kaꞌran akkaik kangwot purrut pung ipapot ntothiꞌrori?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Ana inakka lon elli ilaik ïcat lomma ocukkwako nan, onon thonu itti nthangkoik ana okorronno okkot camutta.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Onon thonat ul enni cene aureꞌra okin thannomunye alpꞌrek nnoppan tokapik konnon Arththamic ana manna ocungkwok.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Ittina amma oThimiththrioc ana ul iakin orekon ithakkot kaman komallong thorukwethe puꞌrek lon ilokithak kaꞌran kothonceꞌret lon cik kei akin ommakot kathar kothonceꞌret lon cik.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Ana amma onon thonu lon lꞌrek loka lonu itti nili nakotto aneret lon len.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Oron thikko thakkmako nti icamutta icokkattathe inenni. Ittina oron thamma orrot nolon len akka oron thella lon cik ilakorronno aron okkot camutta.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Ana kwiꞌrekathe ul itti waeo ana okin thoingkathe nonupan nen.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.