Atos 19
Lumun (LMD) vs ARIB
1 Anakka Apolloc pokat nokaꞌran koKurunthuc, aPoluc okkat ikathar ikokkot noththok pAccia akwakkakat nokaꞌran kApuccuc. Kwaththiat ul ioccokothe lon loIeccuo wꞌrek
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 ana kwipittathekin itti, “Onon thoccot Kanang ikupupure akka onon thoccokothe lon loIeccuoi?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Menik aPoluc appipittat itti, “Ana mamuthie mia imanon thoccot?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 APoluc iꞌrekat kin itti, “Mamuthie moIuanna mokat mothopaꞌrine lon cik ilokithak. Kwiꞌrekathe ul itti okin thaccokot nomïkït lokkwi ipaik pammakittothok ook oIeccuo.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Anakka okin thoccïkothe lon elli akin appik occat mamuthie ngkꞌran koIli oIeccuo.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Manakka oPoluc ponekkethe nyaun nakin aKanang ikupupure oꞌrat nakin ana okin thikkatheik ere karru ikakin thaththoma ere ana okin thikkathe cik akin ere lon loKapik.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Ana ul wokat cik attul ana ikken keꞌra iomura.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 OPoluc piꞌrikathe nocuththun caꞌrama ana kwerekathe than anok wꞌrapuruk ella nꞌre, kwokat cik akwongkene lon longili ngoKapik akin opllarot othakka itti akin occokot lon loIeccuo nomïkït.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Anaruk opilingon thꞌrakathe lon lung ana okin thorrekathe lon loKapik ana eret kathar koIeccuo llon ilokithak. Ittina oPoluc poththekathe nakin. Kwonekathe ul iammakot lon loIeccuo ana kwikkatheik akwongkenet kin noppan tothongkene toccot kꞌran itti Thiranoc.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Thongkene enthi thoꞌrungkatheik luput leꞌra, othakka itti aul woIouth appik ana ul iannoka woIouth iaik ceneket noththok pAccia occïkot lon loIli.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Kapik kethet oPoluc puꞌran akwokkat lon ilommaththik laik pellek anganna.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Menik aul onnekat eret ia oPoluc pocciccokothe annekket noul iongo aittiet kin ngngin ana uꞌrupa iokithak woththeththekathe noul.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Ul wꞌrek woIouth iokat anyalle nomoꞌrong akïcce uꞌrupa iokithak noul, wokat angantet kꞌran koili oIeccuo noul ia uꞌrupa iokithak woꞌrot nan. Okin thokat cik akin iꞌre itti, “Ngkꞌran koIeccuo ipa oPoluc paik pangkene lon len, mpiꞌret non itti nthappot thapat.”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Nyukul nyeꞌreꞌrapuruk nyoLickkao ipokat pul iprïk poul wonoppan toKapik nyokat anyokkettet lon len.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Ana caꞌri cꞌrek auꞌrupa iokithak iꞌrekat kin itti, “Onïn thina oIeccuo ana onïn thina oPoluc anaruk onon okkwen ngon.”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ittina apul iponat uꞌrupa iokithak noka irrat takin mono okkwekat kin mono alkat kin akin opellekat nnoppan munthut ana nïnyï ana aüccük ollo noka.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Anakka lon len linakot nan nnul woIouth ana ul iannoka woIouth iokat nokaꞌran kApuccuc, wipathe nꞌre appik ana okin thothiakanthet kꞌran koIli oIeccuo cik cannan.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ul wakkakathe woppot ioccokothe lon loIeccuo akin ikkat akin ere lon len ilokithak tokït koul ilakin okkettet.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Aul wolurukut aꞌrntat natham nen nothurukut akin okꞌrekat tokït koul appik akin othangantekat cekerek ica natham ekko inokꞌrot akin othiat itti cekkot akucci athar arrial weꞌra ana alkaire (50,000).
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ngkathar engki, lon loIli lappaththakatheik ciththan ana alarttakot nan cannan.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Anakka lon lokatthathe appik aPoluc urokat akwaeo nokaꞌran koUruccelim okko noththok poMakthonia ana poKrik akwiꞌrekat itti, “Ina akka mpaik paeo tentre, mponu itti mpakatha ponokaꞌran koRoma cakuruk.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Akwothïat ul wung weꞌra ittarothok, oThimiththaoc ana Aracththoc noththok poMakthonia akwikkoik apotteik noththok pAccia.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Ana nocaꞌri cen ul urokiekat camutta nti ilon lokathar koIli.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Ana pul pꞌrek pokat poccot kꞌran itti oThimiththrioc okkwi ipokat akwokkot urrut wottotteik wonoppan tokapik ikopari Arththamic nnomallong. Arththamic ana opilingon ithokat akin okkot lon elli thiathe akucci woppot.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Kwakkarathe ul wung appik iakin thaik ire ngulukku ana ul ionu ngre ngungkot ngen akwiꞌrekat itti, “Ul iomura, onon thinan itti oron thincet akucci woppot nnore engi.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Ana onon thimmat ana occïkot tat akka oPoluc perenet ul woppot ana opaꞌriekin ma cik nokaꞌran cene kApuccuc ana manna noththok pAccia appik akkwiꞌre itti aꞌrupu ikokkattathe nynyaun wannoka Kapik ïcat ana oron thannaꞌrane ngaꞌrama.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Amma ul woꞌrungkothe nan occïkot lon lung, okin theret ngre ngïn llon lokithak. Ana cakuruk itti tupan irïttïk tokapik ikopari Arththamic tellako kït ken. Ana ul iaik waꞌrane Arththamic ngaꞌrama inenni naꞌran appik wAccia ana nocapu ncik appik warakke Arththamic itti kapik ikrïk.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Anakka ul iakin oreko woccïkothe lon len, akin uakat ka cannan akin ikkat cik akin okkot poꞌre cittan akin iꞌre itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ana papotteik akaꞌran urokiekat camutta. Aul ollat taKaioc ana Arcciththrikkoc, aul iokat ammakot oPoluc iokat nomothok poMakthonia aththuththeꞌra akin ollat oPoluc ngngin akin onakat kin nokaꞌran na ul aꞌrntattakot.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 APoluc omekat itti kwaeo nocungkut aul iammakot oIeccuo oꞌramittathok itti kwanneo.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Ana manna nili nꞌrek nonoththok opuruko pungon othïanthok thon akin oꞌramittathok cakuruk itti kwanneo nokaꞌran ken.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Cungkut coul caccocikkittakathe lon ima opilingon thokat akin okkot poꞌre akin ongante lon prek ana opilingon ongante alꞌrek. Ul woppot wommat itti okin thaththokkot ngimpen ceneket.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Ul woIouth wothïathe Alekenther tokït koul itti akwere lon ilaik ana kwomekathekin itti okin thangkoik akwina akka akworrot nolon.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Anaruk akka okin thinarok itti kwoul woIouth okin thokkathe poꞌre tothun ittaꞌrene itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Apul ipakurrine ili woricarak coman angkiekat ul cik akwiꞌrekat kin itti, “Ul wonokaꞌran kApuccuc, ul wonocapu ncik appik womma itti pothok pApuccuc akkaik pangwot tupan tokapik tArththamici? Ana kaꞌran akkaik kangwot purrut pung ipapot ntothiꞌrori?
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ana inakka lon elli ilaik ïcat lomma ocukkwako nan, onon thonu itti nthangkoik ana okorronno okkot camutta.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Onon thonat ul enni cene aureꞌra okin thannomunye alpꞌrek nnoppan tokapik konnon Arththamic ana manna ocungkwok.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Ittina amma oThimiththrioc ana ul iakin orekon ithakkot kaman komallong thorukwethe puꞌrek lon ilokithak kaꞌran kothonceꞌret lon cik kei akin ommakot kathar kothonceꞌret lon cik.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Ana amma onon thonu lon lꞌrek loka lonu itti nili nakotto aneret lon len.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Oron thikko thakkmako nti icamutta icokkattathe inenni. Ittina oron thamma orrot nolon len akka oron thella lon cik ilakorronno aron okkot camutta.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Ana kwiꞌrekathe ul itti waeo ana okin thoingkathe nonupan nen.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.